Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        

Remember, That just because somethings seem nearly impossible

does not mean you should not give it a shot.

Believe, have faith,

then DO! 

Gelopen 

Marathons 74

 Ultra´s        41

totaal         115

 

Mijn naam is Richard van der Klis ik ben geboren 21-08-1963 te Hilversum.

Ik woon samen met mijn vriendin Karin in Boskoop.

En werk bij de Heineken brouwerij in Zoeterwoude.

Éen van mijn passies is hardlopen en dan met name ultralopen dit zijn afstanden boven de marathon afstand.

Dit doe ik in vele vormen of het nu een meerdaagse trail is in het zuiden van Spanje of een hardloop wedstrijd die verder gaat dan 200km ,zoals ik al eens de Ultra Balaton van 212km  in 2011 uitliep en nu met de voorbereidingen bezig ben om de Spartathlon  uit te lopen deze wedstrijd over 246km van Athene naar Sparta blijft een spook dat me blijft achtervolgen in 2012 ben ik hier van start gegaan maar ben ik niet gefinisht.

Maar mijn droom is ooit de voeten van het beeld van Koning Leonidas in Sparta aan te mogen raken.

In voorbereiding op de Spartathlon liggen er nog wat tussen doelen  , zo wil ik tijdens de Al Andalus ultimate trail waar ik een 17e en een 9e  plaats gehaald heb nu voor een nog beter resultaat gaan.

En wil ik in 2015  de 100 km  in Winschoten lopen in een scherpe tijd .

Naast lopen lees ik graag, luister en maak graag muziek  op onbewaakte momenten wil ik nog wel eens een gitaar vasthouden.

Voor evt vragen mail me gerust richard@vanderklis.eu

 

"> ">
"> ">
"> ">

">">"> ">


 

Mijn persoonlijke records zijn:

Drie plassenloop  feb 2013
 
5km 
17:57
Mid Winter Marathon Apeldoorn 2013
 
42km
2:55:03
Vlietloop Voorschoten
 
21km
1:22:00
Vlietloop Rijnsburg 
 
10km
34:43
RondjeVoorne  2010                      
 
50km
4:06:29
The Run Winschoten 2010
  100km 9:05:08
120 km Texel  2011
 
120km 
12:35:53
Ultra Balaton 2011 
 
212km 
25:13:48
6 uursloop Stein 2011
 
71,450km
6:00

 

Loop agenda

 2015    
 14 mei Hanepoelloop Rijpwetering  21km
 7 jun marathon Hoorn  42km
 6 jul tot 10 jul

Al Andalus ultimate trail

spanje

 230km  5days
6 sept Oostland halve marathon 21km
20 sept DenHaag marathon 42km
27 sept Geuzenloop Zoetermeer 21km
11 okt pijnenburg bos marathon soest 42km
8 nov Rursee marathon Duitsland  
28 nov Drie bruggen ultra Kampen  65km

 









Reacties (39)

 

 

 

Eigenlijk waren de voortekenen er al langer, ik was er wel een beetje klaar mee dat hele lange lopen.

Verder dan pakweg een kilometer of 60 vind ik niet meer leuk.

Het lichaam kan wel ,meer dan prima zelfs ,maar het hoofd is er klaar mee.

Tijdens de trainingen voorafgaande aan de 120 van Texel had ik dat al, misschien is het zelfs met of na mijn deelname aan de Spartathlon wel echt over gegaan.

Ik wilde wel, ik wilde zelfs nog wel een keer naar Sparta maar iets in me was er klaar mee ,en voor dit soort afstanden heb je gewoon 100% nodig.

Natuurlijk na die “mislukte” Spartathlon heb ik nog leuke dingen gedaan een 9e plek op de Al Andalus ultimate trail ,en een 3e plek vredesloop in den Haag de ultra van 57km en een 2e plek ook daar in den Haag een jaar later op de marathon ,en een sub 3 uur op de marathon van Apeldoorn toen dat nog een echte marathon was in 2:55:03 om precies te zijn.

Dit jaar had de kroon er op moeten komen door een hele mooie snelle 100km te lopen in Winschoten maar dat gaat niet meer gebeuren. Ik had mezelf beloofd dat ik hier dit jaar snoeihard voor zou trainen, ik zal niet zeggen wat het doel had moeten zijn want uiteindelijk is niet gelopen niks.

Ik stop dus met blijven doen wat ik diep van binnen niet meer leuk vind.

Maar ik blijf doen wat ik wel heel leuk vind en dat zijn wedstrijden tot ongeveer 60km, pin me niet vast op een km meer of minder.

Deze ga ik bij voorkeur lopen bij mooi weer, ik heb namelijk een hekel aan slecht weer.

Ik hoef mijn brood er niet mee te verdienen, ik moet niet en ga dan ook niet meer doen wat ik diep van binnen niet meer leuk vind.

 Starten op een wedstrijd in de winter waarbij ik niet binnen een uurtje of 3 aan de soep kan zitten ga ik dus het liefst uit de weg.

Ik ga wel meerdaagse doen waar mogelijk, dit jaar ga ik naar de Al Andalus en misschien volgend jaar weer zoiets maar dan op een andere plek.

Dit jaar staat er een marathon op het programma waar ik wil proberen een pr te lopen ik ben benieuwd of dat lukt ,ik ben al een poos bezig aan mijn snelheid te werken en heb hier heel veel zin in.

