Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        

Remember, That just because somethings seem nearly impossible

does not mean you should not give it a shot.

Believe, have faith,

then DO! 

Gelopen 

Marathons 74

 Ultra´s        40

totaal         114

 

Mijn naam is Richard van der Klis ik ben geboren 21-08-1963 te Hilversum.

Ik woon samen met mijn vriendin Karin in Boskoop.

En werk bij de Heineken brouwerij in Zoeterwoude.

Éen van mijn passies is hardlopen en dan met name ultralopen dit zijn afstanden boven de marathon afstand.

Dit doe ik in vele vormen of het nu een meerdaagse trail is in het zuiden van Spanje of een hardloop wedstrijd die verder gaat dan 200km ,zoals ik al eens de Ultra Balaton van 212km  in 2011 uitliep en nu met de voorbereidingen bezig ben om de Spartathlon  uit te lopen deze wedstrijd over 246km van Athene naar Sparta blijft een spook dat me blijft achtervolgen in 2012 ben ik hier van start gegaan maar ben ik niet gefinisht.

Maar mijn droom is ooit de voeten van het beeld van Koning Leonidas in Sparta aan te mogen raken.

In voorbereiding op de Spartathlon liggen er nog wat tussen doelen  , zo wil ik tijdens de Al Andalus ultimate trail waar ik een 17e en een 9e  plaats gehaald heb nu voor een nog beter resultaat gaan.

En wil ik in 2015  de 100 km  in Winschoten lopen in een scherpe tijd .

Naast lopen lees ik graag, luister en maak graag muziek  op onbewaakte momenten wil ik nog wel eens een gitaar vasthouden.

Voor evt vragen mail me gerust richard@vanderklis.eu

 

"> ">
"> ">
"> ">

">">"> ">


 

Mijn persoonlijke records zijn:

Drie plassenloop  feb 2013
 
5km 
17:57
Mid Winter Marathon Apeldoorn 2013
 
42km
2:55:03
Vlietloop Voorschoten
 
21km
1:22:00
Vlietloop Rijnsburg 
 
10km
34:43
RondjeVoorne  2010                      
 
50km
4:06:29
The Run Winschoten 2010
  100km 9:05:08
120 km Texel  2011
 
120km 
12:35:53
Ultra Balaton 2011 
 
212km 
25:13:48
6 uursloop Stein 2011
 
71,450km
6:00

 

Loop agenda

2014    
14 dec Spark marathon Spijkenisse 42km
 21 dec  Drie plassenloop Zmeer  5 km
 28 dec  Nightrun Runnersworld Zmeer  5 km
 2015    
 4 jan  Meerhorstloop Stompwijk  15km
 18 jan  Rokkeveense dekkerloop  10km
 25 jan  Puinduinrun  10km
 1 mrt  20 van Alphen  20km
 6 apr  120 van Texel  120km
 7 jun marathon Hoorn  42km
 6 jul tot 10 jul  Al Andalus ultimate trail  230km 5days
 12 sept  de Run Winschoten  100km

 









Reacties (39)

Spijkenisse de Spark marathon ,hoeveel heb ik die al niet gelopen?

Ik zou de medailles na kunnen tellen maar ik denk zo uit de losse pols dat het er zeker 6 zijn.

Elk jaar sta ik er weer aan de start ,waarom?

Het weer is vaak niet mijn weer zelfs harde hagel heb ik er wel eens mee gemaakt.

Het is wel een "kleine"marathon ik houd nu eenmaal niet van dat massale.

En de sfeer is er heel leuk , tja ik weet het niet ik heb gewoon een goed gevoel bij deze marathon.

 En elk jaar gaat het weer het zelfde ,eerst startnummer op halen dat was voorheen gewoon in de kantine maar inmiddels in een heuse sporthal ,Ja ook deze marathon lijkt te groeien.

Daarna een kopje koffie zoals ik het altijd graag heb voor een wedstrijd even rustig voorbereiden praatje maken hier en daar ,in ieder geval rust.

Dit jaar leek dat even anders te lopen toen ik bij het oversteken van een weg met knipperende stoplichten bij het optrekken achter op een plotseling remmende voorganger “knalde”

stapte de auto uit klaar om de beste kerel eens even flink verrot te schelden ,

Maar ik herkende in de man een voor mij bekende hardloper ,tja en die doen netjes tegen elkaar.

na even vluchtig de schade bekeken te hebben ,besloten we de rest dan maar in de sporthal af te handelen.

Hij had een flinke scheur in de achterbumper en bij mijn autootje was niet eens vuil verplaatst.

Na enig administratief gedoe begon dus de marathon dag echt.

Nog even een praatje in de sporthal met wat bekenden, en dan omkleden en toch nog dat bakkie koffie in de kantine.

Toen naar buiten ,inlopen.

Inlopen was vandaag belangrijk ik had stilletjes bedacht dat ik vandaag maar eens moest gaan kijken hoe ik er voor stond.

De afgelopen weken ging ik steeds makkelijker best hard lopen , ondanks een aanhoudende verkoudheid die zich in een soort golfbeweging manifesteerde.

Soms werd ik er zelfs een beetje moedeloos van ,maar aan de andere kant verleden jaar had ik het zelfde probleem, gaat wel weer over.

dit gold ook een beetje voor pijntjes hier en daar soms vervelend maar niet echt verontrustend.

En koud ik heb het nog nooit zo koud gehad als nu maar ik neem aan dat het alles te maken heeft dat ik acht kilo isolatie materiaal kwijt ben en daar mee ook 8 kilo minder mee te slepen wat dan wel weer en voordeel is.

Ik had bedacht dat ik zou starten met 4:10 per km en dan zou het lijf vanzelf wel aangeven of dit te hard was of dat ik zo door kon, veel moeilijker was het niet .

De start , mijn snelheid in de gaten houden zodat ik in ieder geval niet te hard weg ging.

