| |
 |
Dit is de weblog van Richard van der Klis uit Zoetermeer.
|
22 November 2006 | 22:30:47
|
|
Pain is temporary,
It may last a minute,
Or an hour ,
Or a day,
Or a year ,
But eventually it will subside and something else will take its place.
If I quit, however,it last forever .
(Lance Armstrong)
Mijn naam is Richard van der Klis
Ik ben geboren op 21-08-1963 in Hilversum
En ik woon in Zoetermeer
En ben werkzaam bij de Heineken brouwerij in Zoeterwoude.
Ik mag graag een stukje hardlopen en dan tegenwoordig vooral het hele lange werk.
Afstanden worden steeds langer uitdagingen groter en er worden soms nog wel eens Pr's gelopen,
Ook train ik regelmatig met een rugzak van ongeveer 15kg begin mei 2009 heb ik hier 5 dagen mee hard gelopen lees hier het verhaal.
Verder heb ik veel loop plannen voor de toekomst voor de nabije toekomst zie links de loop agenda grenzen worden steeds verlegd plannen worden bijgesteld.
Wat eerst ongrijpbaar was is nu binnen bereik zoals de Spartathlon ik ga deze ultieme ultraloop over 246 km van Athene naar Sparta in 2012 proberen uit te lopen.
Al mijn trainingen en mijn agenda zijn dan ook gericht op dit "uiteindelijke"doel.
Het blijft niet alleen maar bij lopen ik schrijf en bedenk mijn eigen schema zodat ik alles in eigen hand heb.
Naast lopen pak ik best wel fanatiek een stukje ijzer op in de sportschool en heb ik een opleiding gevolgd tot fitness instructeur, en ben hier voor geslaagd en heb twee jaar gewerkt in een sportschool .
Verder lees ik graag van trillers tot sportboeken maar ook over geschiedenis of politiek mag ik graag lezen.
In de tijd die overblijft computer ik een beetje en houd van muziek luisteren en maken ,ik speel een klein beetje gitaar.
zo heb je in ieder geval een beetje het idee wie ik ben.
Wil je meer weten just ask.
| |
|
|
|
|
Dutch coast ultra by night 2012
|
28 Januari 2012 | 17:53:26
|
Verleden jaar had ik al ingeschreven maar zag ik op het laatste moment van deel name af de Dutch coast ultra run by night.
Dit jaar had ik weer ingeschreven het leek me een prima voorbereiding voor de JKM 90km over het strand lopen.
Maar wat schetste mijn verbazing inplaats van alleen maar op het strand lopen en af en toe een klein stukje niet op het strand omdat het niet anders kan hadden ze er een stuk van zeker 20km over sluizen en door een natuurpark bij gedaan.
Op de website werd al aangegeven dat het handig was de route in je Garmin te laden ,er vanuit gaande dat iedere loper zo’n ding heeft?
Ik had dit nog nooit gedaan zo’n route in mijn Garmin zetten laat staan er op genavigeerd, dus eerst eens op het weblog van Running Ronald kijken als je iets wil weten over je Garmin is daar vaak wel wat te vinden ,zo ook nu.
De route zat vrij snel in mijn Garmin nu nog een route om uit te proberen ik nam de route naar mijn werk dan kon ik even uit proberen hoe het werkte tijdens het hardloop forensen.
Toen merkte ik al dat navigeren op zo’n Garmin niet echt makkelijk is.
Ik had nog even overwogen het hele avontuur maar af te blazen en zelf 100km strand te gaan lopen.
Maar dat vond ik weer een beetje lullig.
Dus na wat heen en weer twitteren met de andere Fantastic four leden over hoe we het zouden doen met het vervoer besloot ik er toch maar voor te gaan.
Ik had stilletjes voor mezelf besloten mijn eigen plan te trekken ik zou voor mezelf lopen en voor niemand anders en zo geschiede dan ook, bijna direct na de start kreeg ik een lekker tempo te pakken en liep vlotjes bij de grote groep weg.
Voor me liepen nog een aantal lopers maar ik koos er bewust voor alleen te lopen ik wilde niet praten of zo maar lopen.
Het strand lag er mooi bij en er stond weinig wind en een hele mooie sterren hemel en al snel had ik de flow te pakken, ik in mijn eigen wereldje.
Dit is het lopen waar ik zo van kan genieten weg dromen en je ene been voor je andere zetten en dat ook nog in een aardig tempo, voor me liepen twee lopers waar van een met een verschrikkelijk mooie wit zwarte hond waarschijnlijk een soort jacht hond .
Achter me liepen twee lopers die dichter bij kwamen.
En daar achter heel lang niks.
met de lopers die dichte bij kwamen was het stuivertje wisselen 1 van de twee bleek het heel moeilijk te hebben hoorde ik later en af en toe zag ik ze even stil staan, de loper met de hond was ver voor me mar ik kwam dichter bij.
Toen het 50 km punt de verzorgings post was echt super luxe heel goed geregeld en na een soepje en een koffie wilde ik weg gaan toen Martine Samen met John Bouwens binnen kwamen ,Martine zou de 50 lopen en John de 90km maar omdat hij gen Navigatie bij zich had overwoog hij ook te stoppen.
Martine vroeg aan mij ka John niet met jou mee ,ik had immers wel navigatie.
En ik vond het prima ik besloot op John te wachten en nam dus nog maar een extra kop koffie.
John ken ik nog van de Be More Ultra Tour en ik heb hem leren kennen als een hele fijne sportman.
En dus wilde ik voor John graag een uitzondering maken, op mijn voorgenomen plannen voor mezelf te lopen.
John en ik gingen weer in gezwinde spoed het strand op voor de laatste 40 km inmiddels had ik de opgeslagen koers in de Garmin aangezet maar het werkte niet, o ja ik moest hem starten.
Een paar keer stopte de Garmin zomaar en gaf hele rare info maar als ik de koers opnieuw lade ging het weer een tijdje goed.
Toen moesten we voor Tata steel het strand af weer opnieuw laden en ja hoor nu bleef hij het heel lang wel goed doen één keer liepen we een paar 100 mtr verkeerd maar verder ging het best wel goed met de navigatie.
