Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        

Remember, That just because somethings seem nearly impossible

does not mean you should not give it a shot.

Believe, have faith,

then DO! 

Gelopen 

Marathons 71

 Ultra´s        40

totaal         111

 

Mijn naam is Richard van der Klis ik ben geboren 21-08-1963 te Hilversum.

Ik woon samen met mijn vriendin Karin in Boskoop.

En werk bij de Heineken brouwerij in Zoeterwoude.

Éen van mijn passies is hardlopen en dan met name ultralopen dit zijn afstanden boven de marathon afstand.

Dit doe ik in vele vormen of het nu een meerdaagse trail is in het zuiden van Spanje of een hardloop wedstrijd die verder gaat dan 200km ,zoals ik al eens de Ultra Balaton van 212km  in 2011 uitliep en nu met de voorbereidingen bezig ben om de Spartathlon  uit te lopen deze wedstrijd over 246km van Athene naar Sparta blijft een spook dat me blijft achtervolgen in 2012 ben ik hier van start gegaan maar ben ik niet gefinisht.

Maar mijn droom is ooit de voeten van het beeld van Koning Leonidas in Sparta aan te mogen raken.

In voorbereiding op de Spartathlon liggen er nog wat tussen doelen  , zo wil ik tijdens de Al Andalus mega trail waar ik een 17e en een 9e  plaats gehaald heb nu voor een nog beter resultaat gaan.

En wil ik in 2015  de 100 km  in Winschoten lopen in een scherpe tijd .

Naast lopen lees ik graag, luister en maak graag muziek  op onbewaakte momenten wil ik nog wel eens een gitaar vasthouden.

Voor evt vragen mail me gerust richard@vanderklis.eu

 

"> ">
"> ">
"> ">

">">"> ">


 

Mijn persoonlijke records zijn:

Drie plassenloop  feb 2013
 
5km 
17:57
Mid Winter Marathon Apeldoorn 2013
 
42km
2:55:03
Vlietloop Voorschoten
 
21km
1:22:00
Vlietloop Rijnsburg 
 
10km
34:43
RondjeVoorne  2010                      
 
50km
4:06:29
The Run Winschoten 2010
  100km 9:05:08
120 km Texel  2011
 
120km 
12:35:53
Ultra Balaton 2011 
 
212km 
25:13:48
6 uursloop Stein 2011
 
71,450km
6:00

 

Loop agenda

2014    
26 okt Brabant marathon Etten-Leur 42km
9 nov Rursee marathon Duitsland 42km
14 dec Spark marathon Spijkenisse 42km
 2015    
 4 jan  Meerhorstloop Stompwijk  15km
 18 jan  Rokkeveense dekkerloop  10km
 1 mrt  20 van Alphen  20km
 6 apr  120 van Texel  120km
 10 mei  6 uur Steenbergen  -
 6 jul tot 10 jul  Al Andalus ultimate trail  230km 5days
 12 sept  de Run Winschoten  100km

 









Reacties (39)

 

 

Ik had een plan Winschoten 100km het NK 3 maal liep ik hier eerder één maal 3e in mijn leeftijdscategorie één maal 2e en een keer uitgestapt.

Nu had ik mijn zinnen gezet op een 1e plek in mijn leeftijdscategorie.

Ik wist er zijn veel sterke lopers in deze categorie , maar ik had getraind ik wist wat ik kon.

En zo ging ik ook naar Winschoten toe na een periode dat het wat minder ging zou ik het nu weer om kunnen keren.

Natuurlijk ik was er nog niet eerst nog even die tien rondjes lopen.

Alles klopte we zaten in een geweldig hotel ,die avond ervoor hadden we nog genoten van een heerlijke pastamaaltijd bij clubgenoot  Tom Maessen en zijn partner en de Zoetermeerders Bob Verbruggen  en Frits van der Lubben.

De volgende morgen aan de start ,ontspannen stond ik in het startvak  dit zou lukken alles voelde goed de nieuwe Hoka one one Stinson zaten als gegoten maandag nog had ik gevoeld hoe heerlijk ik op deze schoenen liep en zo makkelijk hard, en dat had ik nu nodig ik zou hard gaan ik wist het ik kon het 4:45 per kilometer was het plan.

Eerst had ik nog even overwogen om als een soort van veiligheid 5:00 per kilometer te doen.

Maar waarom ik had getraind ik had er heel veel voor gedaan ik was sinds mijn vakantie van 83 afgevallen naar 77kg de bedoeling was eigenlijk 74kg maar dat wilde gewoon niet lukken.

De start weg ,  en na een kilometer of anderhalf a twee zat ik in mijn ritme tjonge jonge.

Ik liep zo lekker zo makkelijk de eerste ronde 48 min.

De doorkomst mijn verzorging een gel van Torq ik had hier mee getraind niet alleen goed spul maar ook heel lekker, en water aangelengd met Elete daar loop ik al een aantal jaren mee ook in het warme Andalusie en ik ben daar heel tevreden mee.

De tweede ronde 47 min ,en zo zou het blijven ronde naar ronde nagenoeg vlak.

Ik kwam in een groepje te lopen met Jan Suijkerbuik  en Wim Douw Christiaan van Meurs kwam ons voorbij en even later liep ik naar Christiaan toe samen hebben we een stuk opgelopen pratend zelfs.

Ik liep bij hem weg een ronde later denk ik kwam Christiaan me weer voorbij hij had nieuwe krachten gevonden denk ik.

 

Ik bleef vlak lopen ronde na ronde over het vernieuwde maar heel mooie parcours door Winschoten.

Dave Boone was ik al eerder gepasseerd maar na 50 kilometer kwam Dave me weer voorbij hij ging versnellen.

