|
|
"> |
"> |
"> |
"> |
"> |
"> |
">">"> |
"> |
|
Mijn persoonlijke records zijn:
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Loop agenda
|
De laatste artikelen
Laatste reacties
- Ik was dus niet de e...
- Ey Richard, balen da...
- Hoi Richard, hoe is ...
- Succes Richard! Gewo...
- Succes zondag! Duim...
- Altijd leuk die voor...
- Duidelijk verhaal Ri...
- Richard, ik blijf en...
- Richard, ik blijf en...
- Richard, ik blijf en...
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen
Ik keek er naar uit ,de marathon van Leiden een beetje mijn favoriete marathon en nu met een nieuw en mooier parcours dwars door het groene hart.
Ik was goed op dreef mijn snelheidswerk van het afgelopen half jaar wierp zijn vruchten af.
Ik was snel en na die 2:55:03 had ik de ambitie om de marathon te lopen in een sub 2:50 .
Ik had er alles voor gedaan goed getraint en zelfs tegen mijn gewoonte in getaperd zodat ik goed uitgerust aan de start zou verschijnen in Leiden.
De hele week hield ik het weer in de gaten , ik ken dit parcours en weet dat wind er een grote spelbreker kan worden heel erg bang was ik er ook weer niet voor ik kan heel goed tegen de wind inlopen uit eindelijk stond er in Spijkenisse ook veel wind en liep ik daar een mooi pr.
'smorgens toen ik wakker werd zag ik het ok het zou droog blijven dat was een plus puntje.
Maar het was fris en er stond een stevige NW wind.
Maar ik voelde me goed en dacht dat het wel moest lukken ondanks die wind uiteindelijk waar je hem tegen hebt is het vaak zo zeker tijdens een rondje dat je hem ook weer een keer mee hebt.
Ik ben er klaar voor
Vol goede moed en een zak eierkoeken gingen we Karin en ik naar Leiden, Karin zou me daar afzetten om dan naar Rijpwetering te rijden naar mijn ouders om vervolgens samen met mijn vader me op te wachten in Hoogmade.
Eerst de Pieterskerk nog even aandoen ,startnummertje halen nog even een praatje hier en daar ik was ontspannen.
Ok een beetje spanning voelde ik wel uiteindelijk zou ik tog met een 3:50 per km moeten vertrekken en at is snel maar ik had er alle vertrouwen in.
Toen de start na het Wilhelmus ,waarom eigenlijk we zijn Nederlanders en ik geloof niet dat er ook maar iemand enig gevoel heeft voor dat volkslied ,in ieder geval niet zo als bijvoorbeeld Amerikanen .
En dan de start ,ik zat er gelijk goed in Samen met Mattijn Venhuizen een "oud" collega uit de sportschool waar ik een paar jaar geleden gewerkt heb gingen we voor de eerste 11 km .
Mattijn liep de halve marathon en ik kon mooi met hem meelopen de eerste 11km.
Maar na een kilometer of 8 liep ik bij hem weg ,ik liep makkelijk en hard ik moest een beetje op de rem 3:40/km was te hard.
In het kielzog van Mattijn op ongeveer 7km
Toen het eerste stukje tegenwind richting Hazerswoude Rijndijk dit ging goed maar ik zag op mijn Garmin dat het tempo iets zakte.
Toen de Rijnekenboulevard de noodbrug die defensie had neer gelegd over de Rijn en toen wind in de rug tot Koudekerk.
Alles ging als gepland ,nu kwam de Mattenkade hier verwachte ik last te krijgen met de wind en inderdaad de wind vol op kop.
Achter me kwam de eerste dame en ik besloot kopwerk te gaan doen ik kan dit immers heel goed tegen de wind in rammen .
Maar deze wind was wel heel erg hard en die mattenkade was best lang.
Toen kwam Hoogmade in zicht hier zou ik Karin en mijn vader treffen geheel volgens schema kwam ik daar aan.
In Koudenkerk hier zat de gang er nog goed in
Onderweg welkome support van Ester Devilee ultraloopster uit Leiden
En met in mijn kielzog mijn vader en Karin op de fiets ging ik verder.
Rechtsaf langs de A4 hier kon ik onder bescherming van de geluidswal weer tempo maken.
21km 1uur en 26 min niet slecht het zwaarste was achter de rug , en toen zakte het tempo ik wilde wel harder maar kon niet alles in mijn benen deed pijn en zeurde .
Ik was leeg en ik moest nog zo verok een beetje proberen te herstellen ik werd nu continu ingehaald door andere lopers, dat deed wat tussen de oren.
Maar ik had van tevoren voorgenomen dat als dit scenario zich zou voordoen ik koste wat het koste door zou gaan.
Niet uitstappen maar strijden.
Roelofarendsveen pijn en niet vooruit te branden steeds meer lopers haalde me in bekende en onbekende Nieuwewetering weer proberen te versnellen maar het ging niet ik kon niet harden 6:00/km.
Rijpwetering hier stond de auto van Karin zou ik?
Nee natuurlijk niet door gaan lopen de kilometers weg tellen nog 12 te gaan.
Karin ging hier van de fiets om met de auto naar de finish te gaan ,ik zei nog dat het voordeel was dat ze nu alle tijd had ,gelukkig grapjes maken kon nog.
Maar ik had pijn en ik liep als een krant.
Leiderdorp de Zijldijk de 6:00 kon ik niet meer houden nog 4km te gaan dat is minder dan de Drieplassenloop en zo telde ik door nog 1km versnellen ,onzin gewoon door harken .
En toen de finish 3:25:00 gezien de omstandigheden en de manier waarop niet eens echt slecht ,maar wel jammer dat het niet gelukt was.
Maar volgende keer dan maar er komen dit jaar nog een aantal marathons , nu gaat even de focus op kracht ivm de Al Andalus Ultimate trail en daarna gaan we weer trainen op snelheid.
Tot het eind van de zomer volgendjaar zal snelheid een heel belangrijke rol gaan spelen in mijn training dus ik verwacht nog wel een paar snelle marathons.
Dat was dan Leiden jammer maar leerzaam ,een marathon laat zich eenvoudig weg niet dicteren dat blijkt wel weer.
Ik wist dat ook dit kon gebeuren lig er niet wakker van , het geeft mezelf zelfs nog meer motivatie om harder en beter te trainen.
Nu zal ik wel een paar dagen rust nemen de benen voelen of dat er iemand met een hamer op heeft geslagen maar ik herstel heel snel dus dat komt wel goed.
En ik weet die sub 2:50 komt er wel alleen weet niemand wanneer.
De cijfertjes
Na September verleden jaar heb ik de koers gewijzigd,ik ging meer op snelheid doen.
Baan trainingen ,minder heel lange duurlopen en eigenlijk wilde ik me gaan richten op de triathlon.
Maar dat snelle werk ging zo lekker dat ik aan een marathon onder de drie uur zat te denken.
Ik liep eerst in Spijkenisse een mooie tijd 3:02:27 en twee maanden later liep ik een ongelofelijk mooi pr in Apeldoorn 2:55:03 dik onder de drie uur dus.