Terugkijkend op wat ik aan lang werk gedaan heb ben ik best een beetje trots op mezelf ,ik had het niet voor mogelijk gehouden dat ik zelfs maar 100km zou kunnen lopen.

 Maar heb inmiddels  veel mooie en soms bijzondere trainingen van soms verder dan 100km gelopen

Een 19e plek op de Ultra Balaton 212km in 25:13:48 

De Ardennen mega trail van 80km waar het heel warm was en ongelofelijk zwaar.

En zo zijn er best wel meer hoogtepunten te bedenken.

Ik zit dit verhaaltje echt niet heel zielig te typen of zo , nee dat zeker niet wat komen gaat is ook leuk met het enige verschil een paar kilometers minder aan één stuk, en meer plezier in wat ik doe.

Het steeds uitstappen word je ook niet echt vrolijk van kan ik je zeggen.

Hierbij nog de cijfertjes van mijn verrichtingen op Texel ,ziet er niet eens heel slecht uit, het plan was 5:30 per km ik zat er regelmatig onder maar toen ik de knop na 50km omzette zakte de moed me letterlijk in de schoenen en begon alles pijn te doen mijn benen liepen vol en ik was niet meer vooruit te branden.

Ik kreeg het koud en was er zo klaar mee.

Ik wilde in ieder geval door lopen naar het keerpunt op 60km dit viel niet mee met deze benen en vandaar door te lopen naar den Burg maar dat bleek al snel heel zwaar te zijn gelukkig kreeg ik een lift van Henny van Velzen.

 

De volgende dag toen we naar huis wilden gaan bleek onze auto te zijn weggesleept. Dan sta je toch even raar te kijken als je denkt je auto in te kunnen pakken en je vindt een markt kraam op de plek waar gisteren je auto nog stond.

Zo’n beheer mevrouw wist me te vertellen dat ik om half negen bij het gemeentehuis moest zijn en dan na 137 euro te hebben afgetikt mochten we weer met de auto weg .

Lekker, we wilden de boot nemen om 8:00 omdat Karin op tijd op d’r werk moest zijn en nu dit anderhalf uur wachten.

Maar op het bord stond Maandag en natuurlijk je raakt ook in de war van die feestdagen maar ik wist toch zeker dat het vandaag dinsdag was.

Dus iemand had schijnbaar een foutje gemaakt.

Dus fotootje van het bord gemaakt en om 8:30 naar het Texels gemeentehuis waar we toevallig een heel erg vriendelijke mevrouw troffen die toevallig even bij de balie bezig was en schijnbaar heel goed de juiste weg wist te bewandelen in dit gemeentehuis.

Ze had direct in de gaten dat dit van geen kant klopte en heeft best snel geregeld dat we onze auto op konden halen zonder te betalen

Iemand van beheer wist nog even te melden dat het haar niet handig leek als we beklag gingen aantekenen.

Ik kan je zeggen dat dit een foute opmerking was ,nu ga ik zeker in beklag !!

Het was een leuk weekeinde in Texel met een beetje een bitter einde ik denk niet dat ik er nog ooit kom, niet om te lopen en zeker niet om te parkeren, waarbij ik nog wel even wil aantekenen dat het een schitterend eiland is met heel erg mooie natuur.

En dat we een meer dan geweldig goed B&B hadden.

 

 

Reacties

Mijn oude Raidlight vervangen voor een nieuwe Raidlight Ultra Olmo 5

De oude heeft me vele kilometers bij gestaan vele tochten en 2x de Al Andalus ultimate trail,

Heel wat keren heb ik de naald en draad terhand genomen om de zwakke stiksels weer op te lappen hij is inmiddels stijf van het zout en nog een seizoen zouden weer heel veel van mijn naald en draad kunsten vergen.
Je ziet dat inmiddels ook deze Olmo 5 geëvalueerd is en er een hoop nieuwe handigheidjes aanzitten.
Zondag maar eens testen tijdens een heel vroeg tochtje door duin en strand van 60km en daarna nog 2 weken met oplopende kilometers tot 80km voor Texel zal toch een beetje kilometers moeten maken voor ik me aan die 120km wagen .

 

 



Reacties



Na een paar jaar afwezig te zijn geweest ,heb ik om redenen die me even ontschoten zijn me ingeschreven voor de 20 van Alphen.

Ik houd niet van die massale wedstrijden maar met het oog op het snelle werk van de laatste tijd,

Heb ik denk ik toch voor een 20 km gekozen.

Ik wilde eens kijken hoe het er voor stond of de snelheid omhoog ging zodat ik voor de komende wedstrijden die ik ga lopen inderdaad kan lopen wat ik daar wil lopen.

Een drie tal wedstrijden dit jaar heb ik uitgekozen om te proberen mooie tijden of klasseringen te lopen.

Vandaar dat vele snelheidswerk.

Zo had ik bedacht weg te gaan met een snelheid van 3:45/km simpel gerekend zou je dan uitkomen op 1:15 op de 20km ,maar er van uitgaande  dat je dit nooit helemaal strak zou kunnen lopen had ik er op gerekend dat ik op 1:20 uit zou kunnen komen.

Maar toen wist ik nog niet wat voor een weer het zou worden.

Toen ik dan ook ‘s morgens naar buiten keek wist ik eigenlijk genoeg dit zou niet gaan lukken ,met zoveel wind vergeet het maar gewoon.

In Leiden anderhalf jaar geleden maakte ik ook de fout te doen wat ik geplant had zonder rekening te houden met het weer de toen gehoopte 2:50 op de marathon werd een marteling met als resultaat ongeveer 3:30.