Dit ging prima ,het gevoel was goed het parcours daar in tegen liet nogal wat te wensen over hier en daar.

Plekken die nog steeds in de schaduw stonden waren soms glad als een ijsbaan.

En op open stukken stond een pittige wind.

Voor me zag ik een groepje vormen en met een aantal stevige passen sloot ik aan, maar al snel liep ik voor op.

Voor me liep een loper in het zwart maar al vrij snel besloot deze verder op te gaan kijken.

Ik overwoog mee te gaan maar ik durfde dit niet aan ik zou me misschien wel stuk lopen .

Ik besloot me aan min pan te houden.

Ik zat voorin in het veld ,maar in dit groepje was niemand die de kop over wilde of kon nemen.

Bij 20km liep ik te klooien met mijn gelletje en verloor aansluiting bij de groep maar al snel was ik er weer bij en liep ik weer op kop.

Bij 25km werd ik ingehaald door een snelle loper met een begeleider op de fiets ,ik besloot dat dit het moment was om me los te maken van de groep.

Ik versnelde iets en liep bij de groep weg.

et voelde nog steeds goed en ik kon tempo houden ,tot we aan de grens van Spijkenisse waren het tempo zakt iets nog 7km te gaan.

Ver voor me zag ik een bekende lopen ,duidelijk was daar het beste ook van af en ik besloot te versnellen , een mooi tussen doel zo en toen ik er was was het dan ook er op en er over.

Steeds had ik het idee dat een sub 3 er inzat maar ik verloor toch iets te veel of ik had eerder al niet goed gerekend ook dat zou best  mogelijk kunnen zijn , ik loop nu eenmaal beter dan dat ik reken.

Uiteindelijk kwam ik in 3:03:20 over de streep ,ik was tevreden in Etten Leur liep ik 3:03:29 .

twee van deze marathons best dicht bij elkaar in omstandigheden die nu eenmaal niet de mijne zijn.

Dat blijft altijd spannend in deze tijd van het jaar.

Maar het belooft wat voor het voorjaar waar ik tegen mijn gewoonte in eens een marathon ga lopen waar ik echt voor getraind heb voor deze marathon gaat alles uit de kast als opmaat voor Winschoten.

Maar als ik nu al zo goed ga heb ik er alle vertrouwen in dat ik die lijn kan door zetten.

Reacties

 

 

 

 

 

 

Daar sta je dan ,voor het raam vier hoog uitkijkend over de kruinen van het Gouwebos hier in Boskoop.

Weer thuis na een geweldig weekeinde in Duitsland.

Het valt me op dat de kleur die verleden week nog wel te zien was in het Gouwebos een pracht van verschillende herfsttinten gewoon verdwenen is.

 De kleur is uit het bos, de aankondiging van de echte herfst.

Afgelopen weekeinde hadden we ook een mooi uitzicht maar dan over de heuvels rond Simmerath ook een pracht aan kleuren en een Rursee dat er zo mooi bijlag.

Maar we waren hier niet alleen voor de mooie kleuren en vergezichten.

Wij Jeffrey Jeroen en ik incl. partners waren hier ook om een stukje te gaan lopen.

Zaterdag eerst een 5 kilometer als opwarming en een beetje wennen aan het parcours en Zondag zouden Jeroen Jeffrey en Karin starten op de 16,4km en ik zelf zou de marathon doen.

De 5 kilometer ging ik voor mezelf lopen en Jeroen zou Karin naar een toptijd hazen even als Jeffrey die de hazen taak voor zijn vriendin op zich had genomen.

 

 

Ik stond bijna voorin bij de start ik had nog geen idee wat ik zou gaan doen ik wilde hard maar niet voluit .

Ik sprinte na het startschot naar het pad waar we in moesten om van voren te zitten, eerst een stukje vlak en dan een klim een lange klim en ik merkte dat mij dit heel makkelijk afging.

De trainingen op de skiberg betaalde zich uit.

Naar beneden ging het ook lekker ik kan dat , me laten vallen en ik liep dan ook op mijn voorgangers in de laatste kilometer een Duitsesnor een snor die we bij de start al de pornosnor hadden omgedoopt.

Bijna voor de finish was ik bij de snor maar trok hij de sprint aan ik wilde met het oog op de marathon niet forceren en liet hem gaan.

Beetje jammer achteraf, daar hij daarmee eerste in onze leeftijdscategorie werd ,dit heb ik dan ook de hele avond moeten horen.

Zondag de marathon echt 15 min voor de start lag ik nog ontspannen op mijn hotel bedje  ongelofelijk een hotel 100mtr van de start.

Ik voelde me niet top fit een beetje verkouden keelpijn  maar lang niet zo erg als dat Jeroen dat was en ik hoopte dan ook dat tijdens het lopen dit niet echt een probleem zou opleveren.

Ik wist dat ik gelijk bij de start snel weg moest van voren proberen te zitten omdat je rond 8km bij een stuwmeer komt met een hele steile smalle klim waar als het te druk is je tijd gaat verliezen.

Al heel snel liep ik lekker ik kwam samen te lopen met een loper van T.V Konzen iemand uit de buurt dus e dat bleek ook wel aan de hoveelheid mensen zijn naam riepen.

Ik merkte dat berg op ik de sterkere was en bij hem weg kon lopen wat ik niet deed.

En naar beneden waren we even snel , ik kan goed dalen maar hij kon dat ook .

Alleen op het asfalt waar het vlak was was hij sneller ik kon hem dan ook laten gaan omdat ik wist dat in de klim of in de modder ik wel weer bij hem kwam.

Een derde loper sloot aan maar bij elke klim moest deze lossen maar hij kon in de afdaling het gaatje steeds weer dicht lopen.

Nog 30 km ik besloot in de klimmetjes weg te lopen en da laatste liepen we er af .