Het verbaasde me niet echt Dave is nu éénmaal een stuk rapper dan ik en met zijn 28 een heel beetje jonger.

Ik liep op een gegeven moment op de 4e plek overall 3e plek voor het NK en 1e in mijn leeftijdscategorie.

En toen gebeurde er iets waarvan ik denk dat dat waarschijnlijk de rede is dat ik uiteindelijk de finish niet zou halen.

Iemand zei me je gaat te hard dit hou je niet vol zo laat het tempo zakken dan kun je de laatste ronde altijd weer versnellen.

Zeg eerlijk, een logisch en aannemelijk verhaal  maar achteraf denk ik dat ik beter in mijn flow had kunnen blijven ik ging geforceerd het tempo drukken wat in de eerste instantie niet wilde lukken.

Ik denk dat dit de basis was van de problemen die ik ondervond mat mijn hamstring ,van het één op het andere moment pijn klaar ik kon niet meer goed lopen.

Nooit heb ik blessures en nu dit ik probeerde te rekken stukje rennen nee dat ging niet wandelen Au k….

Ik kon wel janken en ik besloot terug te wandelen naar het Rosarium waar Karin op het terras zat.

Waar Robert Boersma me nog op gang probeerde te praten maar ik wilde niet half wandelend misschien wel met een blessure tot gevolg verder gaan voor een tijd waarvoor ik niet was gekomen.

Ik besloot echt te stoppen klaar over.

 

 De avond na veel gesproken te hebben met Karin wist ik het wel weer de weg waar ik nu ingeslagen was was een goede een paar dingen moest ik er nog aan veranderen dat wel een groot rood potlood streepte een aantal geplande wedstrijden van de kalender.

Volgend jaar de 120 van Texel gewoon als training voor de Al Andalus  waar ik verleden jaar 9e werd daar a ik nu proberen meer uit te slepen en de 100 in Winschoten weer een WK editie.

Daar ga ik het weer doen maar dan de volledig 10 rondjes.

De volgende dag zat ik bij Henk Noor en zijn vrouw op visite mister Winschoten noemen ze deze man wel eens , 24 keer gestart in Winschoten waarvan 15 uitgelopen in tijden waar de meeste van ons kunnen dromen in  1984 7:08:56

Zo zie je zelfs de beste stappen wel eens uit en ook dat zal soms ook best pijn gedaan hebben.

In ieder geval was dat middagje in de tuin bij Henk zeer inspirerend , en helpt me zeker door te gaan met waar ik mee bezig was.

Of de raad aannemen van een ander echt de reden was van de problemen met de hamstring zullen we nooit weten.

Misschien was ik toch wel gestrand door dat ik toch te hard ging ,misschien wel niet.

En toch ik heb hier veel geleerd niet allen in de wedstrijd maar zeker ook na de wedstrijd.

Terug kijken in deze heeft geen zin lopen kun je in de regel toch beter vooruit doen.

Ik heb eergisteren rustig een 4km gedaan dat voelde niet heel goed gisteren 5km en ik kon weer een beetje versnellen.

Vandaag 14,5 km in 1:05:53 en dat voelde weer zo lekker time to fly is de slogan van Hoka one one

Zo voelt dat dus deze tijd klopt zelfs niet helemaal omdat ik tussendoor ook nog even bij Runnersworld Zoetermeer naar binnen was gelopen en er een kilometer tijd van 8 min ergens rond kilometer 10 staat wat ik er alleen maar mee wil zeggen is dat er gelukkig niks kapot is.

Ik ga weer door ga its time to fly wat mij betreft.

 

Reacties

Na 3 weken en 3 marathons kan ik de balans opmaken.

Het begon in België de Maas marathon.

Ik kampte al heel lang met een sluimerende verkoudheid maar ik had heel hard getraind ,veel snelheidswerk gedaan om een sub 2:50 te lopen.

Trainingen zagen er goed uit ik liep makkelijk heel hard en ik had er vertrouwen in.

Alleen er was één factor waar we nu eenmaal geen invloed op hebben en dat was het weer.

Het waaide een windkracht 6 en mijn ervaring van verleden jaar in Leiden leerde me dat een sub 2:50 poging een kansloze was.

Ik besloot na contact via Facebook met een groepje van vier weg te gaan voor een 2:55 maar na 2 km had ik al in de gaten dat dat deze dag niet zou gaan gebeuren.

We waren de eerste 2 km te hard gegaan naar mijn idee 3:45/km

Ik besloot rustig deze marathon uit te lopen wat overigens ook zwaar genoeg was en na 3:40:36

 

Tja het kan niet altijd goed gaan ,en ik merk dat ik daar nog wel eens slecht mee kan dealen.

Ik had een doel voor mezelf gesteld en tegen beter weten in leg ik mezelf dan te veel druk op wat er voor zorgt dat er van alles gebeurt cq tegen zit.

De bedoeling was tijdens de Maas marathon te knallen en vervolgens Leiden marathon  en de Westland marathon een beetje te freewheelen.

 

En dan Leiden ,een warme dag.

Ik wist dat dit problemen op zou kunnen leveren voor sommigen, het was zo’n dag die ineens warm was en dan ben je er niet aan gewend .

Ik houd van dit weer en wist hoe ik er mee om moest gaan ,getooid met een buff  voor de verkoeling heel handig om je spons in leeg te knijpen om de verkoeling wat langer vast te houden.

En natuurlijk veel drinken ,gewoon bij iedere post een beker pakken.

En daar dan gelijk een minpuntje ,bij die marathon in Leiden gebruiken ze van die plastic bekertjes verleden jaar had ik al aangeven bij de organisatie dat dit niet heel handig is.