Maar dit was eigenlijk niet gepland ik zou die sub drie in Leiden gaan proberen te lopen en ik dacht dan aan een 2:58 of zo maar niet dit wat een mooie tijd.
Toen wilde ik een sub 18 min lopen op de 5 km en met Robin Pieterman als haas lukte dat.
15 kilometerwedstrijdjes gingen geweldig en werden soms zelfs gewonnen even als 10km wedstrijdjes de vorm was er en het leek steeds sneller en makkelijker te gaan.
Bijna 50 en in bloedvorm wat nu wat zou ik doen ,de focus ging op Leiden ik zou proberen nog sneller te gaan een pr lopen op de mooie `nieuwe`marathon van Leiden .
Een marathon over een mooi parcours met mooi weer althans meestal ,vaak warm en daar houd ik van.
Maar niets is minder waar de bloedvorm is er nog steeds maar het weer lijkt tegen te gaan werken.
Ok in Apeldoorn was het ook koud en het parcours is daar pittiger dan in Leiden en de vorm is nu beter.
Ik ben nu zelfs over gegaan op taperen iets wat ik normaal nooit doe maar Robin zei na mijn 5km dat hij wel eens benieuwd was wat ik zou kunnen als ik wel zou taperen en de zaken is wel wat serieuzer zou aan pakken.
En dat is nu juist wat ik gedaan heb de zaken heel serieus aangepakt ,getraind op mijn manier ik was dan ook zeden op de vereniging te vinden en als ik er al wel was deed ik alles ook op mijn eigen manier mijn tempo´s.
Nu ben ik al anderhalve week aan het taperen ,natuurlijk loop ik nog wel gisteren samen met Karin 11km met 10km per uur gemiddeld met een hr van 120 gem.
De vorm is gewoon heel goed zondag ga ik het proberen ik hoop dat de regen een beetje uit blijft dat zou namelijk serieus roet in het eten kunnen gooien, maar ook dan geen man over boord.
Dan komt er wel weer een marathon ,voor mijn volgende grote doel na de Al Andalus ultimate trail gaat ook om snelheid weer een jaar heel hard trainen om een wat langere afstand heel hard te gaan lopen.
Daarna gaan we de afstanden weer langer maken maar we gaan niet inkakken tot over twee jaar staan de grote lijnen van de agenda al weer vast .
Maar nu eerst dit alles wijst er op dat het zou moeten kunnen ,maar een sub 3 laat zich niet plannen en een hele grote sub 3 dus ook niet zondag middag weten we meer.
Vanmiddag de terug weg vanaf mijn werk zo als gewoonlijk weer hardloopforensend .
Er stond een storm ,mag ik dat zeggen ja volgens mij mag ik dat zeggen.
Dit ging me een tochtje worden op het terrein van de brouwerij tussen de gebouwen door werd ik zowat omver geblazen.
Het molen pad ,lang recht en vol tegen de wind.
Een collega zo één van het kantoor die me regelmatig voorbij fietst op dit zelfde pad en dan achterom kijkt met een blik van die is gek.
Komt me nu weer met moeite wellis waar voorbij ,en ik haak aan.
Goed plan denk ik lekker uit de wind lopen achter de niet al te brede schouders van deze pennenlikker.
Maar na een paar honderd meter moet ik in mijn remmen om niet boven op hem te klappen.
Daarna valt hij zo stil dat ik hem maar even vooruit duw ,en dan vind ik het te gek worden haal hem in geef gas.
En als ik na een paar honderd meter om kijk is er een flink gat gevallen.
Aan het einde van het pad heb ik zeker 400 meter voorsprong en ik heb er de gang in wind of geen wind ik loop net zo hard als anders.
Na 60 min en 40 sec sta ik thuis voor de deur met een geweldig gevoel wat heb ik lekker gelopen zeg , zelfs storm tegen weer houd me niet.
Gisteren heb ik mijn plannen voor volgend jaar zeg maar een beetje vast gelegd.
Dit jaar gaat het alleen om snelheid snelle marathons hier en daar een ultra om dat het kan volgend jaar hou ik dit vast ,maar met een ander doel.
Ik denk zelfs een verassend doel, ik ga er nog niet heel veel over zeggen of het gaat gebeuren heeft vanalles te maken met de stapjes die ik ga maken op de weg naar.
Maar ik denk dat ik uit dit uiteindelijke doel een hoop voldoening kan halen en een hoop trainings plezier.
Nog even dan loop ik weer hier in de mooie Sierra Nevada
Er is na dat ik mijn programma heb omgegooit nogal wat veranderd ,op mijn blog lijkt het stil net of ik gestopt ben met lopen ,maar niets is minder waar.
De kilometers die gelopen worden zijn aanzienlijk dit heeft een aantal redenen ,ik heb mijn Chevy weg gedaan dat ding stond meer stil en dan nog ging er voor € 300,- in de tank en dan heb ik het nog niet eens over de wegenbelasting.
Op het moment zit ik op een Peugeotje 107 te wachten dat duurt nog 4 of 5 weken en tot die tijd doe ik bijna alles met de meest betrouwbare wagen die ik ken ,de benenwagen.
5 soms 6 dagen in de week naar mijn werk en terug lopen zorgen voor heel veel kilometers en dan nog twee keer in de week ‘savonds trainen bij ARV Ilion en in het weekeinde probeer ik dan mijn rust dagen in te plannen ook ik moet mijn benen af en toe een beetje rust gunnen.
Komt er nog bij dat ze op de vereniging bedacht hebben om op zaterdag om 8:00 met de training te beginnen!
Als je 5 dagen in de week om 4:40 je bed uit gaat heb je in het weekeinde nou niet echt zin om dan ook weer die wekker te horen.
Ok ik ben er dan even goed vroeg uit ,uitslapen wil gewoon niet lukken.
Maar met de trainingen gaat het geweldig er zit snelheid in en dat is ook de bedoeling het roer was omgegaan en ik zou in Leiden proberen een snelle marathon te lopen.
En het ziet er naar uit dat dat zou kunnen lukken.
Daarna staat er een andere wedstrijd op het programma die als hoofddoel aangemerkt zou kunnen worden.
De Al Andalus Ultimate trail ook daar wil ik snel gaan ,heel iets anders zo’n race 5 dagen 230km en zwaar terein.
Ik ga voor deze wedstrijd twee en een halve week naar Spanje ik ga samen met mijn vriendin eerst vliegen naar Malaga en dan met een huur auto eerst naar Sevilla en daarna naar Granada een beetje vakantie houden, daarna gaan we naar Loja waar we nog een paar dagen aan het zwembad gaan liggen en dan ga ik maandag starten voor de race en laat ik mijn vriendin achter aan het zwembad en met de auto.
Dit maakt het allemaal extra leuk lekker samen kijken wat we gaan doen en waar we heen gaan.
Vanmorgen weer een hotel geregeld en een auto ,heerlijk die voorpret.