In een dorpje een hele steile klim kwam ik zelf even in de problemen eenmaal boven deed mijn keel wel pijn en werd ik een beetje licht in mijn hoofd de benen voelde raar en ik besloot in de afdaling te herstellen maar de man van T.V Konzen was weg.

Ik herpakte me weer het tempo kon weer omhoog.

Ik ging lopers inhalen die het moeilijk kregen ,eigenlijk had ik de hele weg al lopers ingehaald.

En T.V Konzen bleef in zicht.

Voor me liep de tweede dame ,een mooi richt punt en zo kwam ik weer steeds dichter mij de loper van T.V Konzen maar ik finishte toch nog een stukje achter hem net achter de twede dame in een mooie tijd van 3:14:14 een kwartier sneller dan verleden jaar en een tijd die heel mooi was voor dit zware parcours en een 17e plek in een veld van 500 lopers  ik was hier heel blij mee.

Toen ik na afloop met Jeroen stond te praten leek het net of mijn keel dicht werd geknepen geen lucht last van mijn keel ,de verkoudheid.

Nu een dag later geen centje pijn natuurlijk nog wel verkouden maar dat is alles , wat over blijft is een goed gevoel over een top weekeinde een heerlijk sportief weekeinde met hele leuke mensen .

Volgend jaar weer

 

 

Reacties

Een uurtje later mijn bed uit door de wintertijd ,eigenlijk al een goed begin van de dag vooral het vooruitzicht dat ik de komende winter steeds dat uurtje later mijn bed uit mag.

Wat mij betreft schaffen we die hele zomertijd af.

Nog even een eierkoek en een flinke beker koffie ,en dan samen met Karin naar Rijpwetering om mijn vader op te halen.

Het is namelijk zo , dat er geen Brabant marathon is zonder mijn vader erbij.

In de loop van de jaren is er een traditie ontstaan dat ik eerst even de marathon ga lopen en daarna gaan we naar cafe de Klomp om een paar biertjes te drinken samen met Geert van Leeuwen die ook nu weer bijna 60 jaar oud van de partij was een halve marathon gelopen en dan de tweede helft in het cafe van Etten-leur.

Maar eerst diende er dus gelopen te worden , Karin had zich ingeschreven voor de 10km zij starten om 10:30 en ik  zou er een kwartiertje na starten.

Na eerst Karin te hebben zien vertrekken , ging ik zelf wat inlopen , iets wat niet eens mee valt ik kom steeds bekende tegen even een praatje ,en weer verder .

Een paar versnellingen, nog even wat afwateren ,en dan het startvak in .

Vooraan rij 2 of zo ,ik was niet echt wat van plan ik wilde weg gaan op 4:15/km en dan wel zien hoe het zou lopen.

Ik hou van deze marathon met zijn afwisselende parcours en het was mooi weer niet te warm en niet te koud en een matige wind.

Na de start kwam ik al snel in een groepje te lopen met Wim Douw en Dave Boone , en in de groep van een man of 15 liepen voorop twee andere lopers waarvan de ene duidelijk de andere naar waarschijnlijk een sub 3 wilde hazen.

De groep begon zich te vormen en Wim en Dave gingen naar voren de twee man gingen ook en ik kon makkelijk mee.

Voor mijn gevoel liep ik mooi en makkelijk we liepen tussen de 4:05 en 4:15 maar na een kilometer of 15 moest ik de groep laten gaan ze waren gaan versnellen en ik besloot net als Dave al eerder deed mijn eigen tempo te blijven lopen 4:10 4:15 was hard genoeg en ik kon dat op dit gedeelte van het parcours makkelijk hier was de wind gunstig .

Op 20km stond mijn vader aan de kant om me een Torq gel aan te reiken om de 10km pak ik zo’n gelletje misschien zou je om de 5km zo’n gelletje moeten nemen wat geen straf zou zijn want naast dat het gewoon werkt zijn ze ook nog eens heel erg lekker bijvoorbeeld de appel crumble is zo lekker appeltaart maar dan zonder de slagroom.

In 1:27 kwam ik door op de halve marathon  ik liep alleen en ik liep makkelijk .

Achter me kwam de eerste dame , ze sloot aan, waarschijnlijk was ik een prima wind vanger voor haar, en ik probeerde zo te lopen dat ze hier enig voordeel aan kon hebben dus niet op de kant.

Ze ademde zwaar maar dat zegt niks, zelfs als ik ontspannen loop adem ik zwaar maar bij de volgende drankpost stapte ze uit.

Ik ging verder had de indruk dat de wind op was gaan zetten , het ging nog goed maar rond de 35km kon ik niet meer onder de 4:30 komen een sub 3 had er nog ingezeten maar niet  op deze manier forceren had ook geen zin ik probeerde zo netjes mogelijk te lopen aandacht voor mijn techniek leidt mij af ik voelde mijn rechter hamstring een beetje de zelfde die in Winschoten roet in het eten gooide maar met nog 7 km te gaan ging dat niet gebeuren dan in ieder geval  onder de 3:05 , kom op doorlopen .

Het voelde nog steeds prima ,natuurlijk niet fris meer logisch na 35km gewoon doorlopen en eindelijk daar was het dun doek de finish 3:03:29 stond op de klok 22e van de 267 lopers tevreden dat zeker.

 

Reacties

 

 

Ik had een plan Winschoten 100km het NK 3 maal liep ik hier eerder één maal 3e in mijn leeftijdscategorie één maal 2e en een keer uitgestapt.

Nu had ik mijn zinnen gezet op een 1e plek in mijn leeftijdscategorie.

Ik wist er zijn veel sterke lopers in deze categorie , maar ik had getraind ik wist wat ik kon.

En zo ging ik ook naar Winschoten toe na een periode dat het wat minder ging zou ik het nu weer om kunnen keren.

Natuurlijk ik was er nog niet eerst nog even die tien rondjes lopen.