Toen kwamen we bij de sluizen aan ,wat een geslinger van sluis naar sluis.
Er was een stuk stoep op gebroken en daar lagen van die stalen rijplaten op mijn hoofdlamp stond in een lage stand om batterijen te sparen en ik wilde hem harder zetten om elke onevenheid goed te kunnen zien en net toen ik dat deed kwam ik met mijn voet onder de rijplaat terechten viel voorover op mijn knie en handen.
Een kreet van pijn en daar lag ik, John draaide zich snel om en wilde me overeind helpen, even wachten mijn knie deed echt veel pijn en mijn grote teen shit zou hij gebroken zijn?
Na even gezeten te hebben stond ik op en fluisterde mezelf toe door lopen niet liggen zeuren blijven bewegen.
Even moest ik aan de woorden van Martine denken “pijn is een emotie en emoties kun je uitschakelen “ ik verbeet me zelf en ging door ?
John vroeg gaat het en ik zei niet echt enthousiast ja gaat wel, maar echt overtuigend kwam het er niet uit.
Maar ik zou GVD zoor gaan,toen kwam er een auto voorbij het was Rinus samen met Arend Burgers of we wat nodig hadden nou als je koffie hebt?
En idd dat hadden ze dus snel een bakkie en weer verder, we moesten naar een vissers haven.
En in de vissers haven ging het weer mis met de navigatie maar nu hielp niks meer ik kreeg hem niet meer aan de praat .
We wisten ook niet meer hoe we verder moesten lopen er waren immers nergens pijlen of zoiets dergelijks wel hadden we een paar kaarten maar daar werd je ook niet echt vrolijk van.
Na de haven zouden we een natuur gebied in moeten maar 1 waar was dat natuur gebied en 2 hoe kwamen we er door heen zonder navigatie .
Na overleg besloten we via een shortcut naar de finish te gaan , dit had geen zin.
Jammer want ondanks enig ongemak na de val liep ik en zeker John nog heel goed en die laatste 20km had een eitje geweest.
Nu kwamen we aan bij het eindpunt roemloos ,en na een paar koppen lekkere koffie een overheerlijke soep gingen we huiswaards ,John zou eigenlijk met de trein gaan ,maar Alphen ligt praktisch op de route dus reed hij met mij mee.
Het is jammer dat het zo gegaan is maar ik heb toch nog 79km heerlijk gelopen en ja dat van die navigatie was gewoon jammer.
De organistaie van dit evenement zou misschien iets anders kunnen maar ik heb geen kritiek Rinus en Ferry hebben het heel goed gedaan en natuurlijk er zullen altijd verbeteringen aan gebracht kunnen worden maar ik vond het ondanks dat ik het niet gehaald heb een heel mooie ervaring ik liep gewoon super lekker op dat strand ,en ik ben overtuigd van mijn kunnen ,weer een stapje dichter bij Sparta wat me er aan doet denken dat ik de middag voor ik naar denHelder ging de bevestiging binnen kreeg dat ik een start bewijs had voor de Spartathlon ik heb start nr. 40 toegewezen gekregen ok dit is weer een stapje dichterbij.
Maar de weg naar Sparta is nog lang, heel lang.
NB. mijn benen voelen vandaag door de val of er een vrachtwagen overheen heeft gereden,vanavond maar eens goed behandelen en morgen beter ,morgen klein stukkie uitlopen. |
|
|
|
Lopen niet omdat het moet maar omdat het leuk is
|
23 Januari 2012 | 17:10:20
|
De eerste maand van dit nieuwe jaar zit er alweer bijna op, een maand van alweer best veel trainen en werken bijna iedere zaterdag overwerken en zondag vaak weg voor een lange duurloop ,of een wedstrijd cq loop ergens.
De lange duurlopen gingen op de zondagen over het strand, de eerste zondag van Wassenaarseslag naar Noordwijkerhout en terug totaal 25km strand en de tweede zondag van Katwijk noord naar Kijkduin en terug totaal 45 km en dit allemaal omdat ik aanstaande vrijdag de 27e mee doe aan de Dutch coast ultra by night een tocht van 90km over het strand en door een natuurgebied.
Wat dan weer een training is voor de JKM dat is 160km strand.
En dat is dan weer een training voor mijn uiteindelijke doel de Spartathlon 246km van Athene naar Sparta.
Het afgelopen jaar was het ook al zo ik liep on Hongarije de Ultra Balaton 212km en de 24 uur in Aulnat die me overigens niet zo goed was bevallen, maar ik ging naar Aulnat om er wat te leren en dat is ruimschoots gelukt.
Maar toch zette dit me aan het denken eigenlijk vind ik 24 uur op een rondje lopen helemaal niks en ik dacht er dan ook aan om ook dit jaar weer in Hongarije te gaan trainen.
Maar ik besloot hier toch vanaf te zien, het leek me beter toch de moeilijke weg te kiezen en toch voor de 24 uur in Steenbergen te kiezen ,afzien en doen wat je eigenlijk niet leuk vind.
Hier wordt ik groot en sterk van als het goed is.
Wel merkte ik dat als je wedstrijden loopt als training soms uit stapt omdat de wedstrijd die je loopt niet het doel is maar de weg ergens naar toe, mensen daar kritiek op hebben zich gaan bemoeien met wat je doet hoe je het doet enz enz
En op een gegeven moment was ik daar zelfs een beetje klaar mee en overwoog om er mee te stoppen en gewoon doen wat ik leuk vind,lopen omdat het leuk is en omdat ik het kan weer rugzakje op en meerdere dagen lopen ,dat soort dingen en geen druk.
Wel deed dit me besluiten na de Spartathlon iets anders te gaan doen ik zou weer gaan deelnemen aan triathlons eerst aan kwart en halve triathlons om vervolgens een hele te gaan doen.
En dus besloot ik alvast te gaan zwemmen ik had verwacht dat dit moeizaam zou gaan ik had immers al lang niet gezwommen, maar niets was minder waar, zwemmen ging gelijk al heel erg goed en inmiddels zwem ik twee keer in de week en ik heb al een 18 min op de km gezwommen.
Voordeel ook van dit zwemmen is dat ik op een heel plezierige manier ook mijn schouders train, de schouders die na de ultra Balaton zo´n pijn deden, dit zal zeker helpen te voorkomen dat dit weer gebeurd.