Nu zou ik wel zien maar 1:20 zou niet lukken en dat zou gezien de omstandigheden dan ook helemaal niet erg zijn.

In het start vak kwam ik al snel een aantal bekende tegen, even een praatje.

Op de vraag wat ik van plan was ,een geen idee zie wel misschien 1:25.

En dan de start tweede rij en snel weg ,ik kom in een groepje te lopen een derde groepje denk ik.

De eerste 5 km gaan hard , te hard met km 3:38   3:47  3:54  3:50  3:57 Ik besluit het groepje te laten gaan ,maar er is een probleem achter me is niemand in de buurt ,ja heel ver weg.

Dus ik zou het alleen moeten doen ook straks tegen de wind in , ik besluit dat dat dan maar zo moet.

Ik loop door en loop lekker makkelijk mijn eigen tempo.

Het is niet te koud , ik had er voor gekozen om in het kort te lopen een korte short en een shirtje met korte mouwen een singlet leek me te koud maar achteraf had dit ook prima gekund.

Ik liep in mijn nieuwe outfit die ik door Runnersworld Zoetermeer aangemeten heb gekregen.

Runnersworld gaat mij ook het komende jaar weer steunen in het behalen van mijn doelen door mij met raad daad en goed advies bij te staan wat op zich  natuurlijk helemaal niets bijzonders is omdat ze dat bij ieder klant doen dat goede advies geven maar ik mag dan ook nog in een fraaie outfit lopen met het Runnersworld Zoetermeer logo ik ben dan ook heel blij dat Runnersworld mij weer wil sponseren.

Langs het Aarkanaal had ik de wind schuin in de rug ,ik heb niet het gevoel dat je er echt veel voordeel bij hebt maar het loopt allicht makkelijker dan wind schuin van voren, zou je zo denken.

Bij de brug word het anders terug aan de andere kant van het water met de wind schuin van voren.

Er komen twee lopers achter me lopen om te profiteren van mijn brede schouders ,ik vind het prima ik loop heerlijk en ik loop het zelfde tempo als met de wind in de rug.

Ik kan dit op kracht tegen de wind in, de hoek om wind pal in het gezicht nu wordt het echt stoempen  maar ook nu loop ik heerlijk.

Aan het einde van deze weg een keerpunt ,hier komen de 10km lopers er bij.

Het is de bedoeling dat zij rechts blijven en dat wij op een daarvoor afgezet stuk dmv pionnen links lopen.

Maar de Nederlander is eigenwijs en dus moest ik regelmatig om die tien kilometerlopers heen.

Iemand ziet ineens zijn familie en schiet voor me langs ik rem niet en mijn schouder leert de man dat hij dit de volgende keer misschien   beter anders moet doen.

En nu weet ik direct weer waarom ik niet van die drukke evenementen houd wie bedenkt dit slalommend en nog steeds best snel werk ik me door de drukte heen ik zie de streep het kan 1:20 wie had dit gedacht beetje gas nog en ja net aan 1:20:55

Ik ben blij met deze tijd misschien mijn snelste 20km tijd ooit ,ik weet het niet.

Ik ben op de goede weg.

Op naar de volgende mooie wedstrijden , de eerste is nu de 120 van Texel maar dat is er een die niet relevant is.

Niet belangrijk voor waar het dit jaar echt om gaat.


Reacties

Het gaat goed ,het aantal km’s in de week lopen op en de snelheid gaat ook steeds beter.

Duurloopjes gaan met een hoger tempo maar ook makkelijk en het aantal kilometers in de week zijn al de 100km in de week ruim gepasseerd afgelopen week 122km en deze week staan er 134 op het schema.

Natuurlijk zijn het maar cijfertjes maar ik merk dat ik dit wel met enig gemak kan doen.

De baan trainingen deed ik tot voor kort in 4 min/km en die gaan nu in 3:50/km mijn duurloopjes waaronder het beruchte hardloop forensen gaan regelmatig sneller dan 5 min/km  

Het begint er op te lijken ,maar..

Niet alles gaat goed ,zo heb ik al een paar maanden last van een verkoudheid ,even als verledenjaar winter niet heel erg maar het is er wel ,snotteren soms een beetje vol hoofd.

En zondag net op de dag dat ik de Noord Aa polderloop bij de Roadrunners in Zoetermeer eens flink wilde knallen ,eens kijken of ik al in de buurt van de 55min op de 15km zou kunnen lopen.

Zondag werd ik dus wakker met een kriebel in de keel beetje keelpijn ,gewoon iets meer dan een beetje verkouden.

En toch... tja een beetje vervelend maar lopen met een beetje verkoudheid lukt wel ik loop al maanden verkouden rond en best goed ook.

De start van de Noord Aa polderloop ,ik had mezelf op de voorste rij gezet ,voorin starten rap weg en vollebak gaan.

Naast me stond Jeroen ,die zou de 10 km lopen en ik wilde bij Jeroen in de buurt blijven.

Al snel kwamen we met zijn drieën te lopen Jeroen ik en een jongen met geel jasje van minimaal de helft van mijn leeftijd deze jongen zag er snel uit maar ik verwachte eigenlijk een beetje dat deze ook de 10km zou lopen.

Na en kilometer of 4 moest ik Jeroen en die jongen laten gaan ,een beetje maar, ik hing er achter een meter of 4 en dat bleef het ook en tijd .

Ik kwam weer wat dichterbij maar het gat bleef ze liepen dan weer iets weg maar niet zo veel.