Kartonnen bekertjes kan je tot een tuitje knijpen en dan makkelijk doorlopend leeg drinken zonder te veel te morsen.

Jammer dat ze hier niks mee gedaan hebben ,gevolg was dat ik bij iedere post even pas op de plaats maakte om het bekertje goed leeg te drinken knijpen gaat immers niet met die plastic bekertjes dan knijp je ze aan puin.

Verder liep ik deze marathon wel lekker heel makkelijk en ontspannen.

Ik ben een beetje bevooroordeeld wat de marathon van Leiden aangaat het voelt toch altijd een beetje als een thuis wedstrijd .

Maar het kan beter bij de start voelde  ik een aantal maal de behoefde het draadje van de geluidsinstallatie door te knippen wat een herrie ,wat een roeptoeter .

Natuurlijk doe het maar eens zo’n tijd aan elkaar lullen ,maar toch.

Verder was de sfeer langs het parcours ook niet heel bijzonder het stuk tussen Koudekerk en Hoogmade is een beetje het Kralingsebos van Leiden een saai klote stuk.

Gelukkig is dit nogal in het begin van de wedstrijd.

Alleen Oud Ade had er iets moois van gemaakt een hele grote Griekse poort en volgens mij waren alle Oud Adenaren verkleed als oude Grieken .

Wat een sfeer kippenvel geweldig wat leuk, het kan dus toch.

Uiteindelijk finish ik ontspannen in een tijd van 3:20:10

De laatste meters in Leiden

Da laatste in een rij van 3 de Westland marathon.

Deze marathon was vroeger een grote een klassieker en nu wilde ze deze marathon ter gelegenheid van 400 jaar Maassluis eenmalig nieuw leven inblazen.

Ik had hier ooit de halve gelopen mijn vader liep er de hele en het leek me dan ook geweldig deze marathon te ervaren.

Ik wilde hem lopen zonder GPS en tijd ,dus geen klokje ,gewoon op gevoel zoals er vroeger vaak gelopen werd.

Mijn vader zegt er wel eens wat van als hij tijdens een wedstrijd naast me zit op de fiets ,stop nou eens mat dat eeuwige gekijk naar dat klokkie.

 

Ook deze dag was het weer “warm” weer   en  ja ik zou wel zien.

Al snel liep ik lekker, geen idee hoe hard.

Alles maar dan ook alles klopte  bij deze marathon bij de start werd aangegeven dat er geen super tijden werden verwacht omdat er geen budget was om top lopers aan te trekken .

Ik zeg van mij mogen de organisaties het geld in de zak houden of de inschrijving voor de “gewone” lopers verlagen.

Ik mis die laagvliegende vaak gekeurde toplopers niet mijn wedstrijd wordt er niet minder of beter op als er een paar maar snoeihard heel ver voor me uit rennen.

De sfeer langs het parcours was geweldig leuk en het parcours zelf was ook heel mooi.

En niet helemaal onbelangrijk de drank bekertjes waren van karton.

Eigenlijk was er er op deze marathon helemaal niet aan te merken geweldig georganiseerd.

En het zou zonde zijn als dit echt eenmalig zou zijn.

Dit was echt een heel erg mooie wedstrijd.

Ik heb hem heel makkelijk gelopen en ik denk zelfs met een negatieve split de tweede helft en zeker de laatste 12km ging ik heel hard heb heel veel lopers ingehaald en kwam net voor de eerste dame binnen in 3:19:34 op een 27e plaats van de 327 deelnemers.

 

Aanstaande donderdag de Hanepoelloop in Rijpwetering het dorp waar mijn ouders wonen.

De bedoeling is hier te kijken wat er in zit op de halve marathon.

Natuurlijk een beetje afhankelijk van de omstandigheden.

En daarna een paar weken gewoon lekker trainen op weg naar de marathon van Amersfoort op 15 juni

Dit wordt mijn 70e marathon wat een totaal samen met de 39 gelopen ultra wedstrijden brengt op 109 voor wat het waard is.

 

Eigenlijk heb ik wel wat geleerd van deze serie marathons ik moet mezelf niet teveel druk opleggen.

Lekker ontspannen blijven ,nooit maakte ik me druk om een marathonnetje ik ging er altijd heel ontspannen heen dus dat moet ik gewoon blijven doen.

Die snelle tijden komen toch vaak als je ze niet verwacht.

En zo blijft lopen leuk ,heel erg leuk dus.


De Westland marathon op het 17km punt



Reacties

Na mijn pr poging van verleden jaar had ik één ding geleerd als het er naar uitziet dat het kansloos is begin er dan niet aan .

Verleden jaar in Leiden ging ik tegen beter weten in gewoon volgens plan van start om een tijs onder de 2:55 te lopen maar na 21 km was het op omdat er gewoon veels te veel wind stond

 

Nu wilde ik tijdens de Maas marathon in Visé weer een poging gaan doen onder de 2:50 eindigen op de marathon.

Ik heb er hard voor getraind en de laatste training verleden week zaterdag gaf me een goed gevoel samen met Jeroen echt heel makkelijk heel hard.

 

Toen we zondag morgen dan ook aan de start kwamen had ik er een goed gevoel over op dat moment leek het wel iets te waaien maar ik had gehoord via Facebook dat Jo Schoonbroodt met een paar andere lopers onder andere ik zelf in een groepje weg wilde gaan om elkaar op de lastige winderige stukken bij te kunnen staan.

Bij de start stond ik al snel vooraan samen met Jo Schoonbroodt en Szűcs Krisztián in het startvak.

Het startschot viel en we gingen weg, eerst een rondje om de kerk.

Het ging hard en omhoog over de brug ik liep ontspannen ,links af tegen wind wow het ging wel.