En dan de race ook daar heb ik zo’n zin in ,omdat de focus dit jaar op snelheid ligt ben ik benieuwd wat ik daar in Spanje kan doen in 2010 werd ik daar 17e ik ben benieuwd of het dit jaar beter kan
Door de dingen die naast mijn lopen spelen ben ik niet meer zo zichtbaar op het internet twitter is volgens mij wel een beetje heel erg 2012 heb daar niet zoveel zin meer in Facebook is nog steeds een leuk medium maar ik heb een poosje geleden gemerkt dat je niet alles moet willen delen wat je doet in je leven.
En wil dan ook voornamelijk schrijven over lopen of dingen die daarmee te maken hebben ,maar ja elke dag schrijven over hardloop forensen of dat nu heel snel gaat of juist heel rustig 5:30/km met een HR van onder 125 dan kan en wil je daar niet iedere dag over willen schrijven zelfs niet één keer in de week.
En het aantal wedstrijden zijn er zo weinig dat je daar ook geen boek over vol kan schrijven.
Ja morgen weer de drie Plassenloop weer 5km knallen kijken of de tijd van 17:57 die ik verleden maand liep samen met superhaas Robin Pieterman geevenaard of verbeterd kan worden maar dan nu zonder haas.
Het zal een zware dobber worden temeer omdat ik weer eens een beetje verkouden ben.
Maar voorlopig gaat het hier dus heel goed ik loop met een heel goed gevoel steeds weer hele snelle kilometers en geniet daar nog steeds van.
Meestal gebruik ik dit blog om mijn wedstrijden te verslaan ,maar die zijn er nu wat minder.
De afgelopen maanden gaat het met het lopen eigenlijk wel heel erg goed ik loop heel makkelijk heel hard en ik had gehoopt in Leiden 27 mei een sub 3 uur te lopen ware het niet dat ik dat inmiddels al gedaan heb een mooie tijd van 2:55:03 in Apeldoorn tijdens de Mid Winter Marathon
En dan ga je jezelf afvragen wat nu ,doel is gehaald dan zou je natuurlijk achteruit kunnen leunen.
Maar dat is hier dus niet van toepassing ,wel door de omstandigheden van dit moment is er een kleine koers wijziging ,na de Spartathlon is er in mijn prive leven onder anderen veel gebeurt wat er voor gezorgd heeft dat ik een wat onzekere periode in ga.
Ik had dan ook besloten om niet zoals ik eerder voorgenomen had nog een poging te doen toch in Sparta te geraken maar dan dit keer lopend in plaats van met de auto.
Nee door die onzekere situatie is het geen optie te gaan trainen voor iets wat misschien helemaal niet kan om financieele reden.
Maar inmiddels was ik er dus wel achter gekomen dat ik op mijn “ouwe”dag nog best hard kan lopen 2:55 op de Marathon 56 min op een 15km 17:57 op de 5km en dus besloot ik de koers te wijzigen.
Op het programma stond onder andere de 120km van Texel die heb ik uit mijn agenda gehaald ik had er geen zin meer in en had er ook geen geld voor dus ik stop eerder met wedstrijden langer dan 100km ik doe dit jaar nog wel een paar wedstrijden op de ultra afstand waarvan de langste 68 km is in denHaag en ik vind het wel goed zo.
Op het moment sta ik voor mijn gevoel op een wissel ,dit jaar dat ik een beetje zie als een tussen jaar wil ik gebruiken om heel hard te gaan lopen, doel in Leiden 26 mei een scherpe tijd te lopen op de Marathon en samen met Running team Runners World Zoetermeer een paar hele snelle kortere wedstrijden lopen.
Na dit jaar als op persoonlijk vlak alles weer in orde is ga ik bekijken wat ik ga doen of ik nog een keer voor de route kies die me uiteindelijk naar Sparta moet brengen of dat ik voor een heel andere route kies die me uiteindelijk naar de Norseman extreem triathlon in Noorwegen moet brengen.
En dan zijn er natuurlijk nog allerlei tussen variaties te bedenken die te maken zouden kunnen hebben met de omstandigheden waarin ik volgend jaar verkeer.
Dit alles was mijn keuze en ik voel me daar heel goed bij.
Verder ben ik best wel druk , naast lopen vind ik het de laatste tijd ook heel leuk om op tv naar Rugby te kijken door iemand mee in aanraking gekomen en na wat uitleg over de regels en zo vind ik het een heel boeiend spel om naar te kijken en ik viel dan ook direct met mijn neus in de boter omdat de Six Nations cup net was begonnen.
Verder was is door de andere hardloop vereniging hier in Zoetermeer de RoadRunners gevraagd of ik een presentatie wilde geven tijdens het sport cafe hier in Zoetermeer die vier keer per jaar steeds door een andere vereniging of instelling georganiseerd werd deze keer ging het over over uitdagingen voor de moderne sportvereniging en ik zou daar dan een verhaal vertellen over een ander soort uitdagingen met name over ultralopen ,ik moest er heel kort even overna denken ja ik zou het doen ik vind dit wel leuk ook al vond ik het natuurlijk ook wel spannnend .
Ik had ruim de tijd om een verhaaltje te schrijven en een presentatie in elkaar te zetten met een paar leuke foto’s en afgelopen donderdag was het dan Dday.
Vol zenuwen liep ik naar het clubhuis van de Roadrunners ,maar ja ik wist ook wel dat dit niet nodig was ik had dit geoefend en ik had gevisualiseerd hoe het zou voelen hoe ik zou staan enz.
Ik doe dat tegenwoordig ook bij de voor mij belangrijke wedstrijden en het werk,althans voor mij wel, om het voor deze presentatie ook te doen was het proberen waard en ik heb er veel aan gehad.
Toen ik daar eenmaal stond kwam mijn verhaal als vanzelf alles wat ik geoefend had kwam er uit.
En het verhaal sloeg aan ,ik was er heel blij mee , na afloop ben ik nog even blijven hangen om wat te praten met diverse mensen van heel veel verschillende takken van sport leuk om dan dingen te horen over andere sporten en mensen die zich inzetten voor andere zaken daar omheen.
Ik kwam laat thuis en kon nog niet naar bed ,mijn hoofd zat nog te vol met de ervaringen van de afgelopen uren en ik nam dus nog even wat te drinken om half drie kroop ik mijn mandje in niet heel slim natuurlijk als je om 4:40 weer je bed uit moet om te gaan hardloopforensen ,maar ‘savonds een vent …..
Ik liep uiteindelijk ,of moet ik het anders zeggen ik zweefde uiteindelijk met een top tijd naar mijn werk en eigenlijk ben ik de dag prima doorgekomen en terug liep ik ook weer heel makkelijk.
Ik had eigenlijk ook niet veel keuze inmiddels heb ik de Chevy opgeruimd ik ben in afwachting op mijn Peugeotje 107 en die Chevy koste me gewoon te veel geld dus tot de tijd dat ik het Peugeotje heb doe ik het even met de benen wagen en op de fiets ik denk dat het nog maximaal 8 weken kan duren voor dat het autootje voor mijn deur staat.
Maar ik vind het goed zo.