Alles klopte we zaten in een geweldig hotel ,die avond ervoor hadden we nog genoten van een heerlijke pastamaaltijd bij clubgenoot  Tom Maessen en zijn partner en de Zoetermeerders Bob Verbruggen  en Frits van der Lubben.

De volgende morgen aan de start ,ontspannen stond ik in het startvak  dit zou lukken alles voelde goed de nieuwe Hoka one one Stinson zaten als gegoten maandag nog had ik gevoeld hoe heerlijk ik op deze schoenen liep en zo makkelijk hard, en dat had ik nu nodig ik zou hard gaan ik wist het ik kon het 4:45 per kilometer was het plan.

Eerst had ik nog even overwogen om als een soort van veiligheid 5:00 per kilometer te doen.

Maar waarom ik had getraind ik had er heel veel voor gedaan ik was sinds mijn vakantie van 83 afgevallen naar 77kg de bedoeling was eigenlijk 74kg maar dat wilde gewoon niet lukken.

De start weg ,  en na een kilometer of anderhalf a twee zat ik in mijn ritme tjonge jonge.

Ik liep zo lekker zo makkelijk de eerste ronde 48 min.

De doorkomst mijn verzorging een gel van Torq ik had hier mee getraind niet alleen goed spul maar ook heel lekker, en water aangelengd met Elete daar loop ik al een aantal jaren mee ook in het warme Andalusie en ik ben daar heel tevreden mee.

De tweede ronde 47 min ,en zo zou het blijven ronde naar ronde nagenoeg vlak.

Ik kwam in een groepje te lopen met Jan Suijkerbuik  en Wim Douw Christiaan van Meurs kwam ons voorbij en even later liep ik naar Christiaan toe samen hebben we een stuk opgelopen pratend zelfs.

Ik liep bij hem weg een ronde later denk ik kwam Christiaan me weer voorbij hij had nieuwe krachten gevonden denk ik.

 

Ik bleef vlak lopen ronde na ronde over het vernieuwde maar heel mooie parcours door Winschoten.

Dave Boone was ik al eerder gepasseerd maar na 50 kilometer kwam Dave me weer voorbij hij ging versnellen.

Het verbaasde me niet echt Dave is nu éénmaal een stuk rapper dan ik en met zijn 28 een heel beetje jonger.

Ik liep op een gegeven moment op de 4e plek overall 3e plek voor het NK en 1e in mijn leeftijdscategorie.

En toen gebeurde er iets waarvan ik denk dat dat waarschijnlijk de rede is dat ik uiteindelijk de finish niet zou halen.

Iemand zei me je gaat te hard dit hou je niet vol zo laat het tempo zakken dan kun je de laatste ronde altijd weer versnellen.

Zeg eerlijk, een logisch en aannemelijk verhaal  maar achteraf denk ik dat ik beter in mijn flow had kunnen blijven ik ging geforceerd het tempo drukken wat in de eerste instantie niet wilde lukken.

Ik denk dat dit de basis was van de problemen die ik ondervond mat mijn hamstring ,van het één op het andere moment pijn klaar ik kon niet meer goed lopen.

Nooit heb ik blessures en nu dit ik probeerde te rekken stukje rennen nee dat ging niet wandelen Au k….

Ik kon wel janken en ik besloot terug te wandelen naar het Rosarium waar Karin op het terras zat.

Waar Robert Boersma me nog op gang probeerde te praten maar ik wilde niet half wandelend misschien wel met een blessure tot gevolg verder gaan voor een tijd waarvoor ik niet was gekomen.

Ik besloot echt te stoppen klaar over.

 

 De avond na veel gesproken te hebben met Karin wist ik het wel weer de weg waar ik nu ingeslagen was was een goede een paar dingen moest ik er nog aan veranderen dat wel een groot rood potlood streepte een aantal geplande wedstrijden van de kalender.

Volgend jaar de 120 van Texel gewoon als training voor de Al Andalus  waar ik verleden jaar 9e werd daar a ik nu proberen meer uit te slepen en de 100 in Winschoten weer een WK editie.

Daar ga ik het weer doen maar dan de volledig 10 rondjes.

De volgende dag zat ik bij Henk Noor en zijn vrouw op visite mister Winschoten noemen ze deze man wel eens , 24 keer gestart in Winschoten waarvan 15 uitgelopen in tijden waar de meeste van ons kunnen dromen in  1984 7:08:56

Zo zie je zelfs de beste stappen wel eens uit en ook dat zal soms ook best pijn gedaan hebben.

In ieder geval was dat middagje in de tuin bij Henk zeer inspirerend , en helpt me zeker door te gaan met waar ik mee bezig was.

Of de raad aannemen van een ander echt de reden was van de problemen met de hamstring zullen we nooit weten.

Misschien was ik toch wel gestrand door dat ik toch te hard ging ,misschien wel niet.

En toch ik heb hier veel geleerd niet allen in de wedstrijd maar zeker ook na de wedstrijd.

Terug kijken in deze heeft geen zin lopen kun je in de regel toch beter vooruit doen.

Ik heb eergisteren rustig een 4km gedaan dat voelde niet heel goed gisteren 5km en ik kon weer een beetje versnellen.

Vandaag 14,5 km in 1:05:53 en dat voelde weer zo lekker time to fly is de slogan van Hoka one one

Zo voelt dat dus deze tijd klopt zelfs niet helemaal omdat ik tussendoor ook nog even bij Runnersworld Zoetermeer naar binnen was gelopen en er een kilometer tijd van 8 min ergens rond kilometer 10 staat wat ik er alleen maar mee wil zeggen is dat er gelukkig niks kapot is.

Ik ga weer door ga its time to fly wat mij betreft.

 

Reacties

Na 3 weken en 3 marathons kan ik de balans opmaken.

Het begon in België de Maas marathon.