Verder heb ik besloten dat ik me niks meer aantrek van wat andere vinden van mijn training of wat andere vinden van de manier hoe ik mijn sport bedrijf.
Ik doe dit omdat ik het leuk vindt ,in de regel vind ik ieder stukje van de training het maken van mijn eigen schema het nadenken over materiaal voeding enz enz heel erg leuk.
En dat wil ik zo houden, er zijn vele wegen die naar Sparta leiden en ik heb deze weg genomen.
Afgelopen vrijdag is er weer een klein stapje gezet in de richting van Sparta ik heb me officieel ingeschreven, over twee weken hoor ik of ik ook daad werkelijk mee doe ze hebben 2 weken om het inschrijfformulier en da daarbij gevoegde documenten de beoordelen maar ik zou niet weten wat er niet goed zou wezen en ga er dus maar vanuit dat ik gewoon ga starten dit jaar.
Maar het is pas het begin er is nog een lange weg te gaan en juigen doen we pas in Sparta.
Maar dan moet ik het nog wel even halen twee derde stapt uit of haalt de finish niet ,dat zal niet voor niks zijn, en ondanks dat ik in Hongarije redelijk makkelijk die 212 km liep ga ik er niet zomaar van uit dat ik dat in Griekenland ook maar even ga flikken, nee eerst maar eens doen dan weten we het.
Gisteren iets heel anders nergens goed voor geen enkel belang maar wel leuk de Puinduinrun in den Haag dit was de derde keer dat ik deelnam dit is gewoon zo´n leuk evenement 10km verdeeld in drie ronden waarin je 3 x 3 trappen moet bedwingen die best hoog zijn.
Zo als elk jaar weer genoten van deze leuke loop die wat mij betreft een vaste plaats op mijn agenda heeft.
|
|
|
|
Een rommelig begin van 2012
|
07 Januari 2012 | 16:21:16
|
Mijn eerst stukje op mijn blog dit jaar ,en ik moet eerlijk zeggen dat ik me er echt toe moet zetten.
Eind verleden jaar toen mijn vakantie begon werd ik direct getrakteerd op een stevige verkoudheid.
Maar 30 dec leek deze zo goed als over te zijn ,dit kwam goed uit omdat ik die dag een zes uur zou gaan lopen.
Eigenlijk stond deze helemaal niet in de planning maar tijdens een avondje twitteren werd het idee geboren om de 6 uur te gaan lopen in Epe ,een mooie afsluiting van het jaar .
De bedoeling was om ook deze wedstrijd ontspannen te lopen gewoon lekker lopen en meer niet.
En dat deed ik ,eerst liep ik op de 4e plek maar omdat Andy Roodenburg eerst en later Hans Spieker er tussen uit vielen kwam ik op een tweede plaats te lopen achter Peter van Gils die een wel heel erg mooie wedstrijd aan het lopen was en ruim 6km voor mij uit kwam.
Ik zelf liep in de 6 uur 69,738 km
Na de wedstrijd had ik nog een afspraak met een paar mensen die ik via twitter had leren kennen en nu kon ik mooi even van de gelegenheid gebruik maken deze mensen in Real live te ontmoeten.
Dit bleek achteraf heel er leuk te zijn en eigenlijk veel te laat maar eigenlijk ook weer veel te vroeg want het was best gezellig ging ik weer naar huis.
150 km rijden en het vervelende in dit land is dat je beter maar gewoon 150km je aan de snelheid moet houden wat heel vervelend is zeker als je op een 4 baansweg maar 100 km mag rijden.
Toen ik 70 km voor Utrecht was bedacht ik dat ik die middag zo’n zelfde stukje nog had gelopen , onvoorstelbaar eigenlijk zeker omdat ik 70km in de auto best wel een pokken eind vind.
00:30 thuis even wat drinken en dan naar bed ‘s morgens mag ik er weer “vroeg”uit want dan zou ik naar Soest gaan om deel te nemen aan de Sylvester cross.
De Syvestercross ja wat kan ik er over zeggen gewoon weer gezellig leuk zwaar en ik heb deze rustig gelopen.
Na de wedstrijd ben ik vrij snel weer naar huis gegaan uit eindelijk was het 31Dec en
‘s avonds oudejaarsavond.
Na oud en nieuw weer een nieuw jaar 2012 en 2 Jan kan ik gelijk weer aan het werk deze eerste week is het slecht weer storm en regen en om de één of andere reden zit ik niet heel lekker in mijn vel de verkoudheid is nog niet weg ,lopen gaat wel goed ondanks het slechte weer.
Maar in mijn hoofd zit het niet lekker ,ik weet wat er is en ga er verder maar niet over hebben,zo als altijd komt het wel weer goed.
Maar er gebeuren ook andere dingen leuke dingen mijn voormalige zwemtrainer was na een lange blessure zelf weer gaan zwemmen en al een hele poos vroeg hij of ik ook geen zin had weer te gaan zwemmen.
Steeds zei ik dat ik geen interesse had mijn triathlon verleden was een verleden en zou dat ook blijven.
Maar er spookte wat door de chaos in mijn hoofd wat na de Spartathlon ik had al eens bedacht om een rondje IJselmeer solo te gaan lopen maar ja.
Door omstandigheden en mensen die passeerde ideeën die voorbij kwamen werd het plan ineens geboren ik zou na de Spartathlon gaan trainen voor een hele triathlon .
Nu is het zeker ik heb om te beginnen een kaart voor het zwembad gekocht hier vanaf dinsdag ga ik iedere dinsdag zwemmen toch al een welkome afwisseling naast de vele loop kilometers die ik per week afleg en dan heb ik alvast een klei jaar extra de tijd om mijn techniek en zwem conditie bij te schaven/op te bouwen.
Vaak heb ik dit nodig een doel na een doel.
Na de chaos komt er nu weer een periode van focus en trainen,misschien had ik dit wel even nodig gewoon nog meer de puntjes op de I nu het halen van Sparta dat is waar het allemaal over gaat en en een iemand of een situatie gaat daar geen invloed op hebben ,ok het leven is complex soms maar daar is nu even geen plek voor dat kan altijd later nog als ik met de neus naar boven lig of zo maar nu even niet.
|
|
|
|
Jaar overzicht 2011
|
24 December 2011 | 18:01:20
|
Begin van dit jaar was er besloten om in 2012 de Spartathlon te gaan lopen.