Ik kon ook wel tempo houden, al waren de eerste twee kilometers veel te snel 3:48 en 3:51 waar het 4:00 had moeten zijn.

Maar ik wist het zeker een pr zou ik hier nooit lopen sterker onder de drie zou niet eens lukken.

Na drie km besloot ik dat k dit niet moest doen met de ervaring van  verleden jaar en de gedachten  dat ik volgende week weer in Leiden de marathon loop.

Ik besloot deze marathon dan ook rustig uit te lopen om heel te blijven en volgende week dan misschien in leiden te knallen met betere omstandig heden.

MAAR dat rustig lopen nog zo zwaar zo worden wist ik niet ik besloot te genieten van de omgeving enz enz .

Het vervelende was op dat moment wel dat er een heel veld van lopers voorbij trok.

Maar jij dit was een keuze dus niet zeuren , maar toch de ballonnen van de 3:00 groep en de 3:15 groep zelfs de 3:30 heb ik gezien.

 

Na de lus in Maastricht weer terug naar Visé wind wind en nog eens wind ondanks mijn rustige tempo bleek het nog langzamer te kunnen en ik begon zelfs een beetje te verzuren ,dit was niet zo mooi ik wil volgende week wel hersteld zijn.

Van alles speelt er door je hoofd mijn keel begon nog erger te schrapen dan daarvoor die verkoudheid blijf maar zeuren ik voel het met ademen .

Waarom had ik dit verleden week niet met de training?

 

Ik loop door nog een stuk vals plat ik kan nog iets versnellen ,maar van harte gaat dit niet.

Dan de finish eindelijk ,misschien is langzaam lopen op de marathon nog wel zwaarder dan snel wat een tijd 3 uur en 40 minuten dat is lang geleden dat ik zo’n k…. tijd liep maar ja ik ben verstandig gebleven …..




Onderweg had ik al bedacht dat mijn eerste poging om weer een beetje serieus een poging ga doen om die PR poging te doen niet in Leiden gaat zijn maar in Amersfoort 15 juni eerst moet nu die verkoudheid eens echt uit mijn lichaam .

Leiden volgende week dus lekker ontspannen we zien wel hoe het gaat.

Overigens gaat het vandaag weer zoals ik al verwachte ik kwam als Pinokio uit mijn bed maar zo rond 15:00 was de meeste stijfheid alweer verdwenen nog een dagje rust en dan lekker samen met Karin uitlopen Zondag as ben ik er weer klaar voor.

 

Het weekeinde was verder een top weekeinde we zaten in een geweldig hotel ,Hotel Berneau in Berneau en maandag zijn we met een enorme omtrekkende beweging terug naar huis gegaan.

Nog even genieten van de prachtige omgeving , het was jammer dat het weer wat minder was en dat ik niet kon doen wat ik eigenlijk wel graag wilde maar dat doet niets af aan het geweldige weekeinde.



Reacties (1)

 

 

Woensdag ,tegenwoordig de dag doordeweeks waar ik mijn lange duurloop  doe.

Na maandag een baan training met de milagroep van Ilion en dinsdag een rustdag.

Ga ik woensdag eerst lopend naar mijn werk.

’smiddags probeer ik een uurtje eerder weg te gaan om dan vervolgens met een omweg naar huis toe te lopen.

Dit is voor mij nieuw ik doe dit nu al een aantal weken en waar ik dit in het verleden altijd een beetje lastig vond,

Psychologisch een beetje raar, ik had namelijk altijd het gevoel dat ik van mijn werk naar huis zo snel mogelijk wilde doen.

Maar nu heb ik er geen probleem mee ,mijn eerder voorgenomen plannen voor het komende jaar vragen om een 100% inzet en daar horen dit soort dingen dan ook bij.

Evenals  gewichtsreductie voeding training ,het valt me niet tegen ,ik weet waarom, ik heb hier zelf voor gekozen en ik ga er voor.

Maar dan toch afgelopen woensdag ,weer de deur uit op mijn werk voor dat extra lusje.

Niet heel fris na een dagje werken maar ik weet dat als ik eenmaal de loop schoenen aan heb dit snel vergeten is.

En na zo’n kilometertje of twee kom ik los en loop ik lekker, zo ook deze keer.

Ik had bedacht via Zoeterwoude dorp Stompwijk door Zoetermeer over mijn befaamde Kangoeroepad  door het Bentwoud naar Boskoop te lopen ,zo’n 27km.

Het lopen ging zoals de laatste tijd eigenlijk altijd wel lekker, heel lekker en in mijn oor hoorde ik hoe de dames de 5km km op de schaats afwerkte tijdens de Olympische spelen .

Wat me opviel was dat sommige struiken al  stevig in de knop staan of zelfs al hele prille blaadjes laten zien.

Een goed teken maar eigenlijk hebben we nog geen winter gehad ,nu hoeft dat van mij ook niet zo nodig.

Maar de regen en wind van de afgelopen tijd was nou ook weer niet direct iets om vrolijk van te worden.

Nu was het ”warm” zo’n 10 graden lopen kan zonder handschoenen ,eigenlijk gewoon heerlijk loop weer.

Ik hoop dan ook dat de winter gewoon weg blijft dit jaar, en kijk uit naar het echte voorjaar en de zomer.

Dit keer 27km en volgende week een paar km meer , echt lastig om een route te bedenken is het  niet er zijn zoveel mogelijkheden.

En hoe verder je loop hoe meer je gaat zien, steeds een andere omgeving steeds weer andere indrukken.

Of je nu over een lang kaarsrecht fietspad loopt of een klein paadje door het bos.

Soms zie je een mooie auto een bijzondere vogel of gewoon knoppen aan een struik ,genieten van kleine dingen tijdens het lopen, gewoon genieten van het moment .