Ik kampte al heel lang met een sluimerende verkoudheid maar ik had heel hard getraind ,veel snelheidswerk gedaan om een sub 2:50 te lopen.

Trainingen zagen er goed uit ik liep makkelijk heel hard en ik had er vertrouwen in.

Alleen er was één factor waar we nu eenmaal geen invloed op hebben en dat was het weer.

Het waaide een windkracht 6 en mijn ervaring van verleden jaar in Leiden leerde me dat een sub 2:50 poging een kansloze was.

Ik besloot na contact via Facebook met een groepje van vier weg te gaan voor een 2:55 maar na 2 km had ik al in de gaten dat dat deze dag niet zou gaan gebeuren.

We waren de eerste 2 km te hard gegaan naar mijn idee 3:45/km

Ik besloot rustig deze marathon uit te lopen wat overigens ook zwaar genoeg was en na 3:40:36

 

Tja het kan niet altijd goed gaan ,en ik merk dat ik daar nog wel eens slecht mee kan dealen.

Ik had een doel voor mezelf gesteld en tegen beter weten in leg ik mezelf dan te veel druk op wat er voor zorgt dat er van alles gebeurt cq tegen zit.

De bedoeling was tijdens de Maas marathon te knallen en vervolgens Leiden marathon  en de Westland marathon een beetje te freewheelen.

 

En dan Leiden ,een warme dag.

Ik wist dat dit problemen op zou kunnen leveren voor sommigen, het was zo’n dag die ineens warm was en dan ben je er niet aan gewend .

Ik houd van dit weer en wist hoe ik er mee om moest gaan ,getooid met een buff  voor de verkoeling heel handig om je spons in leeg te knijpen om de verkoeling wat langer vast te houden.

En natuurlijk veel drinken ,gewoon bij iedere post een beker pakken.

En daar dan gelijk een minpuntje ,bij die marathon in Leiden gebruiken ze van die plastic bekertjes verleden jaar had ik al aangeven bij de organisatie dat dit niet heel handig is.

Kartonnen bekertjes kan je tot een tuitje knijpen en dan makkelijk doorlopend leeg drinken zonder te veel te morsen.

Jammer dat ze hier niks mee gedaan hebben ,gevolg was dat ik bij iedere post even pas op de plaats maakte om het bekertje goed leeg te drinken knijpen gaat immers niet met die plastic bekertjes dan knijp je ze aan puin.

Verder liep ik deze marathon wel lekker heel makkelijk en ontspannen.

Ik ben een beetje bevooroordeeld wat de marathon van Leiden aangaat het voelt toch altijd een beetje als een thuis wedstrijd .

Maar het kan beter bij de start voelde  ik een aantal maal de behoefde het draadje van de geluidsinstallatie door te knippen wat een herrie ,wat een roeptoeter .

Natuurlijk doe het maar eens zo’n tijd aan elkaar lullen ,maar toch.

Verder was de sfeer langs het parcours ook niet heel bijzonder het stuk tussen Koudekerk en Hoogmade is een beetje het Kralingsebos van Leiden een saai klote stuk.

Gelukkig is dit nogal in het begin van de wedstrijd.

Alleen Oud Ade had er iets moois van gemaakt een hele grote Griekse poort en volgens mij waren alle Oud Adenaren verkleed als oude Grieken .

Wat een sfeer kippenvel geweldig wat leuk, het kan dus toch.

Uiteindelijk finish ik ontspannen in een tijd van 3:20:10

De laatste meters in Leiden

Da laatste in een rij van 3 de Westland marathon.

Deze marathon was vroeger een grote een klassieker en nu wilde ze deze marathon ter gelegenheid van 400 jaar Maassluis eenmalig nieuw leven inblazen.

Ik had hier ooit de halve gelopen mijn vader liep er de hele en het leek me dan ook geweldig deze marathon te ervaren.

Ik wilde hem lopen zonder GPS en tijd ,dus geen klokje ,gewoon op gevoel zoals er vroeger vaak gelopen werd.

Mijn vader zegt er wel eens wat van als hij tijdens een wedstrijd naast me zit op de fiets ,stop nou eens mat dat eeuwige gekijk naar dat klokkie.

 

Ook deze dag was het weer “warm” weer   en  ja ik zou wel zien.

Al snel liep ik lekker, geen idee hoe hard.

Alles maar dan ook alles klopte  bij deze marathon bij de start werd aangegeven dat er geen super tijden werden verwacht omdat er geen budget was om top lopers aan te trekken .

Ik zeg van mij mogen de organisaties het geld in de zak houden of de inschrijving voor de “gewone” lopers verlagen.

Ik mis die laagvliegende vaak gekeurde toplopers niet mijn wedstrijd wordt er niet minder of beter op als er een paar maar snoeihard heel ver voor me uit rennen.

De sfeer langs het parcours was geweldig leuk en het parcours zelf was ook heel mooi.

En niet helemaal onbelangrijk de drank bekertjes waren van karton.

Eigenlijk was er er op deze marathon helemaal niet aan te merken geweldig georganiseerd.

En het zou zonde zijn als dit echt eenmalig zou zijn.

Dit was echt een heel erg mooie wedstrijd.

Ik heb hem heel makkelijk gelopen en ik denk zelfs met een negatieve split de tweede helft en zeker de laatste 12km ging ik heel hard heb heel veel lopers ingehaald en kwam net voor de eerste dame binnen in 3:19:34 op een 27e plaats van de 327 deelnemers.

 

Aanstaande donderdag de Hanepoelloop in Rijpwetering het dorp waar mijn ouders wonen.

De bedoeling is hier te kijken wat er in zit op de halve marathon.

Natuurlijk een beetje afhankelijk van de omstandigheden.

En daarna een paar weken gewoon lekker trainen op weg naar de marathon van Amersfoort op 15 juni

Dit wordt mijn 70e marathon wat een totaal samen met de 39 gelopen ultra wedstrijden brengt op 109 voor wat het waard is.