Ondanks alle dingen die gebeuren op het moment zit ik heel prima in mijn vel dit tssen jaartje heb ik even nodig ik heb er geen zin in om weer hele dagen langs de weg te lopen ok ik loop nog steeds tussen de 150 en 200 km in de week maar dit voelt toch anders en met dit tempo ben ik daar ook veel sneller mee klaar als ik normaal met een HR lager dan 130bpm naar of van mijn werkliep deed ik dat met een tempo van 6 min/km dat doe ik nu sneller dan 5 min/km dat geeft aan dat er toch wel het één en ander veranderd is.
Ik ga wel naar Andelusia voor de Al Andalus ultimate trail deze was toch al betaald en ik hoef alleen nog even de vlucht te boeken en een paar dagen hotel en geld mee te nemen voor bier.
Verder is de agenda wel wat leeg er staan nog een paar ultra’s op en er zullen ongetwijfeld nog wat marathons op verschijnen en nog een aantal kortere wedstrijden ik wil nog een paar halve marathons lopen.
Dit mag wat mij betreft in vele facetten een snel jaar worden snel met lopen maar ook snel voorbij omdat ik verder wil met mijn leven op een andere manier en met een ander persoon dan dat ik nu doe.
De afgelopen maanden gaat het met het lopen eigenlijk wel heel erg goed ik loop heel makkelijk heel hard en ik had gehoopt in Leiden 27 mei een sub 3 uur te lopen ware het niet dat ik dat inmiddels al gedaan heb een mooie tijd van 2:55:03 in Apeldoorn tijdens de Mid Winter Marathon
En dan ga je jezelf afvragen wat nu ,doel is gehaald dan zou je natuurlijk achteruit kunnen leunen.
Maar dat is hier dus niet van toepassing ,wel door de omstandigheden van dit moment is er een kleine koers wijziging ,na de Spartathlon is er in mijn prive leven onder anderen veel gebeurt wat er voor gezorgd heeft dat ik een wat onzekere periode in ga.
Ik had dan ook besloten om niet zoals ik eerder voorgenomen had nog een poging te doen toch in Sparta te geraken maar dan dit keer lopend in plaats van met de auto.
Nee door die onzekere situatie is het geen optie te gaan trainen voor iets wat misschien helemaal niet kan om financieele reden.
Maar inmiddels was ik er dus wel achter gekomen dat ik op mijn “ouwe”dag nog best hard kan lopen 2:55 op de Marathon 56 min op een 15km 17:57 op de 5km en dus besloot ik de koers te wijzigen.
Op het programma stond onder andere de 120km van Texel die heb ik uit mijn agenda gehaald ik had er geen zin meer in en had er ook geen geld voor dus ik stop eerder met wedstrijden langer dan 100km ik doe dit jaar nog wel een paar wedstrijden op de ultra afstand waarvan de langste 68 km is in denHaag en ik vind het wel goed zo.
Op het moment sta ik voor mijn gevoel op een wissel ,dit jaar dat ik een beetje zie als een tussen jaar wil ik gebruiken om heel hard te gaan lopen, doel in Leiden 26 mei een scherpe tijd te lopen op de Marathon en samen met Running team Runners World Zoetermeer een paar hele snelle kortere wedstrijden lopen.
Na dit jaar als op persoonlijk vlak alles weer in orde is ga ik bekijken wat ik ga doen of ik nog een keer voor de route kies die me uiteindelijk naar Sparta moet brengen of dat ik voor een heel andere route kies die me uiteindelijk naar de Norseman extreem triathlon in Noorwegen moet brengen.
En dan zijn er natuurlijk nog allerlei tussen variaties te bedenken die te maken zouden kunnen hebben met de omstandigheden waarin ik volgend jaar verkeer.
Dit alles was mijn keuze en ik voel me daar heel goed bij.
Verder ben ik best wel druk , naast lopen vind ik het de laatste tijd ook heel leuk om op tv naar Rugby te kijken door iemand mee in aanraking gekomen en na wat uitleg over de regels en zo vind ik het een heel boeiend spel om naar te kijken en ik viel dan ook direct met mijn neus in de boter omdat de Six Nations cup net was begonnen.
Verder was is door de andere hardloop vereniging hier in Zoetermeer de RoadRunners gevraagd of ik een presentatie wilde geven tijdens het sport cafe hier in Zoetermeer die vier keer per jaar steeds door een andere vereniging of instelling georganiseerd werd deze keer ging het over over uitdagingen voor de moderne sportvereniging en ik zou daar dan een verhaal vertellen over een ander soort uitdagingen met name over ultralopen ,ik moest er heel kort even overna denken ja ik zou het doen ik vind dit wel leuk ook al vond ik het natuurlijk ook wel spannnend .
Ik had ruim de tijd om een verhaaltje te schrijven en een presentatie in elkaar te zetten met een paar leuke foto’s en afgelopen donderdag was het dan Dday.
Vol zenuwen liep ik naar het clubhuis van de Roadrunners ,maar ja ik wist ook wel dat dit niet nodig was ik had dit geoefend en ik had gevisualiseerd hoe het zou voelen hoe ik zou staan enz.
Ik doe dat tegenwoordig ook bij de voor mij belangrijke wedstrijden en het werk,althans voor mij wel, om het voor deze presentatie ook te doen was het proberen waard en ik heb er veel aan gehad.
Toen ik daar eenmaal stond kwam mijn verhaal als vanzelf alles wat ik geoefend had kwam er uit.
En het verhaal sloeg aan ,ik was er heel blij mee , na afloop ben ik nog even blijven hangen om wat te praten met diverse mensen van heel veel verschillende takken van sport leuk om dan dingen te horen over andere sporten en mensen die zich inzetten voor andere zaken daar omheen.
Ik kwam laat thuis en kon nog niet naar bed ,mijn hoofd zat nog te vol met de ervaringen van de afgelopen uren en ik nam dus nog even wat te drinken om half drie kroop ik mijn mandje in niet heel slim natuurlijk als je om 4:40 weer je bed uit moet om te gaan hardloopforensen ,maar ‘savonds een vent …..
Ik liep uiteindelijk ,of moet ik het anders zeggen ik zweefde uiteindelijk met een top tijd naar mijn werk en eigenlijk ben ik de dag prima doorgekomen en terug liep ik ook weer heel makkelijk.
Ik had eigenlijk ook niet veel keuze inmiddels heb ik de Chevy opgeruimd ik ben in afwachting op mijn Peugeotje 107 en die Chevy koste me gewoon te veel geld dus tot de tijd dat ik het Peugeotje heb doe ik het even met de benen wagen en op de fiets ik denk dat het nog maximaal 8 weken kan duren voor dat het autootje voor mijn deur staat.
Maar ik vind het goed zo.
Ondanks alle dingen die gebeuren op het moment zit ik heel prima in mijn vel dit tssen jaartje heb ik even nodig ik heb er geen zin in om weer hele dagen langs de weg te lopen ok ik loop nog steeds tussen de 150 en 200 km in de week maar dit voelt toch anders en met dit tempo ben ik daar ook veel sneller mee klaar als ik normaal met een HR lager dan 130bpm naar of van mijn werkliep deed ik dat met een tempo van 6 min/km dat doe ik nu sneller dan 5 min/km dat geeft aan dat er toch wel het één en ander veranderd is.