Dat is wat in mijn ogen lopen en dan zeker ultralopen zo mooi maakt.

Natuurlijk wedstrijden zijn ook leuk, maar voor het eerst sinds jaren heb ik heel veel wedstrijden expres niet in de agenda staan.

Eigenlijk staan er nu al te veel in mijn agenda maar er zijn erbij die er staan om me te testen en er staan er bij die een sub of hoofddoel zijn.

Maar er zijn er ook een aantal die er eigenlijk niet hadden moeten staan maar die ik zo graag wilde doen dat ik ze dus maar loop als training.

Zoals eigenlijk de JKM  , deze 125km lange strandloop past eigenlijk niet in mijn schema maar met de plannen voor dit jaar en daarna ,

Is de kans groot dat dit mijn laatste JKM wel eens zou kunnen worden ,en ik wil deze in ieder geval één keer fatsoenlijk uitlopen.

Niet meer dan dat dus deze keer gewoon uitlopen.

Soms is het wel eens lastig hoor bladerend door de loopagenda zijn er zoveel wedstrijden die het inschrijven waard zijn.

Maar ik moet het koppie er bijhouden  , dit niet doen en focussen op de na te streven doelen.

En toch is het fijn vooruit te kijken naar de aankomende wedstrijd die iets te betekenen heeft of het nu als test is of als iets meer.

Toch wil je weten waar je staat of er vooruitgang is , natuurlijk merk ik dat als ik gewoon een duurloop doe alleen of bij de vereniging dat het lekker gaat dat ik makkelijk harder kan dan voorheen.

Maar dan ga je niet vollebak , je weet dat je harder kan met de zelfde inspanning als daarvoor.

En dan bekruipt het gevoel dat lopen toch wel heel erg leuk is ,lopen was altijd al heel leuk maar als het goed gaat nog leuker.

Nu vollebak op naar het voorjaar ,sla de winter maar over ,natuurlijk er is nog een kleine kans dat het nog winter wordt maar eerlijk gezegd verwacht of beter hoop ik dit niet

Reacties

 

Terug kijken….terug kijken heeft vaak niet zoveel zin of het moet terug kijken zijn om er wat van te leren.

Terug kijken op een wedstrijd of training en of levensfase ,noem maar op.

Dit allemaal heb ik het afgelopen jaar vele malen kunnen doen en nu aan het einde van dit jaar kan ik de balance opmaken.

2013 was een jaar waarin veel gebeurde knopen werden doorgehakt in 2012 was dat al in gang gezet, maar in 2013 schakelde ik door en werd definitief een punt achter een levensfase  gezet.

Als ik nu terug kijk was dit een berg waar ik tegenop zag vele malen had ik in gedachten de toekomst al bekeken maar nooit was het aan de binnenkant van mijn ogen zo als dat het nu is.

Ik durf te zeggen dat ik nu heel erg gelukkig ben ,ik heb bijna het volmaakte bereikt.

Natuurlijk er zijn altijd nog kleine dingetjes ,pijn puntjes  maar niets is niet te overwinnen.

 Mijn leven staat weer op de rails alleen op sportief gebied is het niet helemaal wat ik zou willen.

Natuurlijk aan het  begin van dit jaar een mooi PR op de marathon 2:55:03 en een mooie snelle 5km 17:59En een mooie 9e plaats op de Al Andalus ultimate trail, maar ik wilde meer, een poging op een marathon PR in Leiden viel in het water door de te harde wind.

En nu aan het einde van dit jaar , ben ik door een hardnekkige verkoudheid terug bij af ,ik ben iets te zwaar en er zit geen schot in het lijkt  wel niet meer te willen lukken.

Ik hoop in Januari weer stappen in de goede richting te kunnen zetten.

Inmiddels train ik met de mila groep mee bij ARV Ilion ,ik heb nog niet de resultaten mogen ervaren door het verval van de afgelopen maand maar ik verwacht dat dit wel zijn vruchten gaat afwerpen het komende jaar.

Er zijn plannen gemaakt ,een snelle marathon en een snelle honderd kilometer dat zijn de doelen die we gaan najagen het komende jaar.

Op het moment kan ik me daar even niks bij voorstellen al moet ik zeggen dat langzaam het lopen weer wat beter gaat.

En ik ben er dan ook van overtuigd dat het best wel gaat lukken , alle voorwaarden die nodig zijn om dit te bereiken zijn ingevuld, doelen staan vast, als ik terug kijkend op het afgelopen jaar een ding geleerd heb is het wel dat niets onmogelijk is en alles te overwinnen is dat er altijd een morgen is en dat het altijd weer beter kan.

Terug kijkend zie ik ook hoe lastig het soms geweest is en hoe ik dat toch redelijk heb doorstaan, altijd de mooie momenten heb kunnen maken vaak doormiddel van het hardlopen.

Sommige mensen dachten dat dit lopen er voor zorgde dat mijn relatie eindigde maar dit lopen was juist de manier om het nog een beetje vol te houden, terugkijkend had ik die punt al veel eerder moeten zetten.

Als ik eind 2014 terug kijk zal 2014 er vast heel anders uit gezien hebben dan dat het er nu aan de binnenkant van mijn ogen uitziet.

Maar zoals het er nu uitziet gaat 2014 een heel mooi jaar worden.

Een heel mooi en sportief jaar voor Karin en mij en wij wensen iedereen het zelfde toe voor het komende jaar.

Reacties

Ik heb al een tijdje niets geschreven op mijn blog ,eigenlijk niet heel vreemd verledenjaar heb ik besloten dit blog alleen nog te gebruiken om mijn gelopen wedstrijden te verslaan.

Maar inmiddels is het zo dat die wedstrijden er lang niet meer zoveel zijn als wat ze de afgelopen jaren waren.