Toen het punt waar de 10 kilometer lopers links gaan en de 15k lopers rechts af ook de jongen ging naar rechts op dat punt kwam er een groepje voorbij 3 man te snel om aan te haken ik had al eens omgekeken en had ze niet gezien ,ineens waren ze er.

Ik hield het tempo strak rond de 3:50 per km na een kilometer of 9 ongeveer zag ik de jongen in zijn zij grijpen eerst de ene kant toen de andere kant ,duidelijk een probleem ,kramp misschien.

Ik liep op hem in.

Ik wilde naar hem toe lopen en dan vol ga voorbij zodat aanpikken voor hem onmogelijk zou zijn.

We hadden een rot stukje wind het tempo zakte tot iets boven de 4 min/km maar ik kon op zo’n manier voorbij dat zeer waarschijnlijk de moed in zijn schoenen zakte.

Voor me een groepen van drie maar ik kon er nooit meer bij komen een 7e plek 59:41 zeker geen 55 min volgens de trainer ook onmogelijk en ik denk dat dat ook zo is ,in ieder geval onder omstandigheden als deze verkouden lopen gaat wel maar geen top tijd.

 

Op advies van iemand ga ik eens flink aan de supplementen vitamines mineralen enz enz

Die verkoudheid moet over, en natuurlijk een beetje beter weer ,en lopen in zomer tenue zou ook wel een beetje helpen.

Ondanks dat ben ik wel tevreden ,ik heb heerlijk gelopen en natuurlijk was de hele ambiance weer super het was weer heel gezellig na afloop ,ook dat hoort er een beetje bij.

de volgende dag stond er een duurloopje op het programma een rustig duurloopje van 45 min die eigenlijk helemaal niet zo rustig was en vandaag ,hardloop forensen terug naar huis weer heel makkelijk ruim onder de 5 min/km.

Ja het wordt steeds beter maar geduld mijn doelen waarvoor ik train liggen in de zomer dan moet het gebeuren.

Ja ik weet het ik wil altijd hard  en goed maar het komt wel, harder in de zomer.

En toch dit geeft wel een goed gevoel ik denk dat ik op de goede weg ben.

 

 

Reacties

De Meerhorstloop in Stompwijk altijd een mooi begin van het jaar.

Al een aantal jaar loop ik hier mee gewoon een gezellige loop diverse afstanden en een mooi parcours.

Het weer dat weet je maar nooit regen ,wind sneeuw maar ook zon behoord tot de mogelijkheden.

Twee jaar geleden bijvoorbeeld liep ik hier in mijn korte broek ik won er toen met een parcoursrecord zelfs.

Verledenjaar dacht ik het zelfde te kunnen doen maar de super sterke Pascal van Noorden was veel en veel te rap voor mij en ik zelf liep veel minder goed dan het jaar er voor.

En dit jaar had ik het idee dat ik sneller zou moeten kunnen zijn dan twee jaar geleden.

Ook dit jaar was er weer een te sterke man aanwezig Peter Schrader van de Roadrunners is echt een maatje te groot voor mij dat wist ik.

Het voordeel met dit soort loopjes is dat je vaak de zelfde mensen tegenkomt en zo ook nu weer.

Bij de start keek ik even rond , een maan met baardje  inderdaad die herkende ik nog wel van vorige edities gaat heel snel weg maar vaak kan ik er vrij snel voorbij en dan ben ik hem kwijt.

En Hessel de Boer een heel bekend gezicht deze loper zag ik in het verleden vaar als ik vanaf mijn werk kwam hardloopforensen dan liepen we elkaar tegemoet ik met rugzakje uit mijn werk en hij aan een duurloopje bezig , vaak op de zelfde plek en dan groeten we elkaar en liepen we door.

Ooit kwam ik hem in een andere setting tegen in het burger in het Stadshart en zelfs toen die herkenning lotgenoten even knikken als groet en weer verder.

Nu voor de wedstrijd liepen we samen in rond het voetbal veld even een praatje ,het leuke van lopen je bent lotgenoten bezig met het zelfde , en in dit geval zeker omdat wat snelheid betreft aan elkaar gewaagt zijn.

 

De start ,

Zoals verwacht is Peter zo weg natuurlijk doe ik geen eens een poging mee te gaan zou zinloos zijn en na 5 km zou het dan over zijn ben ik bang.

Ik ga samen met Gian Lelieveld in eigen tempo 3:39 misschien wel een beetje hard we lopen voor de wind.

De avond ervoor nog had ik gekeken in mijn oude Garmin data hoe ik het twee jaar geleden deed theoretisch zou het nu dus sneller kunnen.

Maar een blik in die cijfertjes deed me schrikken jeetje 3:45 per km gemiddeld kan ik dat echt?

Dit was ik nu dus aan het doen dit moest dan het tempo zijn het voelde goed het kan.

Maar waarom heb ik dan het gevoel dat als ik mijn kilometertjes op de baan loop  met 2 min rust dat veel zwaarder voelde terwijl ik dit gewoon 15km achter elkaar kan?

Natuurlijk het gaat niet helemaal vanzelf maar het voelt goed tegen de best wel pittige wind zak ik niet eens veel in.

Ik kijk om Gian ben ik zeker kwijt maar Hessel loopt op 200mtr schat ik ,gang is alles doorlopen.