Ik ga wel naar Andelusia voor de Al Andalus ultimate trail deze was toch al betaald en ik hoef alleen nog even de vlucht te boeken en een paar dagen hotel en geld mee te nemen voor bier.
Verder is de agenda wel wat leeg er staan nog een paar ultra’s op en er zullen ongetwijfeld nog wat marathons op verschijnen en nog een aantal kortere wedstrijden ik wil nog een paar halve marathons lopen.
Dit mag wat mij betreft in vele facetten een snel jaar worden snel met lopen maar ook snel voorbij omdat ik verder wil met mijn leven op een andere manier en met een ander persoon dan dat ik nu doe.
Vanmorgen werd ik wakker ,lag nog in bed en ik had zo’n gevoel.
Ik had weer eens dingen geroepen ,waarom doe ik zulke dingen toch terwijl ik weet dat zoiets niet slim is.
In bed nam ik de te lopen loop nog eens door in mijn hoofd ,ik doe zulke dingen he , visualiseren.
Elk scenario ging door mijn hoofd ik probeerde een bepaald gevoel op te roepen een manier van lopen die niet te omschrijven is dat gevoel zit in mijn hoofd en lijkt misschien wel het meest op zweven ,of klink ik nu zweverig.
Ik ging naar beneden naar de badkamer voor zoiets moet alles kloppen dan moet het mes er over baard weg kop kaal tegen de tandenborstel aanhangen douchen alles moet kloppen.
Misschien geef ik nu wel een beetje teveel in kijk in het hoofd van een ….. ja van wat eigenlijk.
In de badkamer kijk ik naar buiten en zie op het dak van de buren sneeuw......
WAT SNEEUW !!!!!!
Ik kijk nog eens goed nu ook naar beneden naar de weg wat is dit nu weer dit scenario had ik niet bedacht.
K..... wat nu met sneeuw kun je niet voldoende aan zetten en als de loop nu afgelast wordt wat niet ondenkbaar is .
Ja dan volgende maand maar weer een poging om die sub 18 te lopen want dat was wat ik vandaag wilde doen.
Ik zou gehaast worden door Robbin Pieterman club genoot van ARV Ilion die verleden week nog 6e werd op het Nederlands kampioenschap 1500 mtr indoor.
In bed nam ik de te lopen loop nog eens door in mijn hoofd ,ik doe zulke dingen he , visualiseren.
Elk scenario ging door mijn hoofd ik probeerde een bepaald gevoel op te roepen een manier van lopen die niet te omschrijven is dat gevoel zit in mijn hoofd en lijkt misschien wel het meest op zweven ,of klink ik nu zweverig.
Ik ging naar beneden naar de badkamer voor zoiets moet alles kloppen dan moet het mes er over baard weg kop kaal tegen de tandenborstel aanhangen douchen alles moet kloppen.
Misschien geef ik nu wel een beetje teveel in kijk in het hoofd van een ….. ja van wat eigenlijk.
In de badkamer kijk ik naar buiten en zie op het dak van de buren sneeuw......
WAT SNEEUW !!!!!!
Ik kijk nog eens goed nu ook naar beneden naar de weg wat is dit nu weer dit scenario had ik niet bedacht.
K..... wat nu met sneeuw kun je niet voldoende aan zetten en als de loop nu afgelast wordt wat niet ondenkbaar is .
Ja dan volgende maand maar weer een poging om die sub 18 te lopen want dat was wat ik vandaag wilde doen.
Ik zou gehaast worden door Robbin Pieterman club genoot van ARV Ilion die verleden week nog 6e werd op het Nederlands kampioenschap 1500 mtr indoor.
Met zo’n haas en wat ik geroepen had moet je het gewoon waarmaken , en dan nu dit weer.
Ik stapte in de auto reed naar de Roadrunners Zoetermeer en daar stonden al een paar man buiten uit de auto stappend vroeg ik of het door ging, ja het ging door het parcours zag er goed uit een paar minder schone stukken maar het was te doen ik kon mijn pr lopen werd er gezegt ook hier was dus mijn aankondiging aangekomen.
Binnen nog en bakkie koffie Robbin kwam binnen ,nog even besproken hoe hard ik wilde lopen per km en hoe hij voor de bochten iets zou versnellen om mij de ruimte te geven wat een luxe zo’n haas.
Jeroen Zuiderduin kwam ook binnen club en team genoot van Running Team RunnersWorld Zoetermeer en even later kwam ook Richard Ruijgrok van Runnersworld Zoetermeer binnen die kwam even kijken ,leuk.
Toen naar buiten in lopen er stond een flinke wind eerst een beetje inlopen en toen een paar versnellingen het pad loopt iets naar boven en wind tegen de eerste versnelling ik kan makkelijk 3:13 per km lopen ok dat voelt goed maar dit is maar een klein stukje nog wat warm draaien paar versnellingen en dan naar de start.
Ik ben zenuwachtig ,heel zenuwachtig dit gaat eigenlijk nergens om maar ik weet dat ik het kan en nu moet ik het doen.
De start en weg.
Ik loop makkelijk achter Robbin aan een loper van de Roadrunners Peter Schrader sluit aan en met zijn drieen komen we bij het 1km punt precies volgens planning 3:30 ik denk nog die Robbin doet knap werk ,hij heeft geen Garmin of zo om en dan zo strak een 3:30 neer zetten
de volgende twee kilometers 3:34 en 3:32 maar dan kilometer 4 3:43 het gaat niet meer vanzelf hier ligt sneeuw ,tegen wind en het beste bij mij is er ook wel een beetje af Robbin roept me bijna vooruit en ik moet diep gaan laatste kilometer voor de wind maar ik kan niet harder ik wil wel maar het gaat niet dit is echt de limiet.
Peter Schrader was al even eerder bij me weggelopen ,nog een paar meter Robbin roept me vooruit ik geef alles ,en Robbin heeft gedaan wat hij moest doen en sprint bijna bij me weg voor de laatste 150mtr jeetje dat gaat hard , ik zie de klok ja ik ga het halen nog één keer een beetje aan proberen te zetten en Yes 00:17:57 gehaald en zoals Richard zo mooi op mijn facebook zegt doel gesteld ..doel gehaald.
Ik ben blij iets roepen is één maar het dan waarmaken is nog even wat anders .
Het zou nu heel onverstandig zijn te roepen dat ik eigenlijk helemaal niet hou van lopen in dit koude weer en dat ik altijd beter loop als het warmer is.
Maar ik ben wel benieuwd wat het voorjaar en de zomer gaat brengen als het nu al zo gaat.
Maar ja zulke onverstandige uitspraken doe ik dus niet ;-)
En daar gaan we Robbin voor op dan ik en achter ons de snelle RoadRunner Peter .
De uitslagen zie hier
De cijfertjes
Mijn laatste marathon waar ik een dik PR liep en gelijk ook een tijd ruim onder de drie uur, liep ik op schoenen die een normaal mens al lang in de kliko had gegooid.
Waarom ?
Ik had al een paar weken een heel goed gevoel , en ik had de verwachting dat ik wel eens een PR zou kunnen lopen in Apeldoorn.
Maar dan moest echt alles mee zitten en één van die dingen was mijn schoenen ik wilde een goed gevoel hebben bij alles en dat had ik bij deze schoenen.