En heel veel wedstrijden die ik het komende jaar ga lopen zijn helemaal niet zo spannend omdat ik die ga lopen als een soort training voor een hoger doel.

Na dat ik verledenjaar terug kwam uit Griekenland na een niet uitgelopen Spartathlon zou mijn hele leven veranderen.

Inmiddels meer dan een jaar later is alles weer op orde en werd het hoog tijd om vooruit te kijken.

Nieuwe plannen te maken en samen met Karin, mijn huidige partner besloot ik dat ik het komende jaar me zou gaan toeleggen op snelheid.

Ik zat na de Spartathlon al aardig op het snelle spoor, een snelle 5km in 17:59 en een marathon in 2:55:03

Hier zou ik meer uit kunnen halen.

Ik besloot dat ik wilde proberen een snelle 100km te gaan lopen ,en op weg naar die snelle 100 proberen een pr op de marathon een sub 2:50 te lopen.

Ik weet dat dit met de juiste training mogelijk is.

Dus begon ik weer te trainen op de baan ,alleen trainen op de baan niet ideaal maar ik wist wat ik moest doen en deed dit ook.

Vervolgens sloot ik me aan bij een andere groep maar dit beviel me niet en ik begon ernstig te twijfelen of ik het bij deze vereniging nog wel zou kunnen vinden.

De marathon groep waar ik het eigenlijk zou moeten vinden sloot niet aan bij wat ik zocht.

En een zoek tocht leerde me dat ik hier in de omgeving helemaal niets zou kunnen vinden wat wel aan zou sluiten bij wat ik zocht.

Ik was op zoek naar mensen die gemotiveerd aan het trainen waren,die trainde omdat ze ergens naar toe wilde en niet trainde omdat het toevallig maandag of woensdag was.

Ik wist het even niet meer zou ik het moeten zoeken in een “persoonlijke” trainer en wie dan wel.

Op Facebook gaf ik aan dat ik weg zou gaan bij Ilion en dat ik iets anders zocht.

Dit leverde heel veel reacties op ,allemaal positief en hele goede reacties.

Een aantal heb ik er afgewogen , en uiteindelijk heb ik er voor gekozen toch bij Ilion te blijven en samen met de trainer van de milagroep te bekijken hoe ik zo goed mogelijk mijn doelen kan behalen.

Inmiddels heb ik nu anderhalve keer mee getraind met de milagroep en dat voelt goed er wordt hard en gemotiveerd getraind en ik denk dat ik hier kan vinden wat ik zoek.

Helaas kwam er even een griepje tussen ,nou ja griepje al zeker vijf jaar heb ik me niet ziek hoeven melden.

Maar nu heb ik het dan ook flink te pakken en moest me zelfs op mijn werk afmelden .

Puzzel stukjes vielen weer op zijn plek de laatste week liep ik niet zo lekker ,had ik spierpijn en dat had dus alles te maken met deze opkomende griep.

Na de griep dus gewoon weer lekker trainen en verder waar ik gebleven was de komende wedstrijden ga ik lopen als training.

Iets wat wel even wennen is een marathon lopen als training ,wat trouwens niet zal betekenen dat dat met twee vingers in de neus gaat zijn een marathon lopen in het tempo dat ik op de honderd kilometer wil gaan lopen is nog steeds niet heel erg langzaam.

Maar  het belangrijkste is dat ik weer het juiste spoor heb gevonden om te bereiken wat ik mezelf ten doel heb gesteld.

Die doelen na streven door heel hard trainen met toewijding maar ook met heel veel plezier in de juiste balance  tussen sport en de rest van mijn leven.

Lopen is een hobby waar ik veel plezier aan beleef waar ik heel veel energie in wil en kan steken en me daarin gesteund voel door Karin.

Maar het is zeker geen obsessie als het een obsessie gaat worden als ik ga roepen dat mijn leven geen leven is als ik niet kan lopen stop ik ermee.

Maar zo zit ik niet in elkaar altijd heb ik er het plezier ingezien en het mooie uitgehaald genieten tijdens de duurlopen van wat je om je heen ziet.

Maar ook genieten van de baantrainigen en alle trainingen die nog komen gaan.

Reacties

Het is elke keer weer een leuk evenement , de Klaverbladloop georganiseerd door mijn vereniging ARV Ilion een thuis wedstrijd dus , met als mede sponsor Runnersworld Zoetermeer.

We waren dan ook weer met een aantal lopers van Team Runnersworld Zoetermeer van de partij om de 15km van de Klaverbladloop te gaan lopen.

Ik had me een doel gesteld en dat zou moeten kunnen onder normale omstandigheden en dat waren het deze zondag op het moment van de start was het droog er stond een zacht windje en mijn gevoel was goed.

55 min wilde ik er over doen.

Vooraan stond ik in het startvak 2e rij ongeveer en toen het startschot ging kon ik rap mee met de eerste.

Ik probeerde me te beheersen niet te snel te starten en toen we de Zegwaardse weg op draaide merkte ik al wel dat het niet helemaal vanzelf ging.

Ik zat in een klein groepje en al snel kwamen er twee man van de Roadrunners Zoetermeer bij cq voorbij ,dat wil zeggen ze hadden tshirts van de Roadrunners aan.

De eerste dame liep in dit groepje en de tweede dame Carla Ophorst sloot ook aan maar langs de Benthuizerplas besloot ik toch deze twee te rappe mannen te laten gaan en mijn eigen tempo te lopen.

Carla liet merken dat ze ook vond dat die twee te hard gingen en samen bleven we achter.

 

 

Ik liep goed maar na een kilometer of 8 ging Carla naar mijn idee iets versnellen ze had de eerste dame nog in het zicht en wilde daar denk ik wel naar toe.