 

 

Bijna ben ik er tegen wind dan een brug ik kijk boven op de brug om en zie dat Hessel dichterbij komt ,dit gaat me niet gebeuren niet nu bijna op het einde ,ik versnel en als tweede kom ik over de streep in 58:44 Peter was er al even die deed het in 55:05 en Hessel in 58:48.

Het was weer geweldig het blijft leuk in dat Stompwijk.

 

 

De volgende dag geen centje pijn de benen voelde als of ik nooit een wedstrijd gelopen had.

Ik kon dus gewoon op de baan trainen en inderdaad inlopen ging geweldig loopscholing ook de versnellingen prima voelde niets tot dat het kernprogramma begon 3:50/km was te snel ik besloot me terug te laten zakken naar een groepje dat langzamer ging 5 versnellingen deed ik 5 x een km en toen was ik er klaar mee zelfs dit was zwaar .

De volgende dag was ik niet helemaal lekker niet ernstig ,op het schema stond rust en dat kwam nu prima uit.

Misschien was dit toch genoeg 3 dagen 20km één dag 18km in tempo 4:45 en dan een wedstrijd die baantraining was misschien toch te veel.

Vandaag niet gelopen vanmiddag na mijn werk even wezen buurten bij Runnersworld Zoetermeer en vanavond op tijd onder de wol , morgen gaat de wekker weer om 4:30 hardloopforensen ,lekker rustig aan op een lage hr.

En zoals ik het nu kan bekijken blijft het morgen droog en hele opluchting al maakt het niet uit weer of geen weer natter dan nat kun je niet worden en op kou kun je je kleden al moet ik eerlijk zeggen ik loop liever in een zonnetje met een graadje of 25 .

Reacties

Spijkenisse de Spark marathon ,hoeveel heb ik die al niet gelopen?

Ik zou de medailles na kunnen tellen maar ik denk zo uit de losse pols dat het er zeker 6 zijn.

Elk jaar sta ik er weer aan de start ,waarom?

Het weer is vaak niet mijn weer zelfs harde hagel heb ik er wel eens mee gemaakt.

Het is wel een "kleine"marathon ik houd nu eenmaal niet van dat massale.

En de sfeer is er heel leuk , tja ik weet het niet ik heb gewoon een goed gevoel bij deze marathon.

 En elk jaar gaat het weer het zelfde ,eerst startnummer op halen dat was voorheen gewoon in de kantine maar inmiddels in een heuse sporthal ,Ja ook deze marathon lijkt te groeien.

Daarna een kopje koffie zoals ik het altijd graag heb voor een wedstrijd even rustig voorbereiden praatje maken hier en daar ,in ieder geval rust.

Dit jaar leek dat even anders te lopen toen ik bij het oversteken van een weg met knipperende stoplichten bij het optrekken achter op een plotseling remmende voorganger “knalde”

stapte de auto uit klaar om de beste kerel eens even flink verrot te schelden ,

Maar ik herkende in de man een voor mij bekende hardloper ,tja en die doen netjes tegen elkaar.

na even vluchtig de schade bekeken te hebben ,besloten we de rest dan maar in de sporthal af te handelen.

Hij had een flinke scheur in de achterbumper en bij mijn autootje was niet eens vuil verplaatst.

Na enig administratief gedoe begon dus de marathon dag echt.

Nog even een praatje in de sporthal met wat bekenden, en dan omkleden en toch nog dat bakkie koffie in de kantine.

Toen naar buiten ,inlopen.

Inlopen was vandaag belangrijk ik had stilletjes bedacht dat ik vandaag maar eens moest gaan kijken hoe ik er voor stond.

De afgelopen weken ging ik steeds makkelijker best hard lopen , ondanks een aanhoudende verkoudheid die zich in een soort golfbeweging manifesteerde.

Soms werd ik er zelfs een beetje moedeloos van ,maar aan de andere kant verleden jaar had ik het zelfde probleem, gaat wel weer over.

dit gold ook een beetje voor pijntjes hier en daar soms vervelend maar niet echt verontrustend.

En koud ik heb het nog nooit zo koud gehad als nu maar ik neem aan dat het alles te maken heeft dat ik acht kilo isolatie materiaal kwijt ben en daar mee ook 8 kilo minder mee te slepen wat dan wel weer en voordeel is.

Ik had bedacht dat ik zou starten met 4:10 per km en dan zou het lijf vanzelf wel aangeven of dit te hard was of dat ik zo door kon, veel moeilijker was het niet .

De start , mijn snelheid in de gaten houden zodat ik in ieder geval niet te hard weg ging.

Dit ging prima ,het gevoel was goed het parcours daar in tegen liet nogal wat te wensen over hier en daar.

Plekken die nog steeds in de schaduw stonden waren soms glad als een ijsbaan.

En op open stukken stond een pittige wind.

Voor me zag ik een groepje vormen en met een aantal stevige passen sloot ik aan, maar al snel liep ik voor op.

Voor me liep een loper in het zwart maar al vrij snel besloot deze verder op te gaan kijken.

Ik overwoog mee te gaan maar ik durfde dit niet aan ik zou me misschien wel stuk lopen .

Ik besloot me aan min pan te houden.

Ik zat voorin in het veld ,maar in dit groepje was niemand die de kop over wilde of kon nemen.

Bij 20km liep ik te klooien met mijn gelletje en verloor aansluiting bij de groep maar al snel was ik er weer bij en liep ik weer op kop.

Bij 25km werd ik ingehaald door een snelle loper met een begeleider op de fiets ,ik besloot dat dit het moment was om me los te maken van de groep.