En dus zou mijn training hier op aanpassen inmiddels hadden Leonie Pieter Ritchie Martine en ik bedacht dat het leuk zou zij om via een challence met de Nike sport watch bij te houden hoe veel km we zouden lopen in 2011 eigenlijk had ik nooit gekeken hoe veel ik nu eigenlijk liep maar al snel werd me duidelijk dat dat eigenlijk best wel veel was.
inmiddels is mijn Nike bandje overleden maar ik hou de km nu bij op een Exel sheet om dat ik toch benieuwd ben wat ik nu uit eindelijk dit jaar gelopen heb op het moment van schrijven is dit 7461 km Maar ach het aantal km is helemaal niet belangrijk de kwaliteit van de training is belangrijk en zelfs dat is dit eerste jaar redelijk gelukt.
Het begon dit jaar in Apeldoorn 3:13 :21 liep ik daar best wel makkelijk wat niet helemaal moeilijk is Apeldoorn heeft nou eenmaal een geweldig mooi marathon ,ik loop hier graag.
Dit schreef ik er over op mijn blog. lees meer
En toen de zes uur in Stein hier loop ik altijd graag het parcours ligt me en de organisatie is prima.
Alleen Het is even een stukkie rijden maar dan heb je ook wat 450 km rijden om 6 uurtjes te lopen.
Maar het was het allemaal weer waard.
Verleden jaar liep ik in Stein in 6 uur 70276,64 km nu wilde ik meer ik liep er dit jaar 71,450,64
lees meer
Toen was er de Rotterdam marathon een bevestiging van wat ik eigenlijk al wist de Rotterdam marathon is in mijn ogen een K.. marathon te duur en te druk er was hier geen weg komen aan door de drukte dus al vrij snel besloot ik dan ook deze marathon op mijn gemakkie uit te lopen een hoop geld voor niks .
lees meer
Vervolgens de 120 km van Texel deze zou ik samen met Léonie lopen eigenlijk waren dit 120 mooie kilometers.
Volgende keer loop ik hem alleen omdat ik toch wel benieuwd ben wat voor tijd ik op dit mooie parcours kan lopen.
Het is wel een parcours waar ik wel van houd.
lees meer
En dan de Leiden marathon ik loop hier altijd graag ooit liep ik hier een PR 3:06:38
Dat ik daar ooit nog onder zou komen leek me niet waarschijnlijk.
Maar dit jaar liep ik een heel ontspannen marathon en liep met twee vingers in de neus een dik PR 3:04:49
lees meer
De Elfstedidas, De Fantastic Four Léonie Martine Ritchi en ik hadden het idee om de Elfsteden tocht hardlopend te doen ,in twee dagen de elf steden langs maar slecht weer met hevig onweer de tweede dag gooide roet in het eten en na 160 km moesten we stoppen jammer maar dit was de beste beslissing.
Van een niet te vergeten avontuur.
lees meer
Dan het hoogte punt van het jaar wat mij betreft de Ultra Balaton 212 km om het Balatonmeer, met een redelijk gemak liep ik daar mijn grootste afstand ooit.
Een test voor de Spartathlon deze 212km deed ik in 25:13:48 een mooie tijd over een best zwaar parcours met veel hoogte verschil.
lees meer
Voor het verhaal achter de marathon klik op de des betreffende marathon
Sommige liep ik expres rustig zoals Spijkenisse en Leiden en Amsterdam liep ik wel hard maar ook makkelijk de Purmerbos marathon en de Zeeuwse kust daar kan je gewoon geen goede tijd neer zetten in Etten Leur probeerde ik een PR te lopen maar dat lukte niet en op het einde leverde ik dik in.
Verder waren er natuurlijk de trainingen onder andere de 120 km lange duurloop van Amersfoort naar huis.
De weg naar de Spartathlon is soms heel mooi.
De 24 uur van Aulnat Frankrijk deze wilde ik lopen om te leren en dat is gelukt de 24 uur werden er 12 en in die tijd liep ik 119km
Lang liep ik op de 11e plaats maar toen ik er even uit moest door pijn in mijn scheen belande ik op de 21e plaats en doordat ik teveel bezig was met het score bord begon het mentale van het lichamelijke te winnen en stapte ik uit.
Dit was een aardig jaar op loopgebied er volgen aan het einde van het jaar nog de 6 uur van Ede en de de Sylvestercross in Soest de Zes uur in Ede kwam ineens voorbij en ik dacht ach waarom ook niet misschien kan ik het jaar nog even lekker afsluiten.
Het komende jaar wordt een jaar van veel trainen gericht trainen met maar 1 doel de Spartathlon
Het gaat een pittig jaar worden in vele opzichten maar ik ga er komen Sparta moet haalbaar zijn.
Iedereen fijne dagen en een mooi gezond en sportief 2012 |
|
|
|
Een mooi sport weekeinde
|
18 December 2011 | 22:34:39
|
Het was eigenlijk een vol gepland loop weekeinde, eerst de meeuwen en makrelenloop in Scheveningen.
Hier zou ik een training van maken en tegen de gewoonte in zou ik zelfs een camera mee nemen.
De meeuwen en makrelen loop is een loop die je gewoon loopt voor de lol tijden zijn niet echt belangrijk en zo ging ik dan ook heen.
Eenmaal aangekomen in Scheveningen kwam ik al snel een paar lopers van Ilion tegen die waren al heel vroeg.
En de loods van Boeg bv liep geleidelijk vol met een heleboel andere lopers, eigenlijk waren we gewoon vroeg en het duurde dan ook best lang voordat de start was.
Maar toen eindelijk na een warming up het kanon schot en daar gingen we, camera in de aanslag en steeds trof ik op het strand wel weer een loper van ARV Ilion dan liep ik er even een stukje naast maakte een foto en ging weer verder of wachte even op weer een andere Ilion loper.