Ik kon op dat moment alleen maar volgen mijn hoofd wilde wel maar de rest van mijn lichaam dacht daar anders over.

Ik was niet kapot of zo maar harder ging eenvoudig weg niet.

Nog 3 km te gaan het kangoeroepad ik heb wat met dat pad ik loop hier graag lekker dat viaduct op en af ook dat ging nog steeds niet slecht.

Achter me zag ik een loper van PAC Rotterdam aankomen dat zal toch zeker wel niet dus proberen het tempo er op te houden .

Toen de baan op voor de laatste 200mtr en klaar .

59:23 nee zeker niet die 55 min die ik gehoopt had maar ja dat was achteraf natuurlijk ook niet heel erg realistisch na net drie marathons gelopen te hebben in drie weken maar ja onder het uur in ieder geval en 3e plek ik de categorie mannen 50 daar ben ik nou ook weer niet helemaal ontevreden over.

 

 

 

Reacties

Ik heb er een poosje over na moeten denken ,hoe wat wanneer en of ik het wel zou doen en willen.

Samen met Karin besproken en eigenlijk was zij eerder om dan ik.

Natuurlijk een paar dagen na dat ik uit de wedstrijd was gehaald in 2012 had ik al besloten dat ik in 2013 weer zou starten in Athene om die 246 km naar Sparta af te gaan leggen.

Maar door omstandigheden en veranderingen in mijn leven ging dit niet door.

Nu alles weer helemaal op de rails is, en na dat ik na de Spartathlon een paar hele leuke wedstrijden heb kunnen lopen en mooie pr's heb gelopen heb ik besloten dit nog even door te zetten.

Nog een paar snelle wedstrijden proberen te lopen ,mijn trainingen heb ik er inmiddels op aangepast en ik verwacht dat er nog wel wat leuks mogelijk is.

Met het uiteindelijke doel na jaar 2014 een snelle 100km te lopen daarna ga ik me weer een jaar volledig richten op de Spartathlon 2015

Het is een fijn gevoel dat het weer een soort van vast staat ,het geeft rust, de afgelopen maanden ben ik er steeds mee bezig geweest meerdere avonden hebben we er over gesproken en nu is het afgetikt.

 

 

 

Reacties (3)

Eigenlijk was het de bedoeling in vier weken vier marathons te lopen ,

Maar de eerste marathon , de Pijnenburg marathon in Soest viel nogal een beetje in het water ,

De dag van de Pijnenburg marathon  was er één met ongelofelijk slecht weer.

Onderweg naar Soest regende het als een gek en éémaal aangekomen in Soest besloot ik eigenlijk na 50 mtr van de auto vandaan te zijn gelopen dat ik er eigenlijk wel klaar mee was en er geen zin in had me 42km nat te laten regenen en na 150mtr en een blik op het parcours wist ik het zeker , omdraaien en naar huis.

Ik hoef er niet van te eten en hoef ook niks te bewijzen en dat lopen doe ik voor de lol en lopen door de modder en stromende regen is voor mij dus geen lol.

Achteraf een goed besluit de organisatie besloot Namelijk na twee ronden de wedstrijd te staken.

Inmiddels zat ik alweer lekker voor de kachel naar buiten te kijken hoe heel langzaam de vijver voor de flat een dusdanig hoog pijl kreeg dat de brug bijna onderwater zou komen te staan.

De volgende marathon zou de Amsterdam marathon zijn.

Ik houd helemaal niet van grote stadsmarathons maar voor deze marathon maak ik graag een uitzondering .

Ik vind dit een leuke en mooie marathon zo langs de Amstel en tja eigenlijk heb ik ook wel wat met Amsterdam als heel klein ventje heb ik daar gewoond eerst op een woonbootje aan het Zeeburgerpad in Amsterdam oost en later in de Conradstraat een paar straten verder.

Dit keer zou ik proberen een mooie tijd neer te zetten in Amsterdam en vol goede moed stond ik dan ook aan de start in het mooie Olympische stadion , altijd weer een bijzondere ervaring daar kan geen Coolsingel incl. LeeTowers tegen op.

Het startschot ging en makkelijk liep ik de eerste kilometers ik had gezien dat  langs de Amstel lastig kon worden ik zou daar tegen wind krijgen en er stond best wel een aardig windje Ik liep op schema voor een sub 3 uur maar eenmaal bij de Amstel  had ik een heel klein probleem waar ik liep in het lopers veld waren geen groepjes waar ik me in kon verschuilen tegen de wind en anders liep ik te snel voor die groepjes en zou in het groepje blijven zitten alleen maar tijd kosten.

Ik had misschien iets harder moeten starten om in een groep te zitten die mijn snelheid liep ,maar wat is wijsheid.

Ik liep makkelijk maar na 21 km bleek wel dat ik teveel tijd verloren had voor een sub 3 , dan maar door voor een zo goed als mogelijk haalbare tijd.

Uiteindelijk verloor ik in de laatste 3km in het Vondelpark nog een paar minuten ,toch iets tussen de oren denk ik ,dat je weet dat het beoogde niet meer te halen is ,en dat je jezelf dan toch niet meer helemaal kan geven .

3:09:46 de uiteindelijke eindtijd naar omstandigheden niet slecht maar ja geen sub 3

Na dat ik zelf klaar was met lopen en me omgekleed had ging ik naar de tribune  van het Olympisch stadion om Karin binnen te zien komen ,Karin die haar eerste halve marathon aan het lopen was .

Ooit had ze terwijl ze in het zelfde stadion aan het kijken was naar haar zoons die daar wedstrijden aan het doen waren de wens hier ook eens binnen te komen maar dan tijdens een 10km wedstrijdje ,nooit had ze kunnen bedenken dat ze dat na het volbrengen van een halve marathon zou doen.

