Vredes marathon van denHaag

                                           foto gemaakt door Ricky Martens

 

De ene marathon is de andere niet.

Vanmorgen met een gevoel van ik weet het niet naar denHaag.

Eerste start rij en toen werd de start uitgesteld steeds weer tot zekeer wel een half uur.

Ik overwoog zelfs gewoon weg te gaan ,ooit gebeurde dit ook bij de CPC toen was er een lantarenpaal omver gereden en lieten ze ons ook een half uur wachten maar toen in de kou , dat viel nu in ieder geval mee.

Toen zei ik ik loop die CPC nooit meer , en dat heb ik dan ook nooit meer gedaan.

Gelukkig hadden we in het startvak nog enig vermaak van een Marokaan die maar geen genoeg kon krijgen van het maken van foto’s van zichzelf of foto’s te laten maken door mee gekomen familie en dan met of zonder mee gebrachte Marokaanse vlag.

Hij zag er ook uit als iemand die heel snel zou kunnen zijn hij zei voor 2:04 te gaan maar ik kon het toch niet geloven iets aan de man klopte niet.

Na het startschot of was het een toeter vloog de beste man weg, inderdaat een topper.

Zelf zou ik de eerste 5km hard gaan en dan besluiten of ik dit zou blijven doen of zou gaan matigen.

Ik ging lekker ik ging hard liep op een 2e 3e plaats en na 2,5km ging ik de Marokaan voorbij die had duidelijk zijn kruit al verschoten.

Even had ik achter hem gelopen om hem vervolgens net nog even een beetje harder dan dat ik naar hem toe was gelopen in te halen , keek hem even aan glimlachte vriendelijk en dacht sukkel..

Maar toen gebeurde iets wat ik nooit heb tijdens een wedstrijd , ja tijdens een training komt het wel eens voor maar dit was serieuze shit, letterlijk en figuurlijk.

Ik moest echt even de bosjes in.

Ik behield mijn derde plek geen probleem ,maar later zou ik nog een keer moeten en toen was ik er wel een beetje klaar mee.

Er kwamen twee mannen aan waarvan één een begeleider op een fiets had ,ik wist dat deze man 3:15 wilde lopen en ik besloot bij ze te blijven en een beetje kopwerk te doen.

Een paar kilometer voor de finish besloot ik weg te lopen maar doordat de marathon 1km langer was door de stukken strand naar de zee toe ze meten namelijk langs het prikkeldraad blies ik me zelf in de laatste kilometer een beetje op en besloot rustig uit te lopen .

mijn 75e marathon was een feit en was er weer één in de categorie bijzondere ervaringen.

O ja tijd ongeveer 3:25 daar hoeven we geen boek over te schrijven ,snel vergeten maar belangrijkste ik heb tot dat ik mezelf opblies heel lekker ontspannen gelopen.

Zelfs op dit best zware parcours , het gevoel is weer goed.



 



Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl Design by: Mooiestijlen.nl