We hadden tegen wind en regelmatig had ik een groepje lopers achter me hangen die uit de wind wilde lopen en omdat ik nog al makkelijk van groepje naar groepje hopte was ik een geliefde uit de wind houder of zeg je dat anders?
Bij het keerpunt kregen we de wind in de rug en hier kreeg ik het kansloze idee me weer even richting de snellere Ilion lopers te begeven het tempo ging naar de 4:15 per km en ik kwam zelfs aardig in de buurt haalde een aantal Ilion lopers in en toen ik bij de strand opgang kwam ging ik zitten om een mooi plaatje te schieten van beneden , een mede loper dacht eerst dat ik een blessure had of zo.
Maar zoals ze bij de meeuwen en makrelenloop voor de start altijd roepen DE MEEUWEN EN MAKRELENLOOP GAAT ALTIJD DOOR kan ik roepen Richard is nooit geblesseerd.
Na afloop bij inlevering van het start nr de makreel in ontvangst genomen de erwtensoep gegeten en het overheerlijke lekkerbekkie naar binnen geschoven.
De meeuwen en makrelenloop is uniek en heel erg leuk zelfs als je hem loopt als training.
En dan zondag, de Spark marathon in Spijkenisse,
Om de een of andere reden vindt ik dit een hele leuke marathon.
Ik had besloten om me dit keer in te houden en met de 3:45 groep van pacers Jan van den Erve en Mo Idrissi te gaan lopen.
Al snel bleek dat dit een hele grote groep werd , en dat er heel veel voor mij bekende lopers mee liepen.
En wat ook nog heel erg bijzonder was was dat zowel Jan van de Erve als Jannet Lange beide Spartathlon uitlopers in deze groep liepen en ik heb dan ook onder weg met beide gesproken over het lopen van de Spartathlon
Wel mooi twee verschillende mensen die de zelfde wedstrijd liepen in een andere editie onder heel verschillende omstandigheden en dus twee heel verschillende verhalen.
Ik wist me prima aan mijn opdracht te houden ik bleef lekker in de groep lopen gemmiddeld ongeveer 5:20 per km en na een km of 6 kregen we het even zwaar te verduren hagel onweer wind kon het nog gekker.
De hagel sneed in mijn gezicht en van dat onweer kreeg ik toch wel een beetje een onbehagelijk gevoel flits boem dit zat wel heel dicht op elkaar en dus de inslagen ook.
Maar ja als het dan toch je tijd is , dat merk je dan vanzelf wel.
Het lopen ging lekker ik had een beetje last van stijve benen waarschijnlijk van dat gekke geren over het strand de dag er voor.
Maar er was prima mee te lopen, na ongeveer 25 km begon zelfs het zonnetje door te komen de hele lucht trok open en de buff ging van het hoofd het werd zowaar een beetje warm.
Ik werd het een beetje zat eigenlijk langzaam lopen is 1 maar dat duurt wel lang op deze manier.
Maar ik had ’s morgens nog met iemand zitten twitteren en bedacht dat die persoon mij inspireerde en daar aan denkend liep ik eigenlijk best wel lekker, 30 km in de verte zie je de brug al liggen.
We moesten een stuk over de Maas boulevard lopen wind tegen en ik ging voor in de groep lopen , de groep was best nog groot een hoop lopers konden lekker in de groep blijven.
Ik vindt het vaak lekker met wind voorop te lopen en de wind te pakken.
En na dat we de Maas boulevard af waren en nog 3 km te hadden ging Gerard weg hij vroeg of ik mee ging maar ik liet hem gaan na twee km gingen ook Claudia en Peter weg en toen kon ik het toch niet laten en sloot aan.
Ik had moeite om tempo te maken na het vlakke tempo van de afgelopen 40km maar eenmaal boven op de brug ging het naar beneden wel snel en beneden had ik dan ook een tempo van 4:15 per km te pakken en met dit tempo liep ik naar Gerard nog 1km te gaan ik moedigde Gerard aan bij me te blijven en na ruim 3:42 waren we weer op de baan Gerard had een PR gelopen en ik gewoon lekker mijn 52e marathon gelopen.
Weer een heerlijk sport weekeinde.
|
|
|
|
Purmerbos marathon als training
|
12 December 2011 | 16:41:40
|
Na de 24 uur in Aulnat was ik in mijn schema gedoken, geprobeerd de vinger op de zere plek te leggen.
Wat naar voren kwam was dat ik misschien wel eens een maandje ietsje minder zou moeten doen.
En ik besloot dan ook de Purmerbos marathon te schrappen uit mijn wedstrijd kalender.
Maar toen ik dat wereldkundig had gemaakt kreeg ik een berichtje van iemand van AV Nea dat dat heel jammer was en dat ze net een VIP behandeling in gedachten hadden voor me , ja ja
Maar het deed me toch weer twijfelen eigenlijk is de Purmerbos marathon een hele leuke kleinschalige marathon, heel weinig deelnemers en voor de kosten hoef je het niet te laten voor € 10,- mag je 10 rondjes door langs het Purmerbos rennen.
Waarom zou ik er eigenlijk niet gewoon even lekker een training van maken of ik nu daar loop of hier ,wat maakt het uit.
Dus ik besloot toch te gaan en toen ik dat melde op twitter bleek dat er nog iemand voornemens was te gaan Ronald Meijer wilde er heel stilletjes een pr proberen te breken, maar ja een PR lopen zou voor Ronald dus een sub 3 uur zijn.
Even dacht ik als ik nou een heel stilletjes aan sluit en kijken hoe het gaat de dood of de gladiolen.
Ik weet namelijk zeker dat het er in zit die sub 3 en dit parcours ligt me.
Maar ik besloot de morgen van de marathon dat ik dit niet moest doen dit dient geen enkel doel en zeker niet het doel dat ik na streef de Spartathlon.
En ik besloot deze marathon ontspannen te lopen mijn hr zou niet boven de 160 uit gaan en anders zou ik het tempo laten zakken ,tijd niet belangrijk als het maar soepel gaat.
Na dat ik me ingeschreven had bij de welbekende tourcaravan en me omgekleed had in een veredelde party tent zonder grondzeil wat nou VIP behandeling noem het maar gerust spartaanse behandeling ze denken daar in Purmerend natuurlijk dat die ultralopers toch bikkels zijn.