Ik versnelde iets en liep bij de groep weg.

et voelde nog steeds goed en ik kon tempo houden ,tot we aan de grens van Spijkenisse waren het tempo zakt iets nog 7km te gaan.

Ver voor me zag ik een bekende lopen ,duidelijk was daar het beste ook van af en ik besloot te versnellen , een mooi tussen doel zo en toen ik er was was het dan ook er op en er over.

Steeds had ik het idee dat een sub 3 er inzat maar ik verloor toch iets te veel of ik had eerder al niet goed gerekend ook dat zou best  mogelijk kunnen zijn , ik loop nu eenmaal beter dan dat ik reken.

Uiteindelijk kwam ik in 3:03:20 over de streep ,ik was tevreden in Etten Leur liep ik 3:03:29 .

twee van deze marathons best dicht bij elkaar in omstandigheden die nu eenmaal niet de mijne zijn.

Dat blijft altijd spannend in deze tijd van het jaar.

Maar het belooft wat voor het voorjaar waar ik tegen mijn gewoonte in eens een marathon ga lopen waar ik echt voor getraind heb voor deze marathon gaat alles uit de kast als opmaat voor Winschoten.

Maar als ik nu al zo goed ga heb ik er alle vertrouwen in dat ik die lijn kan door zetten.

Reacties

 

 

 

 

 

 

Daar sta je dan ,voor het raam vier hoog uitkijkend over de kruinen van het Gouwebos hier in Boskoop.

Weer thuis na een geweldig weekeinde in Duitsland.

Het valt me op dat de kleur die verleden week nog wel te zien was in het Gouwebos een pracht van verschillende herfsttinten gewoon verdwenen is.

 De kleur is uit het bos, de aankondiging van de echte herfst.

Afgelopen weekeinde hadden we ook een mooi uitzicht maar dan over de heuvels rond Simmerath ook een pracht aan kleuren en een Rursee dat er zo mooi bijlag.

Maar we waren hier niet alleen voor de mooie kleuren en vergezichten.

Wij Jeffrey Jeroen en ik incl. partners waren hier ook om een stukje te gaan lopen.

Zaterdag eerst een 5 kilometer als opwarming en een beetje wennen aan het parcours en Zondag zouden Jeroen Jeffrey en Karin starten op de 16,4km en ik zelf zou de marathon doen.

De 5 kilometer ging ik voor mezelf lopen en Jeroen zou Karin naar een toptijd hazen even als Jeffrey die de hazen taak voor zijn vriendin op zich had genomen.

 

 

Ik stond bijna voorin bij de start ik had nog geen idee wat ik zou gaan doen ik wilde hard maar niet voluit .

Ik sprinte na het startschot naar het pad waar we in moesten om van voren te zitten, eerst een stukje vlak en dan een klim een lange klim en ik merkte dat mij dit heel makkelijk afging.

De trainingen op de skiberg betaalde zich uit.

Naar beneden ging het ook lekker ik kan dat , me laten vallen en ik liep dan ook op mijn voorgangers in de laatste kilometer een Duitsesnor een snor die we bij de start al de pornosnor hadden omgedoopt.

Bijna voor de finish was ik bij de snor maar trok hij de sprint aan ik wilde met het oog op de marathon niet forceren en liet hem gaan.

Beetje jammer achteraf, daar hij daarmee eerste in onze leeftijdscategorie werd ,dit heb ik dan ook de hele avond moeten horen.

Zondag de marathon echt 15 min voor de start lag ik nog ontspannen op mijn hotel bedje  ongelofelijk een hotel 100mtr van de start.

Ik voelde me niet top fit een beetje verkouden keelpijn  maar lang niet zo erg als dat Jeroen dat was en ik hoopte dan ook dat tijdens het lopen dit niet echt een probleem zou opleveren.

Ik wist dat ik gelijk bij de start snel weg moest van voren proberen te zitten omdat je rond 8km bij een stuwmeer komt met een hele steile smalle klim waar als het te druk is je tijd gaat verliezen.

Al heel snel liep ik lekker ik kwam samen te lopen met een loper van T.V Konzen iemand uit de buurt dus e dat bleek ook wel aan de hoveelheid mensen zijn naam riepen.

Ik merkte dat berg op ik de sterkere was en bij hem weg kon lopen wat ik niet deed.

En naar beneden waren we even snel , ik kan goed dalen maar hij kon dat ook .

Alleen op het asfalt waar het vlak was was hij sneller ik kon hem dan ook laten gaan omdat ik wist dat in de klim of in de modder ik wel weer bij hem kwam.

Een derde loper sloot aan maar bij elke klim moest deze lossen maar hij kon in de afdaling het gaatje steeds weer dicht lopen.

Nog 30 km ik besloot in de klimmetjes weg te lopen en da laatste liepen we er af .

In een dorpje een hele steile klim kwam ik zelf even in de problemen eenmaal boven deed mijn keel wel pijn en werd ik een beetje licht in mijn hoofd de benen voelde raar en ik besloot in de afdaling te herstellen maar de man van T.V Konzen was weg.

Ik herpakte me weer het tempo kon weer omhoog.

Ik ging lopers inhalen die het moeilijk kregen ,eigenlijk had ik de hele weg al lopers ingehaald.

En T.V Konzen bleef in zicht.

Voor me liep de tweede dame ,een mooi richt punt en zo kwam ik weer steeds dichter mij de loper van T.V Konzen maar ik finishte toch nog een stukje achter hem net achter de twede dame in een mooie tijd van 3:14:14 een kwartier sneller dan verleden jaar en een tijd die heel mooi was voor dit zware parcours en een 17e plek in een veld van 500 lopers  ik was hier heel blij mee.

