De Spark marathon in Spijkenisse het blijft een toppertje

Spijkenisse de Spark marathon ,hoeveel heb ik die al niet gelopen?

Ik zou de medailles na kunnen tellen maar ik denk zo uit de losse pols dat het er zeker 6 zijn.

Elk jaar sta ik er weer aan de start ,waarom?

Het weer is vaak niet mijn weer zelfs harde hagel heb ik er wel eens mee gemaakt.

Het is wel een "kleine"marathon ik houd nu eenmaal niet van dat massale.

En de sfeer is er heel leuk , tja ik weet het niet ik heb gewoon een goed gevoel bij deze marathon.

 En elk jaar gaat het weer het zelfde ,eerst startnummer op halen dat was voorheen gewoon in de kantine maar inmiddels in een heuse sporthal ,Ja ook deze marathon lijkt te groeien.

Daarna een kopje koffie zoals ik het altijd graag heb voor een wedstrijd even rustig voorbereiden praatje maken hier en daar ,in ieder geval rust.

Dit jaar leek dat even anders te lopen toen ik bij het oversteken van een weg met knipperende stoplichten bij het optrekken achter op een plotseling remmende voorganger “knalde”

stapte de auto uit klaar om de beste kerel eens even flink verrot te schelden ,

Maar ik herkende in de man een voor mij bekende hardloper ,tja en die doen netjes tegen elkaar.

na even vluchtig de schade bekeken te hebben ,besloten we de rest dan maar in de sporthal af te handelen.

Hij had een flinke scheur in de achterbumper en bij mijn autootje was niet eens vuil verplaatst.

Na enig administratief gedoe begon dus de marathon dag echt.

Nog even een praatje in de sporthal met wat bekenden, en dan omkleden en toch nog dat bakkie koffie in de kantine.

Toen naar buiten ,inlopen.

Inlopen was vandaag belangrijk ik had stilletjes bedacht dat ik vandaag maar eens moest gaan kijken hoe ik er voor stond.

De afgelopen weken ging ik steeds makkelijker best hard lopen , ondanks een aanhoudende verkoudheid die zich in een soort golfbeweging manifesteerde.

Soms werd ik er zelfs een beetje moedeloos van ,maar aan de andere kant verleden jaar had ik het zelfde probleem, gaat wel weer over.

dit gold ook een beetje voor pijntjes hier en daar soms vervelend maar niet echt verontrustend.

En koud ik heb het nog nooit zo koud gehad als nu maar ik neem aan dat het alles te maken heeft dat ik acht kilo isolatie materiaal kwijt ben en daar mee ook 8 kilo minder mee te slepen wat dan wel weer en voordeel is.

Ik had bedacht dat ik zou starten met 4:10 per km en dan zou het lijf vanzelf wel aangeven of dit te hard was of dat ik zo door kon, veel moeilijker was het niet .

De start , mijn snelheid in de gaten houden zodat ik in ieder geval niet te hard weg ging.

Dit ging prima ,het gevoel was goed het parcours daar in tegen liet nogal wat te wensen over hier en daar.

Plekken die nog steeds in de schaduw stonden waren soms glad als een ijsbaan.

En op open stukken stond een pittige wind.

Voor me zag ik een groepje vormen en met een aantal stevige passen sloot ik aan, maar al snel liep ik voor op.

Voor me liep een loper in het zwart maar al vrij snel besloot deze verder op te gaan kijken.

Ik overwoog mee te gaan maar ik durfde dit niet aan ik zou me misschien wel stuk lopen .

Ik besloot me aan min pan te houden.

Ik zat voorin in het veld ,maar in dit groepje was niemand die de kop over wilde of kon nemen.

Bij 20km liep ik te klooien met mijn gelletje en verloor aansluiting bij de groep maar al snel was ik er weer bij en liep ik weer op kop.

Bij 25km werd ik ingehaald door een snelle loper met een begeleider op de fiets ,ik besloot dat dit het moment was om me los te maken van de groep.

Ik versnelde iets en liep bij de groep weg.

et voelde nog steeds goed en ik kon tempo houden ,tot we aan de grens van Spijkenisse waren het tempo zakt iets nog 7km te gaan.

Ver voor me zag ik een bekende lopen ,duidelijk was daar het beste ook van af en ik besloot te versnellen , een mooi tussen doel zo en toen ik er was was het dan ook er op en er over.

Steeds had ik het idee dat een sub 3 er inzat maar ik verloor toch iets te veel of ik had eerder al niet goed gerekend ook dat zou best  mogelijk kunnen zijn , ik loop nu eenmaal beter dan dat ik reken.

Uiteindelijk kwam ik in 3:03:20 over de streep ,ik was tevreden in Etten Leur liep ik 3:03:29 .

twee van deze marathons best dicht bij elkaar in omstandigheden die nu eenmaal niet de mijne zijn.

Dat blijft altijd spannend in deze tijd van het jaar.

Maar het belooft wat voor het voorjaar waar ik tegen mijn gewoonte in eens een marathon ga lopen waar ik echt voor getraind heb voor deze marathon gaat alles uit de kast als opmaat voor Winschoten.

Maar als ik nu al zo goed ga heb ik er alle vertrouwen in dat ik die lijn kan door zetten.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl Design by: Mooiestijlen.nl