En dan de start een schot en weg eerst naar een keer punt waar de voor fietser eerst nog even de fout in ging waar ik dan weer geen last van had maar wel de eerste twee.
Die trouwens al rap bij ons weg liepen daar achter een groepje van 4 met Ronald Meijer,Frank Heijmink ,Alexander van der Veen, Michiel Stiemer.
En ik liep samen met Hans Jurriaans , Edwin Otto ,Peter Scheutjens in groep 3
Dit deden we de eerste 3 ronden met tijden van rond de 4:30 per km Edwin vroeg nog aan mij of dit mijn onspannen lopen was ,ja dat was het ik liep makkelijk en hr was onder de 150
Maar toen in ronde 4 Hans een beetje begon te versnellen twijfelde ik een beetje meegaan of gewoon doen wat ik bedacht had ,ik koos voor het laatste rustig blijven ontspannen lopen.
Hans liep makkelijk bij ons weg eigenlijk vond ik het wel jammer de omstandigheden waren er naar om een PR te lopen en misschien zelfs een sub 3 maar dat zou dus op dit moment geen enkel doel dienen.
Ook Edwin en Peter liet ik gaan en heel makkelijk en ontspannen liep ik door halverwege ronde 7 stonden daar ineens Leonie en Koen wat een verrassing.
Nog 3 ronden te gaan Leonie beloofde me een biertje bij de finish zich er niet van bewust dat dat er wel eens helemaal niet zou wezen.
En ik besloot er maar weer eens een schepje op te gooien het ging allemaal zo makkelijk.
De laatste ronde haalde ik zowel Edwin Peter als Alexander nog even in en kwam ik binnen met een eindtijd van 3:15:39 binnen.
Ik had lekker ontspannen gelopen de omstandig heden waren super de wind tegen was op een redelijk beschut stuk en de wind in de rug precies waar het open was na een koude start kwam zelfs het zonnetje er bij .
Aan de ene kant vond ik het wel jammer dat ik het niet geprobeerd heb hier had het echt gekund maar aan de andere kant het was gewoon niet de bedoeling dus het is goed dat ik me ingehouden heb die sub 3 komt er allen niet voor dat ik de voeten van Leonidas heb aan geraakt of het moet per ongeluk gebeuren.
In ieder geval heb ik weer heerlijk gelopen volgend jaar weer het blijft een mooie marathon
|
|
|
|
Hardloop forensen
|
06 December 2011 | 17:36:02
|
4:45 ik schrik wakker de wekker niet dat het de eerste keer is dat ik wakker wordt al een keer of vier werd ik wakker ,maar een blik op de wekker vertelde me dat ik nog even mocht slapen.
Maar nu 4:45 is het over ik trek de schakelaar van de bijna antieke wekker radio naar me toe en zet mijn benen naast mijn bed.
Ik heb nooit echt moeite met wakker worden al ben ik een avond mens, en ondanks dit vroege uur ben ik toch redelijk wakker ik werp een blik uit het raam om te kijken of de weer goden het een beetje goed voor hebben met mij.
Maar zelfs als het niet zo zou zijn zou dit niks veranderen aan de situatie.
Ik kleed me aan lange tight shirt sokken pak een paar schoenen uit de kast ,vandaag zijn het de blauwe Nike free run maar het hadden ook de rode de gele of de zwarte kunnen zijn, iedere training loop ik op een ander paar schoenen.
Ik loop naar beneden zet de radio aan en maak een mok koffie vervolgens neem ik plaats achter de laptop om even te kijken of er nog wat gebeurd is in de wereld toen ik op één oor lag.
Dan is het 5:15 ik trek mijn jasje aan doe een muts van een buff op mijn hoofd en daar mijn hoofdlamp overheen.
Oordopjes van mijn Nike/Philips radio in mijn oren en rugzakje om als ik de deur uit stap is er net een terug blik van een gesprek die de vorige dag bij de uitzending van Evers staat op 538 was.
Dit is elke dag zo en de rest van de radio uitzending van 538 is net zo voorspelbaar zelfs zo dat ik altijd precies weet waar ik loop bij welk onderdeel van de uitzending en dat vindt ik om de één of andere reden prettig al weet ik niet waarom.
De eerste kilometer gaat lastig ik heb stijve enkels en moet uit kijken dat ik me niet verstap op een oneffenheid want dat doet pijn, maar ik weet precies waar dit over is, als ik een parkje inloop na ongeveer één km is de stijfheid weg en loop ik weer soepel.
Na twee km ben ik de bebouwde kom uit en loop ik langs de Noord Aa een meertje aan de rand van Zoetermeer vervolgens de polder en Zoeterwoudedorp in als ik langs de warme bakker loop komt er een heerlijke bak lucht voorbij , ik loop ik luister naar de radio en ik droom weg.
Soms gaan mijn gedachten me vooruit en denk ik aan mijn werk wat ik die dag ga doen of wat ik niet moet vergeten.
Maar soms ook verkeer ik in een soort twilight zone dan zweven mijn gedachten weg en denk ik aan leuke dingen heel onbewust.
En dan opeens ben ik weer bewust met waar ik mee bezig ben ik loop bij het gemeente huis van Zoeterwoude en op de radio zij Evers en zijn companen de dag en het nieuws aan het doornemen.
Hier ga ik rechts af het molenpad op voor me zie ik de Brouwerij al liggen maar mag nog 2km lopen soms voornamelijk in de zomer zie je hier de ochtend zon opkomen en dan bekruipt me een bijzonder gevoel wat is dit mooi wat is dit fijn dit is echt genieten dit is lopen zo als ik het lopen wil beleven ,dan zou ik dit nog wel uren willen blijven doen heerlijk gewoon.
Het eind van het molenpad ik ga een tunneltje onder de N11 door dit is een vrijgegeven grafitie plek soms zie je nog wel eens wat moois maar meestal ziet het er niet uit.
Ik passeer een Esso tank station de benzine kost vandaag 1,64 Euro de oplichters die heb ik vanmorgen alvast weer verdiend.
Bij de kruizing ga ik rechts af ik tracht wat rode stoplichten te nemen wachten vindt ik niks maar risico nemen doe ik niet, ik vindt het leven net even iets te mooi om hier op een kruis punt te gaan liggen.