Toen ik na afloop met Jeroen stond te praten leek het net of mijn keel dicht werd geknepen geen lucht last van mijn keel ,de verkoudheid.

Nu een dag later geen centje pijn natuurlijk nog wel verkouden maar dat is alles , wat over blijft is een goed gevoel over een top weekeinde een heerlijk sportief weekeinde met hele leuke mensen .

Volgend jaar weer

 

 

Reacties

Een uurtje later mijn bed uit door de wintertijd ,eigenlijk al een goed begin van de dag vooral het vooruitzicht dat ik de komende winter steeds dat uurtje later mijn bed uit mag.

Wat mij betreft schaffen we die hele zomertijd af.

Nog even een eierkoek en een flinke beker koffie ,en dan samen met Karin naar Rijpwetering om mijn vader op te halen.

Het is namelijk zo , dat er geen Brabant marathon is zonder mijn vader erbij.

In de loop van de jaren is er een traditie ontstaan dat ik eerst even de marathon ga lopen en daarna gaan we naar cafe de Klomp om een paar biertjes te drinken samen met Geert van Leeuwen die ook nu weer bijna 60 jaar oud van de partij was een halve marathon gelopen en dan de tweede helft in het cafe van Etten-leur.

Maar eerst diende er dus gelopen te worden , Karin had zich ingeschreven voor de 10km zij starten om 10:30 en ik  zou er een kwartiertje na starten.

Na eerst Karin te hebben zien vertrekken , ging ik zelf wat inlopen , iets wat niet eens mee valt ik kom steeds bekende tegen even een praatje ,en weer verder .

Een paar versnellingen, nog even wat afwateren ,en dan het startvak in .

Vooraan rij 2 of zo ,ik was niet echt wat van plan ik wilde weg gaan op 4:15/km en dan wel zien hoe het zou lopen.

Ik hou van deze marathon met zijn afwisselende parcours en het was mooi weer niet te warm en niet te koud en een matige wind.

Na de start kwam ik al snel in een groepje te lopen met Wim Douw en Dave Boone , en in de groep van een man of 15 liepen voorop twee andere lopers waarvan de ene duidelijk de andere naar waarschijnlijk een sub 3 wilde hazen.

De groep begon zich te vormen en Wim en Dave gingen naar voren de twee man gingen ook en ik kon makkelijk mee.

Voor mijn gevoel liep ik mooi en makkelijk we liepen tussen de 4:05 en 4:15 maar na een kilometer of 15 moest ik de groep laten gaan ze waren gaan versnellen en ik besloot net als Dave al eerder deed mijn eigen tempo te blijven lopen 4:10 4:15 was hard genoeg en ik kon dat op dit gedeelte van het parcours makkelijk hier was de wind gunstig .

Op 20km stond mijn vader aan de kant om me een Torq gel aan te reiken om de 10km pak ik zo’n gelletje misschien zou je om de 5km zo’n gelletje moeten nemen wat geen straf zou zijn want naast dat het gewoon werkt zijn ze ook nog eens heel erg lekker bijvoorbeeld de appel crumble is zo lekker appeltaart maar dan zonder de slagroom.

In 1:27 kwam ik door op de halve marathon  ik liep alleen en ik liep makkelijk .

Achter me kwam de eerste dame , ze sloot aan, waarschijnlijk was ik een prima wind vanger voor haar, en ik probeerde zo te lopen dat ze hier enig voordeel aan kon hebben dus niet op de kant.

Ze ademde zwaar maar dat zegt niks, zelfs als ik ontspannen loop adem ik zwaar maar bij de volgende drankpost stapte ze uit.

Ik ging verder had de indruk dat de wind op was gaan zetten , het ging nog goed maar rond de 35km kon ik niet meer onder de 4:30 komen een sub 3 had er nog ingezeten maar niet  op deze manier forceren had ook geen zin ik probeerde zo netjes mogelijk te lopen aandacht voor mijn techniek leidt mij af ik voelde mijn rechter hamstring een beetje de zelfde die in Winschoten roet in het eten gooide maar met nog 7 km te gaan ging dat niet gebeuren dan in ieder geval  onder de 3:05 , kom op doorlopen .

Het voelde nog steeds prima ,natuurlijk niet fris meer logisch na 35km gewoon doorlopen en eindelijk daar was het dun doek de finish 3:03:29 stond op de klok 22e van de 267 lopers tevreden dat zeker.

 

Reacties

 

 

Ik had een plan Winschoten 100km het NK 3 maal liep ik hier eerder één maal 3e in mijn leeftijdscategorie één maal 2e en een keer uitgestapt.

Nu had ik mijn zinnen gezet op een 1e plek in mijn leeftijdscategorie.

Ik wist er zijn veel sterke lopers in deze categorie , maar ik had getraind ik wist wat ik kon.

En zo ging ik ook naar Winschoten toe na een periode dat het wat minder ging zou ik het nu weer om kunnen keren.

Natuurlijk ik was er nog niet eerst nog even die tien rondjes lopen.

Alles klopte we zaten in een geweldig hotel ,die avond ervoor hadden we nog genoten van een heerlijke pastamaaltijd bij clubgenoot  Tom Maessen en zijn partner en de Zoetermeerders Bob Verbruggen  en Frits van der Lubben.