Altijd als ik op die oude Nike’s loop heb ik het idee net even een stapje harder te lopen en dat al 4 jaar.
En ook in Spijkenisse liep ik een PR op deze oude schoenen.
Ik ben beslist niet bijgelovig maar ik wilde niks aan het toeval overlaten dus vandaar deze keuze.
Maar na de marathon ging ik toch eens even kijken voor nieuwe schoenen om mijn wedstrijden op te lopen ,een collega liet me een paar Brooks pure cadence2 zien en voelen , mijn eerste indruk was een goede ik had een goed gevoel bij deze schoen.
En toen ik bij Runners World Zoetermeer kwam wist ik eigenlijk al wat ik wilde .
Samen met Richard van Runners World nog even kijken welke maat nou precies en minder belangrijk welke kleur en ze werden besteld.
En even later een mailtje ,ja ze waren er dus snel naar de winkel van RunnersWorld aan het Hogerop in het Stadshart hier in Zoetermeer.
En voor ik het wist liep ik op een paar mooie Brooks pure cadence 2 naar buiten om een stukje te proberen .
Het eerste gevoel was vreemd heel anders dan de Nike’s comfortabeler en toch een heel to too drop van 4mm ik vind het heerlijk op schoenen te lopen met heel to toe van 4 mm in tegenstelling tot “normale” schoenen met een heel to toe van 9 a 10 mm ook prima maar niet mijn voorkeur.
Nu zal dat altijd zo zijn met schoenen het is moeilijk aan te geven wat nou goede schoenen zijn ,dit is zo persoonlijk.
Daarom is het mijn inziens beter schoenen te kopen bij een speciaalzaak waar je samen met kundige verkopers kunt bekijken wat voor jou de beste schoen is.
Op zomaar advies van iemand een paar schoenen bestellen op internet of zo blijft een risico ja kan zomaar een paar schoenen bestellen die voor jou helemaal niet lekker zitten en zelfs een blessure op leveren en als het een beetje mee zit ga je toch heel veel kilometers maken op je nieuwe schoenen, en dat wil je dan toch zo prettig mogelijk doen.
Ik heb zelf het geluk dat ik heel makkelijk op bijna welke schoenen dan ook kan lopen ,maar ik heb persoonlijk de voorkeur aan schoenen met wat minder demping ,de reden hier voor is dat als ik op schoenen loop met te veel demping ik last van mijn gewrichten krijg.
Ik heb wel een paar van dit soort schoenen liggen maar die gebruik ik als ik moet herstellen dan is het fijn op deze schoenen te lopen maar niet te lang 1 of 2 trainingen is mooi genoeg.
Maar nu dus de Brooks pure cadence 2 ik nam ze eerst mee voor een training ,liep de deur uit en had het gevoel op skippy ballen te lopen ,demping mmmm ,maar na een paar honderd meter vergat ik mijn schoenen ik liep ,ik liep makkelijk en de schoenen waren er maar niet nadrukkelijk.
Niet normaal deze schoenen liepen zo comfortabel dat ze bijna niet aanwezig waren.
Afgelopen weekeinde een hele mooie test eerst zaterdag 10 km in een kas op een keiharde betonnen vloer ,op de Nike 3.0 weinig demping dus maar wel een lekkere snelle schoen.
‘savonds voelde ik best wel mijn kuiten ik was volle bak gegaan en dan hebben je benen best wel wat op te vangen en dat plus een beetje verzuring .
De volgende dag stond er een 15 km op het programma ook dit moest vollebak.
Mijn kuiten voelde ik nog wel maar inlopen zou dit wel oplossen.
En de eerste meters nu op de Brooks voelde gelijk al goed het comfort viel gelijk op lekker ontspannen gevoel en eigenlijk houd hier mijn test op ik de volgende hele snelle kilometers vergat ik mijn schoenen ze deden wat ze moesten doe en waren niet nadrukkelijk aanwezig of eigenlijk helemaal niet.
Ik denk dat dit inderdaad mijn nieuwe wedstrijd schoenen gaan worden hier ga ik de Leiden marathon op lopen.
Zullen dit dan de schoenen zijn die me gaan brengen waar ik wil wezen , ik heb een doel ga er weer vol voor trainen alles moet weer kloppen tot in detail dus ook mijn schoenen.
Waarom ?
Ik had al een paar weken een heel goed gevoel , en ik had de verwachting dat ik wel eens een PR zou kunnen lopen in Apeldoorn.
Maar dan moest echt alles mee zitten en één van die dingen was mijn schoenen ik wilde een goed gevoel hebben bij alles en dat had ik bij deze schoenen.
Altijd als ik op die oude Nike’s loop heb ik het idee net even een stapje harder te lopen en dat al 4 jaar.
En ook in Spijkenisse liep ik een PR op deze oude schoenen.
Ik ben beslist niet bijgelovig maar ik wilde niks aan het toeval overlaten dus vandaar deze keuze.
Maar na de marathon ging ik toch eens even kijken voor nieuwe schoenen om mijn wedstrijden op te lopen ,een collega liet me een paar Brooks pure cadence2 zien en voelen , mijn eerste indruk was een goede ik had een goed gevoel bij deze schoen.
En toen ik bij Runners World Zoetermeer kwam wist ik eigenlijk al wat ik wilde .
Samen met Richard van Runners World nog even kijken welke maat nou precies en minder belangrijk welke kleur en ze werden besteld.
En even later een mailtje ,ja ze waren er dus snel naar de winkel van RunnersWorld aan het Hogerop in het Stadshart hier in Zoetermeer.
En voor ik het wist liep ik op een paar mooie Brooks pure cadence 2 naar buiten om een stukje te proberen .
Het eerste gevoel was vreemd heel anders dan de Nike’s comfortabeler en toch een heel to too drop van 4mm ik vind het heerlijk op schoenen te lopen met heel to toe van 4 mm in tegenstelling tot “normale” schoenen met een heel to toe van 9 a 10 mm ook prima maar niet mijn voorkeur.
Nu zal dat altijd zo zijn met schoenen het is moeilijk aan te geven wat nou goede schoenen zijn ,dit is zo persoonlijk.
Daarom is het mijn inziens beter schoenen te kopen bij een speciaalzaak waar je samen met kundige verkopers kunt bekijken wat voor jou de beste schoen is.
Op zomaar advies van iemand een paar schoenen bestellen op internet of zo blijft een risico ja kan zomaar een paar schoenen bestellen die voor jou helemaal niet lekker zitten en zelfs een blessure op leveren en als het een beetje mee zit ga je toch heel veel kilometers maken op je nieuwe schoenen, en dat wil je dan toch zo prettig mogelijk doen.
Ik heb zelf het geluk dat ik heel makkelijk op bijna welke schoenen dan ook kan lopen ,maar ik heb persoonlijk de voorkeur aan schoenen met wat minder demping ,de reden hier voor is dat als ik op schoenen loop met te veel demping ik last van mijn gewrichten krijg.
Ik heb wel een paar van dit soort schoenen liggen maar die gebruik ik als ik moet herstellen dan is het fijn op deze schoenen te lopen maar niet te lang 1 of 2 trainingen is mooi genoeg.