 

Eigenlijk heb ik wel wat geleerd van deze serie marathons ik moet mezelf niet teveel druk opleggen.

Lekker ontspannen blijven ,nooit maakte ik me druk om een marathonnetje ik ging er altijd heel ontspannen heen dus dat moet ik gewoon blijven doen.

Die snelle tijden komen toch vaak als je ze niet verwacht.

En zo blijft lopen leuk ,heel erg leuk dus.


De Westland marathon op het 17km punt



Reacties

Na mijn pr poging van verleden jaar had ik één ding geleerd als het er naar uitziet dat het kansloos is begin er dan niet aan .

Verleden jaar in Leiden ging ik tegen beter weten in gewoon volgens plan van start om een tijs onder de 2:55 te lopen maar na 21 km was het op omdat er gewoon veels te veel wind stond

 

Nu wilde ik tijdens de Maas marathon in Visé weer een poging gaan doen onder de 2:50 eindigen op de marathon.

Ik heb er hard voor getraind en de laatste training verleden week zaterdag gaf me een goed gevoel samen met Jeroen echt heel makkelijk heel hard.

 

Toen we zondag morgen dan ook aan de start kwamen had ik er een goed gevoel over op dat moment leek het wel iets te waaien maar ik had gehoord via Facebook dat Jo Schoonbroodt met een paar andere lopers onder andere ik zelf in een groepje weg wilde gaan om elkaar op de lastige winderige stukken bij te kunnen staan.

Bij de start stond ik al snel vooraan samen met Jo Schoonbroodt en Szűcs Krisztián in het startvak.

Het startschot viel en we gingen weg, eerst een rondje om de kerk.

Het ging hard en omhoog over de brug ik liep ontspannen ,links af tegen wind wow het ging wel.

Ik kon ook wel tempo houden, al waren de eerste twee kilometers veel te snel 3:48 en 3:51 waar het 4:00 had moeten zijn.

Maar ik wist het zeker een pr zou ik hier nooit lopen sterker onder de drie zou niet eens lukken.

Na drie km besloot ik dat k dit niet moest doen met de ervaring van  verleden jaar en de gedachten  dat ik volgende week weer in Leiden de marathon loop.

Ik besloot deze marathon dan ook rustig uit te lopen om heel te blijven en volgende week dan misschien in leiden te knallen met betere omstandig heden.

MAAR dat rustig lopen nog zo zwaar zo worden wist ik niet ik besloot te genieten van de omgeving enz enz .

Het vervelende was op dat moment wel dat er een heel veld van lopers voorbij trok.

Maar jij dit was een keuze dus niet zeuren , maar toch de ballonnen van de 3:00 groep en de 3:15 groep zelfs de 3:30 heb ik gezien.

 

Na de lus in Maastricht weer terug naar Visé wind wind en nog eens wind ondanks mijn rustige tempo bleek het nog langzamer te kunnen en ik begon zelfs een beetje te verzuren ,dit was niet zo mooi ik wil volgende week wel hersteld zijn.

Van alles speelt er door je hoofd mijn keel begon nog erger te schrapen dan daarvoor die verkoudheid blijf maar zeuren ik voel het met ademen .

Waarom had ik dit verleden week niet met de training?

 

Ik loop door nog een stuk vals plat ik kan nog iets versnellen ,maar van harte gaat dit niet.

Dan de finish eindelijk ,misschien is langzaam lopen op de marathon nog wel zwaarder dan snel wat een tijd 3 uur en 40 minuten dat is lang geleden dat ik zo’n k…. tijd liep maar ja ik ben verstandig gebleven …..




Onderweg had ik al bedacht dat mijn eerste poging om weer een beetje serieus een poging ga doen om die PR poging te doen niet in Leiden gaat zijn maar in Amersfoort 15 juni eerst moet nu die verkoudheid eens echt uit mijn lichaam .

Leiden volgende week dus lekker ontspannen we zien wel hoe het gaat.

Overigens gaat het vandaag weer zoals ik al verwachte ik kwam als Pinokio uit mijn bed maar zo rond 15:00 was de meeste stijfheid alweer verdwenen nog een dagje rust en dan lekker samen met Karin uitlopen Zondag as ben ik er weer klaar voor.

 

Het weekeinde was verder een top weekeinde we zaten in een geweldig hotel ,Hotel Berneau in Berneau en maandag zijn we met een enorme omtrekkende beweging terug naar huis gegaan.

Nog even genieten van de prachtige omgeving , het was jammer dat het weer wat minder was en dat ik niet kon doen wat ik eigenlijk wel graag wilde maar dat doet niets af aan het geweldige weekeinde.



Reacties (1)

 

 

Woensdag ,tegenwoordig de dag doordeweeks waar ik mijn lange duurloop  doe.

Na maandag een baan training met de milagroep van Ilion en dinsdag een rustdag.

Ga ik woensdag eerst lopend naar mijn werk.

’smiddags probeer ik een uurtje eerder weg te gaan om dan vervolgens met een omweg naar huis toe te lopen.

Dit is voor mij nieuw ik doe dit nu al een aantal weken en waar ik dit in het verleden altijd een beetje lastig vond,

Psychologisch een beetje raar, ik had namelijk altijd het gevoel dat ik van mijn werk naar huis zo snel mogelijk wilde doen.

Maar nu heb ik er geen probleem mee ,mijn eerder voorgenomen plannen voor het komende jaar vragen om een 100% inzet en daar horen dit soort dingen dan ook bij.

Evenals  gewichtsreductie voeding training ,het valt me niet tegen ,ik weet waarom, ik heb hier zelf voor gekozen en ik ga er voor.

Maar dan toch afgelopen woensdag ,weer de deur uit op mijn werk voor dat extra lusje.