Ik kom bij de poort , hier moet ik een kleine hindernis nemen als ik een beetje door de knieën ga en voorover buig kan ik met mijn pasje die in een zakje van mijn rugzak zit aan de voorkant op mijn borst net de sensor aan tikken die het pasje uit leest.
Een piep geeft aan dat ik naar binnen mag , er is niemand die er nog van op kijkt.
Dat ik hard rennend het terrein betreed vier dagen in de week en dat iedere week zien ze me dit doen het is net zo gewoon geworden als de camera’s die flitsen op de N11 als er weer eens iemand onwetend te hard het stoplicht passeert of de kranten jongen die al weer vroeg op pad is om de kranten te bezorgen , trouwens zelfs deze kranten jongen kijkt niet meer van mijn verschijning op maar groet altijd vriendelijk als ik door Zoeterwoude dorp loop.
Nog een paar honderd meter en dan ben ik er ,lamp uit ,radio uit ,muts af Garmin uit en dan naar binnen douchen werkkleding aan een kop koffie en een chocolade melk en twee musli repen en dan aan het werk, ‘smiddags weer dit zelfde maar dan terug dan geen radio maar de MP3 speler
Maar wel weer genieten ondanks 8 keer in de week dit stukje blijft het heerlijk hardloopforensen is reizen trainen en time management tegelijk, en het is ook nog goed voor het milleu eigenlijk zou het beloond moeten worden toch? |
|
|
|
Met vallen en opstaan
|
25 November 2011 | 12:10:57
|
Een vrije dag , eigenlijk neem ik niet veel een hele vrije dag ,meestal doe ik het met een paar uur eerder vrij daar heb ik meer aan.
Thuis is het vaak heel erg druk met oppas kinderen en dat is niet helemaal mijn ding en als ik een paar uur opneem gebruik ik die vaak om te trainen maar ook om te rusten tussen de trainingen.
Zo als ik vaak woensdag een uurtje op neem woensdag is één van de vier dagen die ik hardloop forens , maar woensdag avond train ik ook bij ARV Ilion de tijd die ik dan ‘s middags over heb gebruik ik om te douchen eten en lezen wat meestal uitmond in slapen.
Tegenwoordig trek ik zo’n 12 keer per week de loopschoenen aan.
Nu zijn dit vaak niet hele intensieve trainingen ,het hardloop forensen’s morgens gebruik ik vaak om met een heel lage hartslag te lopen regelmatig onder de 125bpm
De trainingen doordeweeks bij ARV Ilion zijn vaak interval trainingen maar de intensiteit waarmee ik die loop is vaak afhankelijk van mijn eigen schema en zo komt het dus wel eens voor dat ik ergens achter in de groep mee train maar soms ook voorin met de snelste.
In het begin vroeg te trainer nog wel eens of er wat was dat ik zo rustig aan deed maar nu is het al geen vreemd beeld meer.
Na Aulnat twee weken geleden waar ik maar 119 km heb afgelegd en dus minder gelopen heb dan waar ik me op ingesteld had.
Dit zorgde ervoor dat deze km weer snel uit de benen waren.
En omdat ik regelmatig op zaterdag over sta te werken heb ik het even ietsje rustiger aan gedaan,
Ik merkte dat het na Aulnat toch anders was ik wist dat ik er zou gaan lopen als training en dat het eerder stoppen dan de volle 24 uur ook een mogelijkheid was, maar toch vond ik het jammer en speelde het me na afloop steeds in mijn hoofd.
Ik heb me eens over mijn trainingsschema gebogen een paar aanpassingen hier en daar en besloten dat ik tot het einde van het jaar een stapje terug zou doen.
Wat minder duurlopen en wat meer op snelheid trainen.
Het begin van het jaar ga ik beginnen met het opvoeren van de trainingen en worden er steeds meer strand trainingen ingelast dit met het oog op de JKM
Verder zijn er ook nog wat dingetjes die opgelost moeten worden bijvoorbeeld het schoenen probleem.
Het lastige met de schoenen is dat ik eigenlijk hele goeie schoenen heb de Nike freerun tot ongeveer 100km gaat dat heel goed daarna wordt het lastig hier veranderd voor mij het voor cq midden voet landen in meer hak landing.
Ik zou dus eigenlijk schoenen moeten hebben die wel probleemloos overschakelen van voorvoet op hak landing dus met iets meer demping.
Maar het is heel lastig om hier tijdens de training achter te komen hoe vaak loop je een meer dan 100km duurloop?
En elke keer weer een paar schoenen aanschaffen om er achter te komen dat dit het ook niet helemaal is?
Dus hier heb ik het volgende op gevonden, als de schoenen het niet kunnen doen dan moet ik het bij mezelf zoeken.
In Januari ga ik weer wat frequenter aan het ijzer hangen in de sportschool , hier was even de klad ingekomen omdat ik bij een andere sportschool was gaan trainen voor mijn oudste zoon maar hij vond het toch minder leuk dan gamen en ik vond deze sportschool helemaal niks dus ik ga in Januari weer lekker trainen waar ik altijd trainde.
En dus met extra aandacht voor de benen en enkels door kracht training en balance training en hopelijk lost dit het schoenen probleem op.
Verder zit het allemaal wel goed het is allemaal een beetje finetunen en bij de volgende wedstrijd kijken hoe het uitpakt zo is dus iedere wedstrijd op weg naar de Spartathlon een training cq proeftuin.
Soms is dat moeilijk zoals na Aulnat waar je dan na 12 uur besluit te stoppen ik weet waarom en al snel heb ik alles voor mezelf op een rijtje en heb ik geanalyseerd waar het probleem zit en wat ik daar aan denk te gaan doen, maar voor de buitenwacht is het een opgave.
Zelfs mensen waarvan je zou verwachten dat ze weten hoe het werkt reageren of dat je gefaald hebt , en dat is soms lastijg .
Maar daar moet ik me maar over heen zetten gelukkig heb ik meer hele goeie reakties gehad.
Het is natuurlijk wel zo dat ik meer heb aan een eerlijk commentaar dan een opmerking die politiek correct is zo iets als in de trent van het komt wel goed.