De volgende morgen aan de start ,ontspannen stond ik in het startvak  dit zou lukken alles voelde goed de nieuwe Hoka one one Stinson zaten als gegoten maandag nog had ik gevoeld hoe heerlijk ik op deze schoenen liep en zo makkelijk hard, en dat had ik nu nodig ik zou hard gaan ik wist het ik kon het 4:45 per kilometer was het plan.

Eerst had ik nog even overwogen om als een soort van veiligheid 5:00 per kilometer te doen.

Maar waarom ik had getraind ik had er heel veel voor gedaan ik was sinds mijn vakantie van 83 afgevallen naar 77kg de bedoeling was eigenlijk 74kg maar dat wilde gewoon niet lukken.

De start weg ,  en na een kilometer of anderhalf a twee zat ik in mijn ritme tjonge jonge.

Ik liep zo lekker zo makkelijk de eerste ronde 48 min.

De doorkomst mijn verzorging een gel van Torq ik had hier mee getraind niet alleen goed spul maar ook heel lekker, en water aangelengd met Elete daar loop ik al een aantal jaren mee ook in het warme Andalusie en ik ben daar heel tevreden mee.

De tweede ronde 47 min ,en zo zou het blijven ronde naar ronde nagenoeg vlak.

Ik kwam in een groepje te lopen met Jan Suijkerbuik  en Wim Douw Christiaan van Meurs kwam ons voorbij en even later liep ik naar Christiaan toe samen hebben we een stuk opgelopen pratend zelfs.

Ik liep bij hem weg een ronde later denk ik kwam Christiaan me weer voorbij hij had nieuwe krachten gevonden denk ik.

 

Ik bleef vlak lopen ronde na ronde over het vernieuwde maar heel mooie parcours door Winschoten.

Dave Boone was ik al eerder gepasseerd maar na 50 kilometer kwam Dave me weer voorbij hij ging versnellen.

Het verbaasde me niet echt Dave is nu éénmaal een stuk rapper dan ik en met zijn 28 een heel beetje jonger.

Ik liep op een gegeven moment op de 4e plek overall 3e plek voor het NK en 1e in mijn leeftijdscategorie.

En toen gebeurde er iets waarvan ik denk dat dat waarschijnlijk de rede is dat ik uiteindelijk de finish niet zou halen.

Iemand zei me je gaat te hard dit hou je niet vol zo laat het tempo zakken dan kun je de laatste ronde altijd weer versnellen.

Zeg eerlijk, een logisch en aannemelijk verhaal  maar achteraf denk ik dat ik beter in mijn flow had kunnen blijven ik ging geforceerd het tempo drukken wat in de eerste instantie niet wilde lukken.

Ik denk dat dit de basis was van de problemen die ik ondervond mat mijn hamstring ,van het één op het andere moment pijn klaar ik kon niet meer goed lopen.

Nooit heb ik blessures en nu dit ik probeerde te rekken stukje rennen nee dat ging niet wandelen Au k….

Ik kon wel janken en ik besloot terug te wandelen naar het Rosarium waar Karin op het terras zat.

Waar Robert Boersma me nog op gang probeerde te praten maar ik wilde niet half wandelend misschien wel met een blessure tot gevolg verder gaan voor een tijd waarvoor ik niet was gekomen.

Ik besloot echt te stoppen klaar over.

 

 De avond na veel gesproken te hebben met Karin wist ik het wel weer de weg waar ik nu ingeslagen was was een goede een paar dingen moest ik er nog aan veranderen dat wel een groot rood potlood streepte een aantal geplande wedstrijden van de kalender.

Volgend jaar de 120 van Texel gewoon als training voor de Al Andalus  waar ik verleden jaar 9e werd daar a ik nu proberen meer uit te slepen en de 100 in Winschoten weer een WK editie.

Daar ga ik het weer doen maar dan de volledig 10 rondjes.

De volgende dag zat ik bij Henk Noor en zijn vrouw op visite mister Winschoten noemen ze deze man wel eens , 24 keer gestart in Winschoten waarvan 15 uitgelopen in tijden waar de meeste van ons kunnen dromen in  1984 7:08:56

Zo zie je zelfs de beste stappen wel eens uit en ook dat zal soms ook best pijn gedaan hebben.

In ieder geval was dat middagje in de tuin bij Henk zeer inspirerend , en helpt me zeker door te gaan met waar ik mee bezig was.

Of de raad aannemen van een ander echt de reden was van de problemen met de hamstring zullen we nooit weten.

Misschien was ik toch wel gestrand door dat ik toch te hard ging ,misschien wel niet.

En toch ik heb hier veel geleerd niet allen in de wedstrijd maar zeker ook na de wedstrijd.

Terug kijken in deze heeft geen zin lopen kun je in de regel toch beter vooruit doen.

Ik heb eergisteren rustig een 4km gedaan dat voelde niet heel goed gisteren 5km en ik kon weer een beetje versnellen.

Vandaag 14,5 km in 1:05:53 en dat voelde weer zo lekker time to fly is de slogan van Hoka one one

Zo voelt dat dus deze tijd klopt zelfs niet helemaal omdat ik tussendoor ook nog even bij Runnersworld Zoetermeer naar binnen was gelopen en er een kilometer tijd van 8 min ergens rond kilometer 10 staat wat ik er alleen maar mee wil zeggen is dat er gelukkig niks kapot is.

Ik ga weer door ga its time to fly wat mij betreft.

 

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl Design by: Mooiestijlen.nl