Niet heel fris na een dagje werken maar ik weet dat als ik eenmaal de loop schoenen aan heb dit snel vergeten is.

En na zo’n kilometertje of twee kom ik los en loop ik lekker, zo ook deze keer.

Ik had bedacht via Zoeterwoude dorp Stompwijk door Zoetermeer over mijn befaamde Kangoeroepad  door het Bentwoud naar Boskoop te lopen ,zo’n 27km.

Het lopen ging zoals de laatste tijd eigenlijk altijd wel lekker, heel lekker en in mijn oor hoorde ik hoe de dames de 5km km op de schaats afwerkte tijdens de Olympische spelen .

Wat me opviel was dat sommige struiken al  stevig in de knop staan of zelfs al hele prille blaadjes laten zien.

Een goed teken maar eigenlijk hebben we nog geen winter gehad ,nu hoeft dat van mij ook niet zo nodig.

Maar de regen en wind van de afgelopen tijd was nou ook weer niet direct iets om vrolijk van te worden.

Nu was het ”warm” zo’n 10 graden lopen kan zonder handschoenen ,eigenlijk gewoon heerlijk loop weer.

Ik hoop dan ook dat de winter gewoon weg blijft dit jaar, en kijk uit naar het echte voorjaar en de zomer.

Dit keer 27km en volgende week een paar km meer , echt lastig om een route te bedenken is het  niet er zijn zoveel mogelijkheden.

En hoe verder je loop hoe meer je gaat zien, steeds een andere omgeving steeds weer andere indrukken.

Of je nu over een lang kaarsrecht fietspad loopt of een klein paadje door het bos.

Soms zie je een mooie auto een bijzondere vogel of gewoon knoppen aan een struik ,genieten van kleine dingen tijdens het lopen, gewoon genieten van het moment .

Dat is wat in mijn ogen lopen en dan zeker ultralopen zo mooi maakt.

Natuurlijk wedstrijden zijn ook leuk, maar voor het eerst sinds jaren heb ik heel veel wedstrijden expres niet in de agenda staan.

Eigenlijk staan er nu al te veel in mijn agenda maar er zijn erbij die er staan om me te testen en er staan er bij die een sub of hoofddoel zijn.

Maar er zijn er ook een aantal die er eigenlijk niet hadden moeten staan maar die ik zo graag wilde doen dat ik ze dus maar loop als training.

Zoals eigenlijk de JKM  , deze 125km lange strandloop past eigenlijk niet in mijn schema maar met de plannen voor dit jaar en daarna ,

Is de kans groot dat dit mijn laatste JKM wel eens zou kunnen worden ,en ik wil deze in ieder geval één keer fatsoenlijk uitlopen.

Niet meer dan dat dus deze keer gewoon uitlopen.

Soms is het wel eens lastig hoor bladerend door de loopagenda zijn er zoveel wedstrijden die het inschrijven waard zijn.

Maar ik moet het koppie er bijhouden  , dit niet doen en focussen op de na te streven doelen.

En toch is het fijn vooruit te kijken naar de aankomende wedstrijd die iets te betekenen heeft of het nu als test is of als iets meer.

Toch wil je weten waar je staat of er vooruitgang is , natuurlijk merk ik dat als ik gewoon een duurloop doe alleen of bij de vereniging dat het lekker gaat dat ik makkelijk harder kan dan voorheen.

Maar dan ga je niet vollebak , je weet dat je harder kan met de zelfde inspanning als daarvoor.

En dan bekruipt het gevoel dat lopen toch wel heel erg leuk is ,lopen was altijd al heel leuk maar als het goed gaat nog leuker.

Nu vollebak op naar het voorjaar ,sla de winter maar over ,natuurlijk er is nog een kleine kans dat het nog winter wordt maar eerlijk gezegd verwacht of beter hoop ik dit niet

Reacties

 

Terug kijken….terug kijken heeft vaak niet zoveel zin of het moet terug kijken zijn om er wat van te leren.

Terug kijken op een wedstrijd of training en of levensfase ,noem maar op.

Dit allemaal heb ik het afgelopen jaar vele malen kunnen doen en nu aan het einde van dit jaar kan ik de balance opmaken.

2013 was een jaar waarin veel gebeurde knopen werden doorgehakt in 2012 was dat al in gang gezet, maar in 2013 schakelde ik door en werd definitief een punt achter een levensfase  gezet.

Als ik nu terug kijk was dit een berg waar ik tegenop zag vele malen had ik in gedachten de toekomst al bekeken maar nooit was het aan de binnenkant van mijn ogen zo als dat het nu is.

Ik durf te zeggen dat ik nu heel erg gelukkig ben ,ik heb bijna het volmaakte bereikt.

Natuurlijk er zijn altijd nog kleine dingetjes ,pijn puntjes  maar niets is niet te overwinnen.

 Mijn leven staat weer op de rails alleen op sportief gebied is het niet helemaal wat ik zou willen.

Natuurlijk aan het  begin van dit jaar een mooi PR op de marathon 2:55:03 en een mooie snelle 5km 17:59En een mooie 9e plaats op de Al Andalus ultimate trail, maar ik wilde meer, een poging op een marathon PR in Leiden viel in het water door de te harde wind.

En nu aan het einde van dit jaar , ben ik door een hardnekkige verkoudheid terug bij af ,ik ben iets te zwaar en er zit geen schot in het lijkt  wel niet meer te willen lukken.

Ik hoop in Januari weer stappen in de goede richting te kunnen zetten.

Inmiddels train ik met de mila groep mee bij ARV Ilion ,ik heb nog niet de resultaten mogen ervaren door het verval van de afgelopen maand maar ik verwacht dat dit wel zijn vruchten gaat afwerpen het komende jaar.

Er zijn plannen gemaakt ,een snelle marathon en een snelle honderd kilometer dat zijn de doelen die we gaan najagen het komende jaar.