Nee laat maar zeg dan maar niks.
Die Spartathlon is natuurlijk niet helemaal niks twee derde stapt uit tijdens deze wedstrijd en dat zal vast niet voor niks wezen.
Ik wil proberen dit voor mezelf uit te sluiten maar het kan de beste gebeuren kijk naar Jan Albert Lantink afgelopen jaar.
In mijn achterhoofd zit nog steeds mijn makkelijk gelopen Ultra Balaton maar hoeveel makkelijker is deze wedstrijd geweest in vergelijking met de Spartathlon behalve dan die 34km extra?
Zo zie je twijfels genoeg maar nooit of ik er wel of niet mee door moet gaan ik heb er nog steeds ongelofelijk veel zin in en ik voel me goed, maar er moet nog hard voor gewerkt worden.
En alle valkuilen en problemen maken het alleen maar leuk voor alles is een oplossing je moet hem alleen even vinden ook dat is een spel soms misschien wel leuker dan het resultaat het betasten van de voet van Leonidas.
Want als ik daar eenmaal ben is het voorbij , en dan?
|
|
|
|
De 24 uur in Aulnat
|
13 November 2011 | 21:08:09
|
Verleden jaar ging ik naar Steenbergen om eens te kijken hoe zo’n 24 uur er nu eigenlijk aan toe gaat.
En na dat ik dat gezien had wist ik het zeker dit is gekken werk dat ga ik dus nooit doen!
Maar ja toen Léonie een paar maanden geleden riep tegen Richie en mij ik ga naar Aulnat in Frankrijk om een 24 uur te gaan lopen in voorbereiding voor de Spartathlon had ik zoiets van ja ik ga mee.
Ik had mezelf er een beetje in verdiept en naar aanleiding van mijn tijd in Hongarije op de 212km van de Ultra Balaton had ik een inschatting gemaakt wat ik zou kunnen doen op een 24 uur.
Dus met die bagage ging ik samen met Ritchie en Léonie naar Frankrijk
Na een lekkere nacht slapen en een ochtendje rustig aan op de hotel kamer gingen we naar de start in Aulnat.
Eerst even de start nr’s op halen en dan is het toch wel handig dat in ieder geval Léonie Frans spreekt.
De kratjes met de sportvoeding de kleding en dergelijke werden klaar gezet en toen liepen we de in Frankrijk wonende Nederlander Gideon Zadoks en zijn Nederlandse kennis Michiel Panhuysen tegen het lijf ze herkende ons gelijk als die Hollanders.
Maar uit de verhalen bleek dat ze onze blogs ook wel eens hadden gezien.
Redelijk ontspannen gingen we naar de start , ik geloof dat niemand van ons drie echt gespannen was.
En toen klonk het schot en daar gingen we dan 24 uur rondjes lopen.
Ik begon naar mijn gevoel heel rustig ik wilde ongeveer 10km per uur lopen net als in Hongarije, maar hier was het vlak en in Hongarije niet dus die 10km per uur was naar mijn idee rustig aan.
Heel makkelijk liep ik de eerste ronden van 1,181 km , 47 km al op de teller maar ik begreep met een blik op het bord dat ik te hard liep ik voelde me nog goed en liep inmiddels op ongeveer de 11e plaats maar ik besloot toch het tempo te laten zakken met een kleine minuut per ronde.
Het grappige was dat ik toen ik rustiger liep zelfs een keer op de 9e plaats liep.
Het ging allemaal boven verwachting 220km zou er in moeten zitten en het ging goed
 .
Nog even dit toen we donderdag onderweg waren kregen we een twitter berichtje van Rob Viveen hij had deze taart gemaakt ter aanmoediging echt mooi en dus zeker even het vermelden waard bij dit verhaal.
|
|
|
|
Stilte voor de storm
|
06 November 2011 | 12:38:50
|
Na een overvolle Oktober maand kijk ik nu vooruit.
11 en 12 November loop ik de 24 uur van Aulnat in Frankrijk
24 uur rondjes lopen op een parcours van 1200 mtr.
Toen ik verleden jaar in Steenbergen ging kijken naar de verrichtingen
van onder meer Rinus en Mo op de 24 uur wist ik het zeker ,dit is gekkenwerk zoiets zou ik dus nooit doen.
Zelf zou ik daar de 6 uur lopen dat vond ik lang zat op zo’n
rondje.
Maar toen wist ik nog niet dat ik zou gaan trainen voor de
Spartathlon en had ik ook nog niet de Ultra Balaton gelopen daar liep ik 25 uur
aan één stuk en dat viel niet tegen.
Ik weet nu dat ik het kan, maar ik moet eerlijk zeggen ik
kijk er wel een beetje tegen op de temperatuur is niet helemaal mijn favoriete
temperatuur 11 a 12 graden en tussen de 0 tot 2 graden ’s nachts.
En 24 uur lopen is en blijft veel maar ik weet dat ik het
kan, voor mezelf heb ik wel een te lopen afstand in mijn hoofd.
Maar hoe dan ook het blijft een training voor een hoger
doel.
Ik heb er goed voor getraind , het leuke is de verschillen
van voorbereiding Ritchie en Léonie hebben een heel andere voorbereiding dan
ik en ik denk dat ook onze weg naar Sparta heel anders is, maar er zijn meer
wegen die naar Sparta leiden en als het goed is komen we elkaar uiteindelijk
tegen aan de voeten van Leonidas.
Maar we hebben nog een lange weg te gaan een weg van vele
trainings kilometers maar ook een mooie weg ook van deze weg kun je genieten
,soms is de weg ergens naar toe bijna of
net zo mooi als het uiteindelijke doel.
Deze week staat in het teken van rusten dit hele weekeinde
heb ik nog geen millimeter hard gelopen , best wel even wennen na de drukke
oktober maand.
Verder ga ik deze aankomende week alleen nog maar 2 keer bij ARV Ilion
trainen of beter gezegd een beetje mee hobbelen.
Nog 3 dagen werken en dan donderdag naar Aulnat .
Wordt vervolgd.
24 HEURES D'AULNAT : Performance et ambiance... door arnaudvo2
|
|
|
|
|
|