Maar nu dus de Brooks pure cadence 2 ik nam ze eerst mee voor een training ,liep de deur uit en had het gevoel op skippy ballen te lopen ,demping mmmm ,maar na een paar honderd meter vergat ik mijn schoenen ik liep ,ik liep makkelijk en de schoenen waren er maar niet nadrukkelijk.
Niet normaal deze schoenen liepen zo comfortabel dat ze bijna niet aanwezig waren.
Afgelopen weekeinde een hele mooie test eerst zaterdag 10 km in een kas op een keiharde betonnen vloer ,op de Nike 3.0 weinig demping dus maar wel een lekkere snelle schoen.
‘savonds voelde ik best wel mijn kuiten ik was volle bak gegaan en dan hebben je benen best wel wat op te vangen en dat plus een beetje verzuring .
De volgende dag stond er een 15 km op het programma ook dit moest vollebak.
Mijn kuiten voelde ik nog wel maar inlopen zou dit wel oplossen.
En de eerste meters nu op de Brooks voelde gelijk al goed het comfort viel gelijk op lekker ontspannen gevoel en eigenlijk houd hier mijn test op ik de volgende hele snelle kilometers vergat ik mijn schoenen ze deden wat ze moesten doe en waren niet nadrukkelijk aanwezig of eigenlijk helemaal niet.
Ik denk dat dit inderdaad mijn nieuwe wedstrijd schoenen gaan worden hier ga ik de Leiden marathon op lopen.
Zullen dit dan de schoenen zijn die me gaan brengen waar ik wil wezen , ik heb een doel ga er weer vol voor trainen alles moet weer kloppen tot in detail dus ook mijn schoenen.
Afgelopen weekeinde was een druk weekeinde.
Zaterdag lopen in een kas opzich wel lekker een temperatuur die stukken beter was dan de temperatuur buiten en heerlijk lopen in de korte broek.
De bedoeling was hard te gaan een podium plek zou tot de mogelijkheden kunnen behoren.
Alleen de sterke concurentie gooide roet in het eten.
Ik bedacht dat in de kas de Garmin misschien wel eens niet zou kunnen werken dus die liet ik in mijn tas.
Maar daar ging het misschien ook wel een beetje fout ik ben zo gewent met mijn Garmin te lopen zodat ik weet hoe hard ik ga en hoe hoog mijn hartslag is en nu had ik geen idee en liet me leiden door de concurrentie en bleek duidelijk te hard te gaan de eerste drie ronden van de zes.
Dit betekende dat ik de laatste drie in moest leveren en kon er niet meer van maken dan een 5e plek met 38:12 op zich niet slecht maar het had beter gekund ik had eigenlijk gerekend op een tijd van zeker 2 min sneller maar ok de topvorm moet er zijn in Mei en ik heb dus nog even de tijd om daar aan te werken en dat ga ik zeker doen.
Maar vooral niet minder belangrijk ik had dan misschien niet de podium plek maar de vrouwen van Running team Runners World Zoetermeer Annalisa Jorritsma en Alie Eggens deden wel weer goede zaken met een 2e en 3e plek
Zaterdag lopen in een kas opzich wel lekker een temperatuur die stukken beter was dan de temperatuur buiten en heerlijk lopen in de korte broek.
De bedoeling was hard te gaan een podium plek zou tot de mogelijkheden kunnen behoren.
Alleen de sterke concurentie gooide roet in het eten.
Ik bedacht dat in de kas de Garmin misschien wel eens niet zou kunnen werken dus die liet ik in mijn tas.
Maar daar ging het misschien ook wel een beetje fout ik ben zo gewent met mijn Garmin te lopen zodat ik weet hoe hard ik ga en hoe hoog mijn hartslag is en nu had ik geen idee en liet me leiden door de concurrentie en bleek duidelijk te hard te gaan de eerste drie ronden van de zes.
Dit betekende dat ik de laatste drie in moest leveren en kon er niet meer van maken dan een 5e plek met 38:12 op zich niet slecht maar het had beter gekund ik had eigenlijk gerekend op een tijd van zeker 2 min sneller maar ok de topvorm moet er zijn in Mei en ik heb dus nog even de tijd om daar aan te werken en dat ga ik zeker doen.
Maar vooral niet minder belangrijk ik had dan misschien niet de podium plek maar de vrouwen van Running team Runners World Zoetermeer Annalisa Jorritsma en Alie Eggens deden wel weer goede zaken met een 2e en 3e plek
En dan Zondag de Polderloop 15 km een mooi parcours en mooi weer zelfde ambitie’s en bijna de zelfde afloop.
Een vet zware concurrentie die echt een maatje te groot waren voor mij op dit moment.
Het ging hard tijden voornamelijk onder de 4 min/km maar veel meer dan wat ik deed kon ik er niet van maken veel wind sterk gelopen maar gewoon niet snel genoeg voor een podium plek.
Ook een 5e plek in 58:35
Wel tevreden maar gewoon niet voldoende.
En toch een goed gevoel over het afgelopen weekeinde.
na afloop leuke gesprekken met leuke mensen en daarna nog een leuke middag in Leiden
Al met al een geweldig sport weekeinde maar er moet nog veel werk verzet worden om te komen waar ik wil zijn in Mei ,maar ik weet zeker dat ik daar ga komen.
Wel tevreden maar gewoon niet voldoende.
En toch een goed gevoel over het afgelopen weekeinde.
na afloop leuke gesprekken met leuke mensen en daarna nog een leuke middag in Leiden
Al met al een geweldig sport weekeinde maar er moet nog veel werk verzet worden om te komen waar ik wil zijn in Mei ,maar ik weet zeker dat ik daar ga komen.
Al een paar weken had ik het gevoel dat het er in zou kunnen zitten ,na mijn PR in Spijkenisse en wat gebeurtenissen in mijn prive leven die er alleen maar voor zorgde dat de focus alleen nog maar scherper werd kon het bijna niet uit blijven een sub 3 zou tot de mogelijkheden moeten kunnen behoren.
Dat het allemaal niet vanzelf komt mag duidelijk wezen mijn spijkerbroeken blijven alleen nog om mijn kont hangen doormiddel van een riem en ik train heel gedisiplineerd.
Wat ik wel deed maar wat niet heel slim is ,is dat ik er zelf ook in begon te geloven dat het nu al zou moeten kunnen tijdens de MW marathon in Apeldoorn en dat ging ik ook nog rond roepen, OK met enig voorbehoud dat dan weer wel ,maar ik deed wat ik van andere altijd een beetje dom vindt je legt zo onnodig druk op je zelf.
Vanmorgen na niet echt lekker geslapen te hebben er was een pokke herrie hier in de buurt een feest of zo en ik lag maar te draaien in mijn mandje kon de slaap niet meer vatten , wat uiteindelijk toch nog lukte tot de wekker ging.
De tas was al ingepakt dus radio aan koffie maken en wachten tot het tijd was om te vertrekken.
Onder weg nog ff lekker drie eierkoeken met rozijntjes er in opgegeten.