Op het moment kan ik me daar even niks bij voorstellen al moet ik zeggen dat langzaam het lopen weer wat beter gaat.

En ik ben er dan ook van overtuigd dat het best wel gaat lukken , alle voorwaarden die nodig zijn om dit te bereiken zijn ingevuld, doelen staan vast, als ik terug kijkend op het afgelopen jaar een ding geleerd heb is het wel dat niets onmogelijk is en alles te overwinnen is dat er altijd een morgen is en dat het altijd weer beter kan.

Terug kijkend zie ik ook hoe lastig het soms geweest is en hoe ik dat toch redelijk heb doorstaan, altijd de mooie momenten heb kunnen maken vaak doormiddel van het hardlopen.

Sommige mensen dachten dat dit lopen er voor zorgde dat mijn relatie eindigde maar dit lopen was juist de manier om het nog een beetje vol te houden, terugkijkend had ik die punt al veel eerder moeten zetten.

Als ik eind 2014 terug kijk zal 2014 er vast heel anders uit gezien hebben dan dat het er nu aan de binnenkant van mijn ogen uitziet.

Maar zoals het er nu uitziet gaat 2014 een heel mooi jaar worden.

Een heel mooi en sportief jaar voor Karin en mij en wij wensen iedereen het zelfde toe voor het komende jaar.

Reacties

Ik heb al een tijdje niets geschreven op mijn blog ,eigenlijk niet heel vreemd verledenjaar heb ik besloten dit blog alleen nog te gebruiken om mijn gelopen wedstrijden te verslaan.

Maar inmiddels is het zo dat die wedstrijden er lang niet meer zoveel zijn als wat ze de afgelopen jaren waren.

En heel veel wedstrijden die ik het komende jaar ga lopen zijn helemaal niet zo spannend omdat ik die ga lopen als een soort training voor een hoger doel.

Na dat ik verledenjaar terug kwam uit Griekenland na een niet uitgelopen Spartathlon zou mijn hele leven veranderen.

Inmiddels meer dan een jaar later is alles weer op orde en werd het hoog tijd om vooruit te kijken.

Nieuwe plannen te maken en samen met Karin, mijn huidige partner besloot ik dat ik het komende jaar me zou gaan toeleggen op snelheid.

Ik zat na de Spartathlon al aardig op het snelle spoor, een snelle 5km in 17:59 en een marathon in 2:55:03

Hier zou ik meer uit kunnen halen.

Ik besloot dat ik wilde proberen een snelle 100km te gaan lopen ,en op weg naar die snelle 100 proberen een pr op de marathon een sub 2:50 te lopen.

Ik weet dat dit met de juiste training mogelijk is.

Dus begon ik weer te trainen op de baan ,alleen trainen op de baan niet ideaal maar ik wist wat ik moest doen en deed dit ook.

Vervolgens sloot ik me aan bij een andere groep maar dit beviel me niet en ik begon ernstig te twijfelen of ik het bij deze vereniging nog wel zou kunnen vinden.

De marathon groep waar ik het eigenlijk zou moeten vinden sloot niet aan bij wat ik zocht.

En een zoek tocht leerde me dat ik hier in de omgeving helemaal niets zou kunnen vinden wat wel aan zou sluiten bij wat ik zocht.

Ik was op zoek naar mensen die gemotiveerd aan het trainen waren,die trainde omdat ze ergens naar toe wilde en niet trainde omdat het toevallig maandag of woensdag was.

Ik wist het even niet meer zou ik het moeten zoeken in een “persoonlijke” trainer en wie dan wel.

Op Facebook gaf ik aan dat ik weg zou gaan bij Ilion en dat ik iets anders zocht.

Dit leverde heel veel reacties op ,allemaal positief en hele goede reacties.

Een aantal heb ik er afgewogen , en uiteindelijk heb ik er voor gekozen toch bij Ilion te blijven en samen met de trainer van de milagroep te bekijken hoe ik zo goed mogelijk mijn doelen kan behalen.

Inmiddels heb ik nu anderhalve keer mee getraind met de milagroep en dat voelt goed er wordt hard en gemotiveerd getraind en ik denk dat ik hier kan vinden wat ik zoek.

Helaas kwam er even een griepje tussen ,nou ja griepje al zeker vijf jaar heb ik me niet ziek hoeven melden.

Maar nu heb ik het dan ook flink te pakken en moest me zelfs op mijn werk afmelden .

Puzzel stukjes vielen weer op zijn plek de laatste week liep ik niet zo lekker ,had ik spierpijn en dat had dus alles te maken met deze opkomende griep.

Na de griep dus gewoon weer lekker trainen en verder waar ik gebleven was de komende wedstrijden ga ik lopen als training.

Iets wat wel even wennen is een marathon lopen als training ,wat trouwens niet zal betekenen dat dat met twee vingers in de neus gaat zijn een marathon lopen in het tempo dat ik op de honderd kilometer wil gaan lopen is nog steeds niet heel erg langzaam.

Maar  het belangrijkste is dat ik weer het juiste spoor heb gevonden om te bereiken wat ik mezelf ten doel heb gesteld.

Die doelen na streven door heel hard trainen met toewijding maar ook met heel veel plezier in de juiste balance  tussen sport en de rest van mijn leven.

Lopen is een hobby waar ik veel plezier aan beleef waar ik heel veel energie in wil en kan steken en me daarin gesteund voel door Karin.

Maar het is zeker geen obsessie als het een obsessie gaat worden als ik ga roepen dat mijn leven geen leven is als ik niet kan lopen stop ik ermee.

Maar zo zit ik niet in elkaar altijd heb ik er het plezier ingezien en het mooie uitgehaald genieten tijdens de duurlopen van wat je om je heen ziet.

Maar ook genieten van de baantrainigen en alle trainingen die nog komen gaan.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl Design by: Mooiestijlen.nl