Ze kwam dan ook met een brede glimlach het stadion binnen rennen.

De volgende week stond Ettenleur op het programma  de Brabant marathon in Ettenleur staat eigenlijk altijd op het programma .

Dit is een hele mooie leuke marathon om te lopen en na het lopen gaan we eigenlijk altijd een biertje drinken .

Maar eerst nog even lopen .

Ik stond vooraan in het startvak  een blik op mijn Garmin vertelde me dat ik me goed zou moeten voelen  een HR van 51bpm is voor mij een teken dat het wel goed zit.

En dus besloot ik er ook nu weer voor te gaan en toen het startschot viel, wist ik  al snel een plekje te vinden op een plek waar de eerste “grote” groep zich begon te vormen .

Er stond wind maar in deze groep was het goed te doen en ik liep inderdaad heel makkelijk.

Maar er werd een beetje rommelig gelopen niet constant en steeds wisselde het tempo en na een kilometer of 12 besloot ik toch deze groep te verlaten 4:00 per kilometer was echt te hard dit zou ik misschien 21km vol houden maar zeker geen marathon.

Alleen een blik achterom liet zien dat er een heel groot gat was tussen de groep waar ik in zat en de lopers daar achter , maar erg veel keuze was er niet dus liet ik de groep gaan en ging alleen verder.

De tweede ronde stak de wind op ik liep nog steeds alleen en werd af en toe ingehaald maar aansluiten zat er niet in ik had gegokt en mis gegokt .

Dus uitlopen was het enige wat reste  een pijntje in mijn hamstring waar ik al een paar weken steeds een beetje last van had weerhield me om te versnellen , tot zo’n 3 km voor het einde toen kon ik er toch nog even wat uit persen en een 3:25:51 was het ‘t resultaat ach er zijn er meer die het niet lopen  dus wat maakt het uit .

Omkleden en naar de Klomp ons stamcafe voor één dag per jaar.

En dan de laatste marathon van deze serie van drie , de enige van de drie die ik nog nooit gelopen heb.

De Rursee marathon in Duitsland , hier zijn we terecht gekomen door toedoen van Karin.

Toen we van de zomer in Monschau waren  vond Karin dit zo leuk dat ze al snel deze marathon had gevonden.

Ze stelde voor dat ik de marathon zou lopen en dan zou ze zelf de 16,5km gaan lopen dat zou dan haar langste wedstrijd worden.

Inmiddels is dat wel even anders ze had immers twee weken eerder al een halve marathon gelopen.

Maar dat mocht de pret niet drukken en vrijdag vertrokken we dan ook naar Simmerath Einruhr  we hadden eigenlijk gehoopt daar wat meer aan te treffen ,eigenlijk is dat Simmerath Einruhr maar een gat een paar hotels geen winkels ,eigenlijk helemaal niks.

Maar oke we hadden daar een hotel 200mtr van de start en finish en dat had ook weer zijn voordelen en eten in Duitsland is echt goedkoop voor 12 euro per persoon zat je heerlijk te eten.

Maar mede door het slechte weer was er verder eigenlijk niks te doen.

Zaterdag was er een ATB wedstrijd of toertocht dat was me niet helemaal duidelijk en wat wandeltochten .

En een 5 km wedstrijd ,omdat we er toch waren besloten we ook maar in te schrijven voor de 5km gewoon voor de lol.

 

 

En zo konden we gelijk al een beetje proeven aan de omstandigheden klimmen dalen en modder dat waren de ingrediënten.

Ik had natuurlijk weer eens helemaal niet gekeken wat het parcours zou zijn en had dus gewoon mijn gele Kinvara’s bij me waar trail schoenen misschien wel wat beter op zijn plaats zouden zijn.

Ik wilde hier een beetje voorin proberen te eindigen als je dan toch mee doet doe het dan een beetje goed ik werd 9e in 20:33  en Karin deed over deze pittige 5km 27:02

Zondag ochtend werden we wakker het regende en niet zo’n beetje ook ,we gingen eerst ontbijten en toen nog even ontspannen op de hotel kamer ,best wel luxe een beetje op bed liggen en wachten tot je naar de start kan .

Ik heb nu een beetje hoe die Kenianen zich voelen lekker hoor als je tot een kwartier voor de start gewoon een beetje kunt chillen in je hotelkamer.

Ik had bedacht dat ik rustig aan zou starten ik had inmiddels wel gehoord hoe het parcours was en dat ik zeker moest genieten van de prachtige omgeving.

Toen we aan de start verschenen was het als een wonder droog en de lucht werd zelfs een beetje blauw.

Ik stond midden in het startvak en toen het startschot viel vertrok ik rustig ,het voelde goed en ik liep makkelijk.

Ik begon mensen in te halen zat net onder de 5 min per km en ik kon we goed inhouden.

Eigenlijk heb ik 42km lopers ingehaald heb heel makkelijk en vlak gelopen en de laatste drie km wist ik zelfs nog aanzienlijk te versnellen een perfecte race eigenlijk, goed voor een 40e plaats in een tijd van 3:30:37 een mooie tijd voor dit zware modderige parcours met ongeveer 1000 hoogte meters.

Karin deed haar 16,5 km in 1:41:01 ook heel knap op dit parcours.

Deze marathon is zeker een aanrader en ik denk dat we hem zeker nog eens gaan lopen maar dan als Karin ook de hele kan lopen.

 

Aanstaand weekeinde de Klaverbladloop ,iets heel anders 15km vlak en ik hoop dan ook 15 km plankgas!!

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl Design by: Mooiestijlen.nl