Dit moest voldoende zijn voor de komende 42km ik had besloten geen gelletjes of andere rommel mee te slepen alleen water en thee van de organisatie moest voldoende zijn.
Mijn schoenen die ik had ingepakt waren een paar versleten Nikes 5.0 die zo versleten waren dat het inmiddels Nike’s 2.0 waren ,maar ja ik loop nu eenmaal lekker op die ouwe dingen en in Spijkenisse liep ik er ook op, never changes a winning team.
In Apeldoorn aangekomen kwam ik al snel een aantal bekende tegen maar raakte al snel in gesprek met de Zoetermeerse Road Runner Ricky Martens incl nog twee bakken koffie..
En daarna naar de kleedkamer omkleden en naar de start.
Een beetje inlopen en wachten op het startschot ik voelde dat ik strak stond ik was gespannen mijn gezicht lijkt dan strak te staan en ik ben in mezelf gekeerd , nu moest het gebeuren.
Maar zou ik het wel kunnen ? zou ik niet te hard weg gaan om vervolgens in elkaar te donderen bij 30km?
Ik wist het niet geen idee hoe ik er voorstond.
Toen de start ,weg en snel het juiste tempo zoeken , ik liep alert en kwam al snel in een groep te lopen.
Steeds hield ik in de gaten wat er gebeurde , vielen er gaten ,mee of niet mee.
En het gevoel was super ik liep zo makkelijk kon makkelijk mee ,hier was het gevaarlijk ,nu niet overmoedig worden en uit de groep lopen, sparen voor later dat moest ik doen.
Na 25 km viel de groep uit elkaar en kwam ik alleen te lopen heel even twijfel ,maar ik moest even denken aan dingen die de afgelopen weken gepasseerd waren en die gedachten gaven me weer die inspiratie die focus die ik nodig had en mix van boosheid en focus zette me weer op het juiste spoor nooit zou ik toegeven aan de makkelijke weg en het tempo laten zakken nee er ging een schepje bij.
Maar ik bleef makkelijk lopen ,de Asselronde lopers verdwenen van het parcours en ver voor me zag ik Jo Schoonbroodt lopen de snelle man uit het mooie Limburg Jo liep bij de eerste dame.
Dat het allemaal niet vanzelf komt mag duidelijk wezen mijn spijkerbroeken blijven alleen nog om mijn kont hangen doormiddel van een riem en ik train heel gedisiplineerd.
Wat ik wel deed maar wat niet heel slim is ,is dat ik er zelf ook in begon te geloven dat het nu al zou moeten kunnen tijdens de MW marathon in Apeldoorn en dat ging ik ook nog rond roepen, OK met enig voorbehoud dat dan weer wel ,maar ik deed wat ik van andere altijd een beetje dom vindt je legt zo onnodig druk op je zelf.
Vanmorgen na niet echt lekker geslapen te hebben er was een pokke herrie hier in de buurt een feest of zo en ik lag maar te draaien in mijn mandje kon de slaap niet meer vatten , wat uiteindelijk toch nog lukte tot de wekker ging.
De tas was al ingepakt dus radio aan koffie maken en wachten tot het tijd was om te vertrekken.
Onder weg nog ff lekker drie eierkoeken met rozijntjes er in opgegeten.
Dit moest voldoende zijn voor de komende 42km ik had besloten geen gelletjes of andere rommel mee te slepen alleen water en thee van de organisatie moest voldoende zijn.
Mijn schoenen die ik had ingepakt waren een paar versleten Nikes 5.0 die zo versleten waren dat het inmiddels Nike’s 2.0 waren ,maar ja ik loop nu eenmaal lekker op die ouwe dingen en in Spijkenisse liep ik er ook op, never changes a winning team.
In Apeldoorn aangekomen kwam ik al snel een aantal bekende tegen maar raakte al snel in gesprek met de Zoetermeerse Road Runner Ricky Martens incl nog twee bakken koffie..
En daarna naar de kleedkamer omkleden en naar de start.
Een beetje inlopen en wachten op het startschot ik voelde dat ik strak stond ik was gespannen mijn gezicht lijkt dan strak te staan en ik ben in mezelf gekeerd , nu moest het gebeuren.
Maar zou ik het wel kunnen ? zou ik niet te hard weg gaan om vervolgens in elkaar te donderen bij 30km?
Ik wist het niet geen idee hoe ik er voorstond.
Toen de start ,weg en snel het juiste tempo zoeken , ik liep alert en kwam al snel in een groep te lopen.
Steeds hield ik in de gaten wat er gebeurde , vielen er gaten ,mee of niet mee.
En het gevoel was super ik liep zo makkelijk kon makkelijk mee ,hier was het gevaarlijk ,nu niet overmoedig worden en uit de groep lopen, sparen voor later dat moest ik doen.
Na 25 km viel de groep uit elkaar en kwam ik alleen te lopen heel even twijfel ,maar ik moest even denken aan dingen die de afgelopen weken gepasseerd waren en die gedachten gaven me weer die inspiratie die focus die ik nodig had en mix van boosheid en focus zette me weer op het juiste spoor nooit zou ik toegeven aan de makkelijke weg en het tempo laten zakken nee er ging een schepje bij.
Maar ik bleef makkelijk lopen ,de Asselronde lopers verdwenen van het parcours en ver voor me zag ik Jo Schoonbroodt lopen de snelle man uit het mooie Limburg Jo liep bij de eerste dame.
Ik kwam bij ze en haalde ze in maar echt veel meer dan 100mtr kwam ik niet weg en later zouden ze me weer inhalen mijn tempo was niet echt gezakt zij waren gewoon harder gaan lopen en ik kon ook niet echt aansluiten dus liet ik ze maar gaan even later kwam de tweede dame voorbij die haalde nr 1 in en verdween ,mooie race gelopen dus.
De laatste 2 km een blik op mijn Garmin ,ja ik ging het doen een sub 3 en wat voor één.
Nu onder de 2:55 dat lukte net niet op 3 sec na balen zeg en toen bedacht ik dat ik gewoon 7 min van mijn PR had afgelopen om precies te zijn 7min en 17 sec wat nou balen dit was geweldig zo makkelijk zo’n PR zo’n mooie tijd .
Ik was geroerd even slikken gedachten kwamen voorbij ok het was niet zomaar aankomen waaien ik had er hard voor getraind ,er voor geleefd, door gegaan als het lastig werd .
En nu dit resultaat , Ik ben blij man
De laatste 2 km een blik op mijn Garmin ,ja ik ging het doen een sub 3 en wat voor één.
Nu onder de 2:55 dat lukte net niet op 3 sec na balen zeg en toen bedacht ik dat ik gewoon 7 min van mijn PR had afgelopen om precies te zijn 7min en 17 sec wat nou balen dit was geweldig zo makkelijk zo’n PR zo’n mooie tijd .
Ik was geroerd even slikken gedachten kwamen voorbij ok het was niet zomaar aankomen waaien ik had er hard voor getraind ,er voor geleefd, door gegaan als het lastig werd .
En nu dit resultaat , Ik ben blij man
Powered by Mijndomeinwebsitemaker.nl Design by: Mooiestijlen.nl